Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
805. ВАЛИАҲД КАРДАНИ ҚУБОД КИСРОРО ВА БУЗУРГОН НОМИ НӮШЕРВОН ДОДАН ӮРО
Зи шоҳиш чун сол бугзашт чил, Ғами рӯзи марг андаромад ба дил. Яке нома бинвишт пас бар ҳарир, Бад-он хатти шоистаи дилпазир.
804. ОВЕХТАНИ КИСРО МАЗДАКРО ВА КУШТАН ӮРО
Чунон буд, ки як рӯз Маздак пагоҳ Зи хона биёмад ба наздики шоҳ, Чунин гуфт, к-«Аз динпарастони мо, Ҳам аз покдил зердастони мо.
803. ПАЗИРУФТАНИ ҚУБОД ДИНИ МАЗДАК
Биёмад яке мард, Маздак ба ном, Сухангӯю бодонишу рою ком. Гаронмоя мардеву донишфурӯш, Қубоди диловар бад-ӯ дод гӯш.
802. БОЗГАШТАНИ ҚУБОД АЗ ҲАЙТОЛ ВА ЗОДАНИ КИСРОИ НӮШИНРАВОН ВА БАР ТАХТ НИШАСТАНИ ҚУБОД
Чу наздикии хони деҳқон расид, Ҳама кӯй мардум пароканда дид. Ҳама мужда бурданд назди Қубод, Ки «Ин пур бар шоҳ фархунда бод!
801. ГУРЕХТАНИ ҚУБОД ВА ПАНОҲ ГИРИФТАН НАЗДИ ҲАЙТОЛИЁН
Аз ӯ эминӣ ёфт ҷони Қубод, Зи гуфтори он пурхирад гашт шод. Аз он пас бар ӯ роз букшоду гуфт, Ки «Андеша аз ту нахоҳам нуҳуфт.
800. БАНД КАРДАНИ ЭРОНИЁН ҚУБОДРО ВА БАР ТАХТ НИШОНДАНи ҶОМОСП БАРОДАРАШРО
Чу огоҳӣ омад ба эрониён, Ки он пилтанро сар омад замон. Хурӯше баромад зи Эрон ба дард, Зану марду кӯдак ҳама мӯя кард.
799. БАДГУМОН КАРДАНИ ЭРОНИЁН ҚУБОДРО АЗ СУФАРОЙ ВА КУШТАНИ Ӯ СУФАРОЙРО
Чунон буд, то бисту яксола гашт, Ба ҷом- андарун бода чун лола гашт. Биёмад бари тоҷвар Суфарой Ба дастурии бозгаштан ба ҷой.
798. БАР ТАХТ НИШАСТАНИ ҚУБОД ВА АНДАРЗ КАРДАН БА МЕҲОН
Чу бар тахт биншаст фаррух Қубод, Кулоҳи бузургӣ ба сар барниҳод. Сӯи Тайсафун шуд зи шаҳри Ситахр, Ки гарданкашонро бад-он буд фахр.
797. БОЗГАШТАНИ ҚУБОД БА ЭРОНЗАМИН
Чу лашкар бидиданд рӯи Қубод, Зи дидори ӯ анҷуман гашт шод. Ҳамон мӯбади мӯбадон Ардашер, Асирон, ки буданд барнову пир.
796. РАЗМИ СУФАРОЙ БО ХУШНАВОЗ
Чу огоҳӣ омад бари Хушнавоз, Ба дашт омаду ҷангро кард соз. Ба Байканд шуд, размгоҳе гузид, Ки чархи равон рӯи ҳомун надид.
795. НОМА НАВИШТАНИ СУФАРОЙ БА ХУШНАВОЗ
Бад-он гаҳ ки Пирӯз шуд сӯи ҷанг, Яке паҳлавон ҷуст борою санг, Ки бошад нигаҳбони тахту кулоҳ, Балоши ҷавонро шавад некхоҳ.
794. Андарз кардани Балош эрониёнро
Чу биншаст бо сӯг моҳе Балош, Сараш пур зи гарду рухаш пурхарош, Сипоҳ омаду мӯбади мӯбадон, Ҳар он кас, ки буд аз раду бихрадон,
793. АФТОДАНИ ПИРӮЗ БА ЧОҲ ВА КУШТА ШУДАН
Аз ин рӯй пурбим дил Хушнавоз Чунин то бари канда омад фароз, В-аз он рӯй саргашта Пирӯзшоҳ, Ҳаме тохт бо хормоя сипоҳ.
