Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ, Дар банди такаллуф машав, озод бизӣ! Дар беҳ зи худӣ назар макун, ғусса махӯр,
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб, Ояд зи туроб, чуй шавам зери туроб. Гар бар сари хоки ман расад махмуре,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Хоки Ватан
Тоҷикистон – мазҳари ман, Сарзамини камзамин, Ту саросар кӯҳсорӣ,
Беҳтарин дин
Аз падар пурсид рӯзе як писар, Беҳтарин динҳо кадом аст эй падар? Гуфт ман бо "дин" надорам ҳеҷ кор,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Ку дӯст
Ку дӯст, ки қадри ёри ҳамдам донад, Ку ғамзадае, ки қимати ғам донад, Одам зи куҷост, хоки одам зи куҷост,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ин ҳама лола, ки сар барзада аз хоки ман аст
Ин ҳама лола, ки сар барзада аз хоки ман аст, Пораҳои ҷигари сӯхтаи чоки ман аст. Дарди ушшоқ зи дармони касе беҳ нашавад,
Нодида мекунӣ, чу фитад дида бар манат
Нодида мекунӣ, чу фитад дида бар манат, Ҷонам фидои дидан у нодида карданат. Фардо, ки реза-реза шавад тан ба зери хок,
Зулфи ту моҳро ба сияҳпӯшӣ оварад
Зулфи ту моҳро ба сияҳпӯшӣ оварад, Шаброву рӯзро ба ҳамоғӯшӣ оварад. Лаълат ба хатти сабз чу соқӣ шавад ба базм,
Гарчи сад ҷон дар раҳи ҷонон зиён хоҳем кард
Гарчи сад ҷон дар раҳи ҷонон зиён хоҳем кард, Ҳар чӣ хоҳад хотири ӯ, ончунон хоҳем кард. Дар дилаш ҷунбид меҳр аз нолаи мо андаке,
З-офтоб ба рашкам, ки зери пои ту афтад
З-офтоб ба рашкам, ки зери пои ту афтад, Зи соя низ, ки чун зулф дар қафои ту афтад. Ба ҳар бало, ки расад аз ту, ғайри шукр нагӯям,
Ҳеҷ шаб тири ғамат бар дили шайдо нарасад
Ҳеҷ шаб тири ғамат бар дили шайдо нарасад, Ки фиғонам ба маҳ, оҳам ба Сурайё нарасад. Он, ки васли ту з-имрӯз ба фардо андохт,
Кай бувад, кай, ки зи хони ту салое бирасад
Кай бувад, кай, ки зи хони ту салое бирасад, В-аз наволи ту навое ба годое бирасад! Марази шавқи ту шуд саъбу аз он ҷо набарам,
Куҷо шуд он, ки шаб маҳ ба хонаи ман буд?!
Куҷо шуд он, ки шаб маҳ ба хонаи ман буд?! Ниҳода гӯшаи ризо бар фасонаи ман буд?! Зи баски бар рухи ӯ мезадам таронаи шавқ
Бар тарфи боғ аҷаб дилкаш аст сояи бед
Бар тарфи боғ аҷаб дилкаш аст сояи бед, Ки ламъа-ламъа дурахшад аз он миён хуршед. Занад чашмакат он ламъаҳо зи ҷунбиши бод,
Шунидаам, ки ба гул булбули саҳархон гуфт
Шунидаам, ки ба гул булбули саҳархон гуфт, Ки шукри неъмати субҳи висол натвон гуфт. Даруни ғунча чаро хуну ҷайби гул чок аст,
Ё аз забони дӯст шунав достони дӯст
Ё аз забони дӯст шунав достони дӯст, Ё аз забони он, ки шунид аз забони дӯст. Бошад каломи дӯст мубарро зи ҳар луғат,
Диламро бо кас ороме намондаст
Диламро бо кас ороме намондаст, Ба ҷуз нокомиям коме намондаст. Ба роҳи ком пои ҳимматамро
Он чӣ дар ишқи туам дам ба дам аст
Он чӣ дар ишқи туам дам ба дам аст, Ранҷ бар ранҷу алам бар алам аст. Шод бод аз ту дили пурҳавасон,
Бисоти сабза фиканданд кӯҳу саҳроро
Бисоти сабза фиканданд кӯҳу саҳроро, Зи лолаорази вай ҷом тоза шуд маро. Куҷост сояи гулрух, ки ранги лола диҳад,
Маҷлиси пири муғон асту пур аз бода сабӯҳо
Маҷлиси пири муғон асту пур аз бода сабӯҳо, Таййабаллоҳу биҳо вақта киромин шарибуҳо . Ҳар тараф бода ба даст дурдкашонанд нишаста,
Қавме ба ҳавои ҳаҷ дар қатъи биёбонҳо
Қавме ба ҳавои ҳаҷ дар қатъи биёбонҳо, Ҷамъе зи нишоти май дар тарфи гулистонҳо. В-ин тоифаи дигар бо доғи ғамат фориғ
Рафиқон, хоки наҷд аст ин, нигаҳ доре маҳмилҳо
Рафиқон, хоки наҷд аст ин, нигаҳ доред маҳмилҳо, Ки орад шавқи ёрон гиря бар осори манзилҳо. Ба ҳар манзил бутони дилгусил будӣ, амедонам,
Гар наёбам бӯе аз васли ту дар ин гулзорҳо
Гар наёбам бӯе аз васли ту дар ин гулзорҳо, Ҳамчу ашки худ ба хун ғалтам миёни хорҳо . Чун ниқобафканда дидат шоҳиди гул дар чаман,
Дӣ гузаштем бар он дилбару гуфтем дуо
Дӣ гузаштем бар он дилбару гуфтем дуо: Қола: Ман антум? Қулно: Фуқароу ғурабо. Фуқароему аҷаб ки нахоҳем зи ту
Баски дар ҷони фигору чашми бедорам туӣ
Баски дар ҷони фигору чашми бедорам туӣ, Ҳар кӣ пайдо мешавад аз дур, пиндорам туӣ. Он кӣ ҷон мебозаду сар дарнамеорӣ, манам,
Инчунин хубу нозанин, ки туӣ
Инчунин хубу нозанин, ки туӣ, Набувад ҳеҷ кас чунин, ки туӣ. Гар гулистони ҷаннатам бахшанд,
Бо чунин қомату боло, ки туӣ
Бо чунин қомату боло, ки туӣ, Кист сарви чаман он ҷо, ки туӣ?! Ба даме зинда кунӣ сад мурда,
Нозанино, зи ниёзи шабам огоҳ туӣ!
Нозанино, зи ниёзи шабам огоҳ туӣ! Воқифи оҳу дами сарди саҳаргоҳ туӣ! Моҳро ин ҳама ойини шабафрӯзӣ чист,
Бозам зи дида, эй гули хандон, чӣ меравӣ
Бозам зи дида, эй гули хандон, чӣ меравӣ, Чокам чу гул фиканда ба доман, чӣ меравӣ? Сарвию ҷои сарв ба ҷуз ҷӯйбор нест,
То кай аз халқ асири ғами беҳуда шавӣ?
То кай аз халқ асири ғами беҳуда шавӣ? Аз ҳама рӯ ба худо ор, ки осуда шавӣ! Рӯзу шаб дар назарат мавҷзанон баҳри қидам,