Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ, Дар банди такаллуф машав, озод бизӣ! Дар беҳ зи худӣ назар макун, ғусса махӯр,
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб, Ояд зи туроб, чуй шавам зери туроб. Гар бар сари хоки ман расад махмуре,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Беҳтарин дин
Аз падар пурсид рӯзе як писар, Беҳтарин динҳо кадом аст эй падар? Гуфт ман бо "дин" надорам ҳеҷ кор,
Хоки Ватан
Тоҷикистон – мазҳари ман, Сарзамини камзамин, Ту саросар кӯҳсорӣ,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Ку дӯст
Ку дӯст, ки қадри ёри ҳамдам донад, Ку ғамзадае, ки қимати ғам донад, Одам зи куҷост, хоки одам зи куҷост,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Чанд гурезӣ зи мо, чанд равӣ ҷобаҷо?!
Чанд гурезӣ зи мо, чанд равӣ ҷобаҷо?! Ҷони ту дар дасти мост ҳамчу гулӯйи асо! Чанд бикардӣ тавоф гирди ҷаҳон аз газоф?!
Бар гӣчҳои мо зан, ай гичии хирадҳо
Бишкан сабӯву кӯза, ай мири оби ҷонҳо, То во шавад чу коса дар пеши ту даҳонҳо! Бар гӣчҳои мо зан, ай гичии хирадҳо,
Бедор кун тарабро, бар ман бизан ту х(в)адро
Бедор кун тарабро, бар ман бизан ту х(в)адро, Чашме чунин бигардон кӯрии чашми бадро! Худро бизан ту бар маҳ, ин аст зинда кардан,
Бо он ки мерасонӣ он бодаи бақоро
Бо он ки мерасонӣ он бодаи бақоро. Бе ту намегуворад ин ҷоми бода моро! Мутриб, қадаҳ раҳо кун, з-ин гуна нолаҳо кун,
Омад баҳори ҷонҳо, ай шохи тар, ба рақс о
Омад баҳори ҷонҳо, ай шохи тар, ба рақс о, Чун Юсуф андаромад, Мисру шакар ба рақс о! Ай шоҳи ишқпарвар, монанди шири модар,
Гар ту удӣ, сӯйи ин миҷмар биё
Гар ту удӣ, сӯйи ин миҷмар биё, В-ар биронандат зи бом, аз дар биё! Юсуфӣ, аз чоҳу зиндон чора нест,
То ба шаб, ай орифи шириннаво
То ба шаб, ай орифи шириннаво, Они мойӣ, они мойӣ, они мо! То ба шаб имрӯз моро ишрат аст,
Агар он майе, ки хӯрдӣ, ба саҳар набуд гиро
Агар он майе, ки хӯрдӣ, ба саҳар набуд гиро, Биситон зи ман шаробе, ки қиёматаст, ҳаққо! Чи тафарруҷу тамошо, ки расад зи ҷоми аввал,
Биравед, ай ҳарифон, бикашед ёри моро
Биравед, ай ҳарифон, бикашед ёри моро, Ба ман оваред охир санами гурезпоро! Ба баҳонаҳои ширин, ба таронаҳои заррин
Ту маро ҷону ҷаҳонӣ, чӣ кунам ҷону ҷаҳонро?!
Ту маро ҷону ҷаҳонӣ, чӣ кунам ҷону ҷаҳонро?! Ту маро ганҷи равонӣ, чӣ кунам суду зиёнро?! Нафасе ёри шаробам, нафасе ёри кабобам,
Ай ҳавасҳои дилам, боре биё, рӯе намо
Ай ҳавасҳои дилам, боре биё, рӯе намо, Ай муроду ҳосилам, боре биё, рӯе намо! Мушкилу шӯридаам чун зулфи ту, чун зулфи ту,
Ай ҳавасҳои дилам, биё
Ай ҳавасҳои дилам, биё, биё, биё, биё, Ай муроду ҳосилам, биё, биё, биё, биё! Мушкилу шӯридаам чун зулфи ту, чун зулфи ту,
Бо чунин шамшери давлат ту забун монӣ чаро?!
Бо чунин шамшери давлат ту забун монӣ чаро?! Гавҳаре бошиву аз санге фурӯ монӣ чаро?! Мекашад ҳар каргасе аҷзотро ҳар ҷонибе,
Соқиё, дар нӯш овар шираи анқудро
Соқиё, дар нӯш овар шираи анқудро, Дар сабӯҳ овар сабук мастони хоболудро! Як ба як дар об афкан ҷумла тарру хушкро,
Дар миёни пардаи хун ишқро гулзорҳо
Дар миёни пардаи хун ишқро гулзорҳо, Ошиқонро бо ҷамоли ишқи бечун корҳо! Ақл гӯяд: «Шаш ҷиҳат ҳаддасту берун роҳ нест»,
Машкан дили марди муштариро
Машкан дили марди муштариро, Бигзор раҳи ситамгариро! Раҳм ор, маҳо, ки дар шариъат
Аз дур бидида Шамси динро
Аз дур бидида Шамси динро, Фахри Табрезу рашки Чинро; Он чашму чароғи осмонро,
Зи рӯйи туст ид осор моро
Зи рӯйи туст ид осор моро, Биё, ай иду идӣ ор моро! Ту ҷони иду аз рӯйи ту, ҷоно,
Амири ҳусн, хандон кун ҳашамро
Амири ҳусн, хандон кун ҳашамро, Вуҷуде бахш мар муште адамро! Сиёҳӣ менамояд лашкари ғам,
Чу ӯ бошад дилу дилсӯз моро
Чу ӯ бошад дилу дилсӯз моро, Чӣ бошад шаб, чӣ бошад рӯз моро?! Ки хуршед ар фурӯ шуд, ар баромад,
Хабар кун, ай ситора, ёри моро
Хабар кун, ай ситора, ёри моро, Ки дарёбад дили хунхори мо! Хабар кун он табиби ошиқонро,
Биё, ай ҷони нав дода ҷаҳонро
Биё, ай ҷони нав дода ҷаҳонро, Бибар аз кор ақли кордонро! Чу тирам, то напарронӣ, напаррам,
Зиҳӣ ишқ, зиҳӣ ишқ, ки морост, Худоё!
Зиҳӣ ишқ, зиҳӣ ишқ, ки морост, Худоё! Чӣ нағз аст, чӣ хуб аст, чӣ зебост, Худоё! Чӣ гармем, чӣ гармем аз ин ишқ чу хуршед,
Фозили комиле фосеҳзабон
Фозили комиле фосеҳзабон, Ба Алишер мўҳташир ба ҷаҳон... Доимаш дар авоқиб андеша.
Ёре, ки кунад ба ёр пайванд
Ёре, ки кунад ба ёр пайванд, Нахли амалаш шавад барўманд. Ёр аст калиди ганҷи уммед,
