Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Омаду дар пеши ман аз ноз ҷавлон карду рафт,
Омаду дар пеши ман аз ноз ҷавлон карду рафт, Хотирамро ҳамчу зулфи худ парешон карду рафт. Баски селоби сиришкам омад аз ҷӯши ғамаш, Қасри бунёди диламро сахт в
Шаб, ки дар дил акси хуршеди рухи ӯ ҷо гирифт,
Шаб, ки дар дил акси хуршеди рухи ӯ ҷо гирифт, Зулмати ҳар зарраам боҷ аз яди байзо гирифт. Сарфарозонро ба олам ҷуз тавозуъ чора нест, Дарси таълими адаб мебоя
Сарви нозаш ҳар тараф бо қомати дилҷӯ гузашт,
Сарви нозаш ҳар тараф бо қомати дилҷӯ гузашт, Шӯру ғавғои ҷаҳон аз гунбади минӯ гузашт. Дар чаман сунбул зи хиҷлат сар ба пеш афканда буд, Ҷониби гулшан магар б
Баски дар қасри ҷаҳон ободӣ аз меъмор нест,
Баски дар қасри ҷаҳон ободӣ аз меъмор нест, Ҷуз фано дар хонаи ҳастӣ дигар девор нест. Оламе саргарми савдои хаёли оламанд, Ҳеч кас аз хоби ғафлат як даме бедор
Дар тариқи ишқ касро раҳбаре даркор нест,
Дар тариқи ишқ касро раҳбаре даркор нест, Хонаи ойинаро бому даре даркор нест. Мекашад қуллоби ҷазби ишқ сӯят дам ба дам, Бисмили шавқи туам, болу паре даркор н
Ҳеч дар мулки ҷаҳон чун ӯ парирухсор нест,
Ҳеч дар мулки ҷаҳон чун ӯ парирухсор нест, Аҳриманро беҳтар аз гесӯи ӯ зуннор нест. Ҳар замон чун шамъ андар хонаи дил бинамаш, Садди роҳи он парӣ ҳаргиз дару д
Қомати дилҷӯи ӯ сарви гулистони кист?
Қомати дилҷӯи ӯ сарви гулистони кист? Орази тобони ӯ шамъи шабистони кист? Гар набувад тири ӯ сӯи манаш дам ба дам, Бар дили маҷрӯҳи ман новаки пайкони кист?
Бода риндонро шароби кавсарист,
Бода риндонро шароби кавсарист, Гардани мино дар оғӯши парист. Аз румузи мушкилоти зулфи ӯ Гар гузаштӣ бетааммул, сарсарист!
Баски берангӣ дар ин гулшан далели ранги ӯст,
Баски берангӣ дар ин гулшан далели ранги ӯст, Арзи ҷавҳар сайқали ойинаро аз занги ӯст. Мезанад ҳар лаҳза дам аз мавҷи тӯфони бақо, Шӯхии хуни шаҳидон аз ҳинои
Тире, ки аз камони нигоҳи ту ҷастааст,
Тире, ки аз камони нигоҳи ту ҷастааст, Чун новаки фироқ дили мо шикастааст. Сайёди тирафкану оҳуст чашми ту, Ин турфа оҳуе, ки ба мардум нишастааст.
Шӯри дарёи муҳаббат мавҷе аз оби ман аст
Шӯри дарёи муҳаббат мавҷе аз оби ман аст Барқи шамшери ҳаводис ламъаи тоби ман аст. Пардадори сози конуни баму зери ғамам, Нағмаи «Ушшоқ» аз оҳанги мизроби ман
Нағмаи қонуни ҳастӣ сози мизроби фаност,
Нағмаи қонуни ҳастӣ сози мизроби фаност, Қомати пирӣ ба умри рафта оҳанги садост. Чашми ибрат во куну бингар ту дар хоки адам, Афсари шоҳӣ тирози нақши домони г
То дар ин водӣ ғубори мо ба домон ошност,
То дар ин водӣ ғубори мо ба домон ошност, Дасти Маҷнун аз таҳайюр бо гиребон ошност. Нест андар сози конуни дили мо нағмае, Умрҳо шуд, нолаи мо бо найистон ошно
Фурсати аҳди ҷаҳон аз субҳи ҳастӣ як дам аст,
Фурсати аҳди ҷаҳон аз субҳи ҳастӣ як дам аст, Рангу бӯи боғи имкон ҳамчу меҳри шабнам аст. Барги гул дар боғ аз боди хазон тороҷ шуд, Дар бари булбул нигар, акн
Баски ҳастӣ ҳама сомони вуҷуди адам аст,
Баски ҳастӣ ҳама сомони вуҷуди адам аст, Сози қонуни бақоро зи фано зеру бам аст. Дӯстон, беҳуда дар олами имкон ҳаргиз Дили осуда маҷӯед, ки бисёр кам аст.
