Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Он қадар дорад сафо ойинаи рухсори ёр,
Он қадар дорад сафо ойинаи рухсори ёр, Акс чун наззора аз лағзиш намегирад қарор. Ҷавҳари фарди даҳонаш ҷузви беаҷзо бувад, Аз ҷавори қисмати ӯ муддаӣ шуд шармс
Баски андар боғ аз ҷаннат асар дорад баҳор,
Баски андар боғ аз ҷаннат асар дорад баҳор, Ҷомае ҳамчун пари тӯтӣ ба бар дорад баҳор. Дам ба дам ойинасон дар ишратободи чаман Шоҳиди гулҳои рангин ҷилвагар до
Дар дил хаёли он қади раъно нигоҳ дор,
Дар дил хаёли он қади раъно нигоҳ дор, Ёди парӣ намудӣ ту, мино нигоҳ дор. Омад қумоши ҳусн ба бозори эътибор, Савдои Юсуфаш ба Зулайхо нигоҳ дор.
Ҳар куҷо гар гирдбоде ҳалқа месозад ғубор,
Ҳар куҷо гар гирдбоде ҳалқа месозад ғубор, Ҳалқаҳои доми уммед аст чашми интизор. Меравад дил аз барам ҳар дам ба ёди ҷилвааш В-аз хиромаш нест дар дастам инони
Ба сӯи ёр агар ман кунам равон коғаз,
Ба сӯи ёр агар ман кунам равон коғаз, Ба ҷои барф биёяд зи осмон коғаз. Румузи нуктаи ушшоқ мекунад равшан Ба ҳар касе, ки бувад рози ӯ ниҳон коғаз.
Эй нигоҳи шафқатомезат маро аз ҷон лазиз,
Эй нигоҳи шафқатомезат маро аз ҷон лазиз, Ҳар чӣ бошад дар ҷаҳон хуштар, маро аз он лазиз. Ҳаст дар комам гуворо талхии заҳри ғамат, Гарчи бошад дар мазоқи ҳар
Биё, эй дил, ки найрангу фусунат пур ба кор ояд,
Биё, эй дил, ки найрангу фусунат пур ба кор ояд, Зи чашмаш соғари андешаро ранги хумор ояд. Зи даври печутоби оташи дил ашки гулгунам Ба ёди пойбӯсаш ҳамчу тифл
Зи ҷӯши ашк дар обам, гуҳарбор инчунин бояд,
Зи ҷӯши ашк дар обам, гуҳарбор инчунин бояд, Зи шоми ғам сияҳрӯзам, шаби тор инчунин бояд. Намебошад ба ғайри яъс дигар дастгири ман, Ба накбатхонаи дунё мададг
Наргиси масти ту олуи Ҳиротам надиҳад,
Наргиси масти ту олуи Ҳиротам надиҳад, Ҳалқаи зулфи ту аз банд наҷотам надиҳад. Ҷониби кӯи ту хоҳам, ки кунам парвозе, Шаҳпари бол расоӣ ба қанотам надиҳад.
