Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ, Дар банди такаллуф машав, озод бизӣ! Дар беҳ зи худӣ назар макун, ғусса махӯр,
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб, Ояд зи туроб, чуй шавам зери туроб. Гар бар сари хоки ман расад махмуре,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Беҳтарин дин
Аз падар пурсид рӯзе як писар, Беҳтарин динҳо кадом аст эй падар? Гуфт ман бо "дин" надорам ҳеҷ кор,
Хоки Ватан
Тоҷикистон – мазҳари ман, Сарзамини камзамин, Ту саросар кӯҳсорӣ,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Ку дӯст
Ку дӯст, ки қадри ёри ҳамдам донад, Ку ғамзадае, ки қимати ғам донад, Одам зи куҷост, хоки одам зи куҷост,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ҳурмати илму устоду китоб
Ҳурмати илму устоду китоб, Лозими ин раҳ аст аз ҳама боб. Ҳар,ки ӯ тарки ин се ҳурмат кард,
З-он меравам зи куяш маст аз шаробхона
З-он меравам зи куяш маст аз шаробхона, То вақти бехудиҳо мастӣ бувад баҳона. Дар хоб шуд чу гуфтам бо ӯ фасонаи ғам,
Унсури иқбол, Аҳмад, он чу Муҳаммад
Унсури иқбол, Аҳмад, он чу Муҳаммад, Қотеи даъвии ширку ҳуҷҷати имон. Қуввати бозуи шаръу ноҳии бидъат,
Ҳар китобе, ки буд дар ахлоқ
Ҳар китобе, ки буд дар ахлоқ, Ҷустам, аз ҳар кӣ буд дар офоқ. Бар сару пои он кутуб гаштам,
Шоҳ Султон Заҳириддин Бобур
Шоҳ Султон Заҳириддин Бобур, Ки чаҳон шуд зи сийти адлаш пур. Сарви навхези боғи султонӣ,
На ба давлат туро касе ҳамсар
На ба давлат туро касе ҳамсар, На ба дониш туро касе ҳамсон. Дар сухан беҳтари зи Хоқони
На ғалла, маро к-аз ў тавонам нўшид
На ғалла, маро к-аз ў тавонам нўшид, На муҳмали ғалла, то тавонам пўшид. Онро ки на хўрдан асту на пўшидан,
Бе ту чун оби Дарғамам дар ғам
Бе ту чун оби Дарғамам дар ғам, Бе ту чун рўди Кўҳакам гирён. Шаб зи шавқи ту мекунам то рўз,
Дар Самарқанд, агарчи беқадрам
Дар Самарқанд, агарчи беқадрам, Чун Умар дар вилояти Кошон, На ба ирфони ман касеро илм,
Буд Кисро нишаста хурраму шод
Буд Кисро нишаста хурраму шод, Сухани Ҳинд дар миён афтод. Гуфт шахсе: «Дар он диёри васеъ,
Рӯзе аз рӯзҳо магар Беҳрӯз
Рӯзе аз рӯзҳо магар Беҳрӯз, Рафт берун ба толеи фирӯз. Дид биншаста паҳлӯи Баҳром,
Ёдам омад, ки баҳри касби адаб
Ёдам омад, ки баҳри касби адаб, Мешудам тифл ҷониби мактаб. Табъи мавзун маро ғаризӣ буд,
Ҷаҳоне пур зи мақсуд асту роҳе равшану пайдо
Ҷаҳоне пур зи мақсуд асту роҳе равшану пайдо, Дареғо, ташналаб хоҳем мурдан бар лаби дарё. Касе, к-аз талъати хуршед ҷуз гармӣ намебинад,
Ҷоно, зи гарди кӯят пур бод домани мо
Ҷоно, зи гарди кӯят пур бод домани мо, В-ин далқи гардхӯрда сад пора дар тани мо. Дил сокинӣ надорад бе хоки остонат,
Ту худ ба гӯш наёрӣ ҳадиси зории мо
Ту худ ба гӯш наёрӣ ҳадиси зории мо, Ки дар ту кор накардаст дарди кории мо. Шунидаам, ки кушодӣ забон ба душномам,
Бе ғамат шод мабод ин дили ғампарвари мо
Бе ғамат шод мабод ин дили ғампарвари мо, Ғам хур, эй дил, ки ба ҷуз ғам набувад дархури мо. Дардмандему хабар медиҳад аз сӯзи дарун
Бигзор дар он кӯй мани ашкфишонро
Бигзор дар он кӯй мани ашкфишонро, То дида диҳад об гулу сарви равонро. Мапсанд бар он рух, ки фитад сояи гулбарг,
Баъд аз имрӯз ошкоро дӯст медорам туро
Баъд аз имрӯз ошкоро дӯст медорам туро, Аз ту чун пӯшам, нигоро, дӯст медорам туро. Дар вуҷуди ман зи ҳастӣ ҳар сари мӯе, ки ҳаст,
Айюҳа-л-атшон фӣ ал-водӣ-л-ҳаво
Айюҳа-л-атшон фӣ ал-водӣ-л-ҳаво, Ҷӯй-ҷӯён ҷониби дарё биё! Обро пеши лаби ҳар ташнае
Ин чӣ маҷлис, чӣ биҳишт, ин чӣ мақом аст ин ҷо?!
Ин чӣ маҷлис, чӣ биҳишт, ин чӣ мақом аст ин ҷо?! Умри боқӣ, рухи соқӣ, лаби ҷом аст ин ҷо! Давлате, к-аз ҳама бигзашт, аз ин дар нагузашт,
Эй ғамат ёри бенавоиҳоё
Эй ғамат ёри бенавоиҳо, Бо ман аз дер ошноиҳо. Аз чароғи рухат ба хонаи чашм
Эй саропардаи султони хаёлат дили мо
Эй саропардаи султони хаёлат дили мо, Карда дарду ғами ту хона дар обу гили мо. Сар ба фирдавс наёрем чу зулфи ту фурӯ,
Эй равшанӣ аз рӯи ту чашми нигаронро
Эй равшанӣ аз рӯи ту чашми нигаронро, Ин равшании чашм мабодо дигаронро. Бо ҳусни туву нози ту сӯзеву ниёзе
Эй хати ту сабзии хони бало
Эй хати ту сабзии хони бало, Холи сиёҳи ту нишони бало. Лаъли лабат, к-он дили ман кард хун,
Эй бод, макаш турраи ҷононаи моро
Эй бод, макаш турраи ҷононаи моро, Занҷир маҷунбон дили девонаи моро! Он шамъи Чигил гӯ, ки ба рақc ораду парвоз