Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ, Дар банди такаллуф машав, озод бизӣ! Дар беҳ зи худӣ назар макун, ғусса махӯр,
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб, Ояд зи туроб, чуй шавам зери туроб. Гар бар сари хоки ман расад махмуре,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Беҳтарин дин
Аз падар пурсид рӯзе як писар, Беҳтарин динҳо кадом аст эй падар? Гуфт ман бо "дин" надорам ҳеҷ кор,
Хоки Ватан
Тоҷикистон – мазҳари ман, Сарзамини камзамин, Ту саросар кӯҳсорӣ,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Ку дӯст
Ку дӯст, ки қадри ёри ҳамдам донад, Ку ғамзадае, ки қимати ғам донад, Одам зи куҷост, хоки одам зи куҷост,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Миҳмони туам, ай ҷон, зинҳор махусб имшаб
Миҳмони туам, ай ҷон, зинҳор махусб имшаб, Ай ҷону дили миҳмон, зинҳор махусб имшаб! Рӯйи ту чу бадр омад, имшаб шаби қадр омад,
З-он шоҳиди шаккарлаб, з-он соқии хушмазҳаб
З-он шоҳиди шаккарлаб, з-он соқии хушмазҳаб Ҷон маст шуду қолаб, ай дӯст, махусб имшаб! З-он нури ҳама олам ҳар шева ҳаменолам,
Ай хоб, ба ҷони ту, заҳмат бибарӣ имшаб
Ай хоб, ба ҷони ту, заҳмат бибарӣ имшаб, Аз баҳри Худо, з-ин ҷо андар гузарӣ имшаб! Ҳар ҷо, ки бипаррӣ ту, вайрон шавад он маҷлис,
Ай ёр, маҳил моро, бе ёр махусб имшаб
Ай ёр, маҳил моро, бе ёр махусб имшаб, Зинҳор махур бо мо, зинҳор махусб имшаб! Имшаб зи худ афзунем, дар ишқ дигаргунем,
Пеш каш он шоҳи шаккархонаро
Пеш каш он шоҳи шаккархонаро, Он гуҳари равшани дурдонаро! Он шаҳи фаррухрухи бемислро,
Чархи фалак бо ҳама кору киё
Чархи фалак бо ҳама кору киё, Гирди фалак гардад чун осиё! Гирди чунин Каъба кун, ай ҷон, тавоф,
Гар бинахусбӣ шабе, ай маҳлиқо
Гар бинахусбӣ шабе, ай маҳлиқо, Рӯ ба ту бинмояд ганҷи бақо! Гарм шавӣ шаб ту ба хуршеди ғайб,
Дод диҳӣ соғару паймонаро
Дод диҳӣ соғару паймонаро, Моя диҳӣ маҷлису майхонаро! Маст кунӣ наргиси махмурро,
Хез, сабӯҳӣ куну дардиҳ сало
Хез, сабӯҳӣ куну дардиҳ сало, Хез, ки субҳ омаду вақти дуъо! Кӯза пур аз май куну дар коса рез,
Бода диҳ он ёри қадаҳбораро
Бода диҳ он ёри қадаҳбораро, Ёри турушрӯйи шакарпораро! Мангар он сӯй, бад-ин сӯ кушо
Чанд ниҳон дорӣ он хандаро
Чанд ниҳон дорӣ он хандаро, Он маҳи тобондаи фархундаро?! Банда кунад рӯйи ту сад шоҳро,
Дар бари мо шудаст дилбари мо
Дар бари мо шудаст дилбари мо, Гули мо беҳад асту шаккари мо! Мо ҳамеша миёни гулшакарем,
Гӯши ман мунтазир паёми туро
Гӯши ман мунтазир паёми туро, Ҷон ба ҷон ҷуста як саломи туро! Дар дилам хуни шавқ меҷӯшад,
Сад дуҳул мезананд дар дили мо
Сад дуҳул мезананд дар дили мо, Бонги он бишнавем мо фардо! Пунбадаргӯшу мӯйдарчашм аст
Ту ҷону ҷаҳонӣ, каримо, маро
Ту ҷону ҷаҳонӣ, каримо, маро, Чи ҷону ҷаҳон?! Аз куҷо то куҷо?! Ки ҷон худ чи бошад бари ошиқон,
Кароне надорад биёбони мо
Кароне надорад биёбони мо, Қароре надорад дилу ҷони мо! Ҷаҳон дар ҷаҳон нақшу сурат гирифт,
Ҳала, ай киё, нафасе биё
Ҳала, ай киё, нафасе биё, Дари айшро сара баркушо! Ин фалон чи шуд, он фалон чи шуд,
Ёри мо, дилдори мо, олами асрори мо
Ёри мо, дилдори мо, олами асрори мо, Юсуфи дидори мо, равнақи бозори мо! Бар дами имсоли мо ошиқ омад пори мо,
Муборакӣ, ки бувад дар ҳама арӯсиҳо
Муборакӣ, ки бувад дар ҳама арӯсиҳо, Дар ин арӯсии мо бод, ай Худо, танҳо! Муборакии шаби қадру моҳи рӯзаву ид,
Маро бидиду напурсид он нигор чаро?!
Маро бидиду напурсид он нигор чаро?! Туруш-туруш бигузашт аз дарича ёр чаро?! Сабаб чӣ буд, чӣ кардам, ки бад намуд зи ман,
Биёр он, ки қаринро суви қарин кашадо
Биёр он, ки қаринро суви қарин кашадо, Фариштаро зи фалак ҷониби замин кашадо! Ба ҳар шабе чу Муҳаммад ба ҷониби миъроҷ
Чу андарояд ёрам, чи хуш бувад, ба Худо
Чу андарояд ёрам, чи хуш бувад, ба Худо, Чу гирад ӯ ба канорам, чи хуш бувад, ба Худо! Чу шер панҷа ниҳад бар шикастаоҳуи хеш,
Ман аз куҷову ғаму шодии ҷаҳон зи куҷо?!
Ман аз куҷову ғаму шодии ҷаҳон зи куҷо?! Ман аз куҷо, ғами борону новадон зи куҷо?! Чаро ба олами аслии хеш во наравем?!
Боз бунафша расид ҷониби савсан дуто
Боз бунафша расид ҷониби савсан дуто, Боз гули лаълпӯш мебидаронад қабо. Боз расиданд шод з-он суви олам чу бод
Ай ҳама хубӣ туро, пас ту киройӣ, киро?!
Ай ҳама хубӣ туро, пас ту киройӣ, киро?! Ай гули дар боғи мо, пас ту куҷойӣ куҷо?! Савсан бо сад забон аз ту нишонам надод,