792. НОМАИ ХУШНАВОЗ БА ПИРӮЗ
Чу бишнид фарзанди хоқон, ки шоҳ Зи Ҷайҳун гузар кард худ бо сипоҳ, Ҳаме бишканад аҳди Баҳроми Гӯр, Бар ин буму бар тоза шуд ҷангу шӯр.
791. ҶАНГИ ПИРӮЗ БО ТӮРОНИЁН
Чу Пирӯз аз он рӯзи тангӣ бираст, Ба ором бар тахти шоҳӣ нишаст. Яке шорсон кард Пирӯз, Ром — Бифармуд, к-ӯро ниҳоданд ном.
790. ПОДШОҲИИ ПИРӮЗ - ПИСАРИ ЯЗДГИРД
Ёздаҳ солу чаҳор моҳ буд Бар тахт нишастани Пирӯз ва хушкӣ ҳафт сол афтодан бар замини Эрон Зи Ҳурмуз чу Пирӯз дилшод шуд,
789. ПОДШОҲИИ ҲУРМУЗ ПИСАРИ ЯЗДГИРД
Як солу як моҳ буд Бар тахт нишастани Ҳурмуз ва ситадани тоҷи ӯ бародараш Пирӯз Чу Ҳурмуз баромад ба тахти падар,
788. ПОДШОҲИИ ЯЗДГИРД ПИСАРИ БАҲРОМИ ГӮР
Ҳаждаҳ сол буд Бар тахт нишастани Яздгирд ва Андарз кардан ба сардорон Чу шуд подшо бар ҷаҳон Яздгирд,
787. СИПАРӢ ШУДАНИ РӮЗГОРИ БАҲРОМИ ГӮР
Бад - ин сон ҳаме хӯрд шасту се сол, Кас андар замона набудаш ҳамол, Сари соли нав пеши ӯ шуд вазир, Хирадманд мӯбад, ки будаш дабир,
786. ХОНДАНИ БАҲРОМИ ГӮР ЛӮРИЁНРО АЗ ҲИНДУСТОН
В-аз он пас ба ҳар мӯбаде нома кард, Касеро, ки дарвеш буд, ҷома кард. Бипурсидашон, гуфт: «Беранҷ кист, Ба ҳар ҷой дарвешу беганҷ кист?
785. БАХШИДАНИ БАҲРОМИ ГӮР ХИРОҶ БА ДЕҲҚОНОН
Чу бозомад аз роҳ Баҳромшоҳ, Ба ором биншаст бар пешгоҳ. Зи маргу зи рӯзи бад андеша кард, Дилаш гашт пурдарду рухсора зард.
784. БОЗГАШТАНИ ШАНГУЛ АЗ ЭРОН БА ҲИНДУСТОН
Бар ин рӯзгоре баромад дароз, Шаҳи ҳиндувон роҳро кард соз. Биёмад зи майдони тиру камон, Бари духтари хеш рафт он замон,
783. ОМАДАНИ ШАНГУЛ БО ҲАФТ ПОДШОҲ НАЗДИ БАҲРОМИ ГӮР
Пас огоҳ шуд Шангул аз кори шоҳ, Зи духтар, ки буд шоҳро пешгоҳ. Ба дидори Эрон будаш орзу Бари духтару шоҳи озодахӯ.
782. ПАЗИРА ШУДАНИ ЭРОНИЁН ШОҲ БАҲРОМИ ГӮРРО
Чу огоҳӣ омад ба Эрон, ки шоҳ Биёмад зи Қаннуҷ худ бо сипоҳ, Бубастанд озин ба роҳу ба шаҳр, Ҳаме ҳар кас аз ком бардошт баҳр.
781. БОЗГАШТАНИ ШАНГУЛ БА ҲИНД ВА БАҲРОМ БА ЭРОН
Ду шоҳи буторову яздонпараст Вафоро бисуданд бо даст даст, К-«Аз ин пас дили ростӣ нашканем, Ҳаме бехи кажжӣ зи бун барканем.