Зери теғи абруяш сад мисли ман гар сар диҳад,
Зери теғи абруяш сад мисли ман гар сар диҳад, Баҳри куштан муъҷизи лаълаш ҳаёт аз сар диҳад. Хоҳам аз лаълаш ба сад зорӣ агар оби ҳаёт, Дар гулӯи ташнаам об аз
То шуъои меҳр аз ҷайби ту равшан мешавад,
То шуъои меҳр аз ҷайби ту равшан мешавад, Домани ҳар зарра аз ойина хирман мешавад. Пардаи дигар ба мизроби ғамаш даркор нест, Аз баму зери ҷунун ин нола шеван
Сарам ба зери қудуми ту гар ғубор шавад,
Сарам ба зери қудуми ту гар ғубор шавад, Зи юмни мақдами ту хони ман мазор шавад. Яке гузар ба сари турбатам, ки баъд аз марг Зи хоки ман ба раҳат наргис интизо
Ёди айёме, ки ҳар дам бо манат пайғом буд,
Ёди айёме, ки ҳар дам бо манат пайғом буд, Шаҳди мазмуни ҳадиси дилкашат дар ком буд. Дам ба дам, соат ба соат аз навиди номаат Тарфи гулзори хаёли ман баҳорайё
То қумоши ҳусни ӯро корвон аз ноз буд,
То қумоши ҳусни ӯро корвон аз ноз буд, Муштариро маҳмили савдо ҷарасовоз буд. Мурдам аз ҳасрат, ки з-истиғно намегӯяд сухан, Ёди айёме, ки лаъли ӯ масеҳэъҷоз бу
Дил ба тоқи абруи ӯ майпарастӣ мекунад,
Дил ба тоқи абруи ӯ майпарастӣ мекунад, Чун кабӯтар дар равоқи Каъба мастӣ мекунад. Аз баландӣ кай расам дар зурваи он остон? Толеъу иқболи сустам сахт пастӣ ме
Орази чун моҳаш аз бурқаъ намоён мекунад,
Орази чун моҳаш аз бурқаъ намоён мекунад, Оламеро шамъи рухсораш чароғон мекунад. Аз хаёли ғунчааш дорам ба дил ҷамъияте, Хотирамро ёди он гесӯ парешон мекунад.
Арғавон дар пеши рухсори ту берангӣ кунад,
Арғавон дар пеши рухсори ту берангӣ кунад, Ғунча аз хандидани лаъли ту дилтангӣ кунад. Ҳусни Юсуфро агар Парвин барои имтиҳон Бо тарозу баркашад, кай бо ту ҳамс
Рангу бӯи боғи ҳуснат дар чаман шӯр афканад,
Рангу бӯи боғи ҳуснат дар чаман шӯр афканад, Аз даҳони ғунча лаълат хандаро дур афканад. Ҳалқаи зулфи туро Ризвон агар бинад ба хоб, Тавқи қумрӣ созаду дар гард
Бодаи ишқи ту дар ҳар дил агар ҷӯш кунад,
Бодаи ишқи ту дар ҳар дил агар ҷӯш кунад, Агараш оби ҳаёт аст, куҷо нӯш кунад?! Орзуманди висоли ту агар ҳушнок аст, Ба яке қатраи май васли ту беҳуш кунад.
Анбари зулфи кажат бозори анбар бишканад,
Анбари зулфи кажат бозори анбар бишканад, Қимати лаъли лабат савдои гавҳар бишканад. Бо қади шамшод сӯи боғ гар орӣ гузар, З-инфиоли қоматат шохи санавбар бишка
Ҳар куҷо он шӯх гар сайде ба абрӯ мезанад,
Ҳар куҷо он шӯх гар сайде ба абрӯ мезанад, Бисмилаш чун моҳи нав бар чарх паҳлӯ мезанад. Дӣ ба гулгашти чаман нахлаш хиром овард бор, Қумрӣ бо ёди қадаш имрӯз к
Аз нигаҳ тире ба ҷонам он камонабрӯ занад,
Аз нигаҳ тире ба ҷонам он камонабрӯ занад, Шукри алтофаш маро бар тан сар аз ҳар мӯ занад. Тоби лаъли майпарасташ қимат аз гавҳар барад, Насх бозори шакарро ӯ з
Соғари айши абад гарчи ба дастам доданд,
Соғари айши абад гарчи ба дастам доданд, Роҳи роҳат ҳама аз ҷоми аластам доданд. Корвонони қазову қадар аз ҳушёрӣ Чун ҳино баста маро бар кафи мастам доданд.
Шабнами арзи адаб аз чашми ҳайрон рехтанд,
Шабнами арзи адаб аз чашми ҳайрон рехтанд, Донаи уммедро чун меҳр яксон рехтанд. Ҳар кӣ шуд ҳамчун садаф дар саъйи сомони амал, Оқибат андар даҳонаш оби найсон
Хубрӯён шеваи ҳайрат шиорам кардаанд,
Хубрӯён шеваи ҳайрат шиорам кардаанд, Ҳамчу нақши по ба худ ойинадорам кардаанд. Чун қадаҳ оғӯши сад хамёзаи айши абад Аз шикасту гардиши ранги хуморам кардаанд