Дар кишвари малоҳат шоҳӣ туро тамом аст,
Дар кишвари малоҳат шоҳӣ туро тамом аст, Шамшоду сарву тӯбо бо қоматат ғулом аст. Дар ҳар куҷо, ки бинам авсофи хулқу хӯят, Бо суманоту масҷид «мо қола» з-ин ка
Рафтани ҳуш аз сарам то сорбони маҳмил аст,
Рафтани ҳуш аз сарам то сорбони маҳмил аст, Ноқаи шавқи маро дар хоки Маҷнун манзил аст. Он қадар мастам, ки нашносам ҷунунро аз хирад, Нашъаи ҷоми шароби ман з
Гарчи рангу бӯ далелу шоҳиди рӯи гул аст,
Гарчи рангу бӯ далелу шоҳиди рӯи гул аст, Лек андар рӯи гул пероя з-оҳи булбул аст. Сози айше нест андар базми имкон, дам ба дам Аз шикасти ранг минои диламро қ
Ҷуз ишқ ба олам ҳама авҳоми хаёл аст,
Ҷуз ишқ ба олам ҳама авҳоми хаёл аст, Бо мурғи ҳавас сояи анқо пару бол аст. Таълими ҷунун гир зи устоди муҳаббат, Ҳар ҳарф, ки хонӣ зи ғамаш, дарси камол аст.
Ҳар лаҳза ба дил аз мижаат захми хаданг аст,
Ҳар лаҳза ба дил аз мижаат захми хаданг аст, Абрӯи камони ту магар кори Фаранг аст? Машҳур бувад гул ба чаман гарчи ба хубӣ, Аз хиҷлати рухсори ту аз ранг ба ра
Хоксорӣ баски моро шаҳпари боли расост,
Хоксорӣ баски моро шаҳпари боли расост, Гарди моро аз заифӣ хона бар дӯши ҳавост. Соя аз афтодагӣ хуршед дорад дар бағал, Дастгоҳи муфлисиро эътибори кимиёст.
Чанд рӯзе дар ҷаҳон, эй умр, меҳмонӣ бас аст,
Чанд рӯзе дар ҷаҳон, эй умр, меҳмонӣ бас аст, Аз ҳусули муддао оҳи пушаймонӣ бас аст. Орзуи ҷоҳ дорӣ гар зи нақши эътибор, Ёди таъмири хаёлат хонавайронӣ бас ас
То зулфи ту дар хирмани гул ғолиябез аст,
То зулфи ту дар хирмани гул ғолиябез аст, Дар даври қамар бин, ки қирон муштарирез аст. Тарсам, ки ба дил рахна занад мардуми чашмат, В-арна зи чӣ рӯ ханҷари ми
То зеру бами нағмаи мизроби ту соз аст,
То зеру бами нағмаи мизроби ту соз аст, Оҳанги навоят ҳама аз пардаи ноз аст. Ҷуз оҳани ғам кай бувад асбоби футӯҳат Дар қуфли ҳақиқат, ки калидаш зи маҷоз аст.
Он ки таслими суҷуди хоки пояш шуд, сар аст,
Он ки таслими суҷуди хоки пояш шуд, сар аст, Раҳбари ойинаи матлаб сафои ҷавҳар аст. Тойири ишқ аз пару боли ҳавас бошад барӣ, Он ки дар доми ту афтад, сайди бе