Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
755. ДОСТОНИ БАҲРОМИ ГӮР БО ФАРШЕДВАРДИ КАДЕВАР ВА МАРДИ ХОРКАН
Биёмад шаҳаншоҳ бо Рӯзбеҳ Кушодадилу шод аз айвони меҳ. Ҳаме ронд гӯён ба мушкуи хеш, Ба сӯи бутони суманбӯи хеш.
754. КУШТАНИ БАҲРОМ ШЕРОНРО ВА РАФТАНАШ БА ХОНАИ ГАВҲАРФУРӮШ ВА ХОСТАН ДУХТАРИ ӮРО
В-аз он ҷо барангехт шабранг шоҳ, Яке беша пеш андаромад ба роҳ, Ду шери жаён пеши он беша дид, Камонро ба зеҳ карду андаркашид.
753. ҲУНАР НАМУДАНИ БАҲРОМИ ГӮР БА НАХЧИР ВА ХОСТАНИ ДУХТАРИ ГАВҲАРФУРӮШ
Ба ҳаштум биёмад ба даште шикор Худу Рӯзбеҳ бо саворе ҳазор. Ҳама дашт яксар пур аз гӯр дид, Зи таркаш камони каёнӣ кашид.
752. РАФТАНИ БАҲРОМИ ГӮР БА НАХЧИР ВА ХОСТАНИ ДУХТАРОНИ БАРЗИНДЕҲҚОН
Ба рӯзе се дигар бурун рафт шоҳ, Або лашкару сози нахчиргоҳ. Бузургони Эрон зи баҳри шикор Ба даргоҳ рафтанд сесад савор.
751. КУШТАНИ БАҲРОМИ ГӮР АЖДАҲОРО ВА ДОСТОНИ Ӯ БО ЗАНИ ПОЛИЗБОН
Ҳаме буд якчанд бо меҳтарон, Майи равшану ҷому ромишгарон. Баҳор омаду хок шуд чун биҳишт, Ба рӯи замин-бар ҳаво лола кишт.
750. ДОСТОНИ БАҲРОМИ ГӮР БО БОЗУРГОНЕ ВА ШОГИРДИ Ӯ
Дигар ҳафта рӯзе ба нахчир шуд, Дижам буд бо таркашу тир шуд. Зи хуршеди тобанда шуд дашт гарм, Сипаҳбад зи нахчир баргашт нарм.
749. ЁФТАНИ БАҲРОМИ ГӮР ГАНҶИ ҶАМШЕДРО
Дигар ҳафта омад ба нахчиргоҳ, Худу мӯбаду вижагони сипоҳ. Биёмад яке марди меҳтарпараст, Чу боди дамону асое ба даст.
748. ДОСТОНИ БАҲРОМИ ГӮР БО ЧАҲОР ХОҲАРОН
Дигар ҳафта бо мӯбадону меҳон Ба нахчир шуд шаҳрёри ҷаҳон. Чунон шуд, ки моҳе ба нахчиргоҳ Ҳаме бошаду май хӯрад бо сипоҳ.
747. ВАЙРОН КАРДАНИ МӮБАДИ БАҲРОМИ ГӮР ДЕҲРО ВА БОЗ ОБОД КАРДАНАШ
Биёмад дигар рӯз шабгир шоҳ Сӯи дашти нахчири худ бо сипоҳ. Ба дасти чапаш Ҳурмузи кадхудой Сӯи росташ мӯбади покрой
746. ДОСТОНИ КӮДАКИ КАФШГАР БО ШЕР ВА ҲАЛОЛ КАРДАНИ БАҲРОМИ ГӮР МАЙРО
Бад-ин гуна бугзашт соле тамом, Ҳаме доштӣ ҳар касе май ҳаром. Ҳамон шоҳ чун маҷлис оростӣ, Ҳаме номаи бостон хостӣ.
745. ДОСТОНИ БАҲРОМИ ГӮР БО КАБРӮЙ ВА ҲАРОМ КАРДАНИ Ӯ МАЙРО
Чу биншаст, май хост аз бомдод, Бузургони лашкар бирафтанд шод. Биёмад ҳамон гаҳ яке марди меҳ, Варо мева овард лахте зи деҳ.
744. ДОСТОНИ БАҲРОМИ ГӮР БО МЕҲРБУНДОД
Чу юзи шикорӣ ба кор омадаш, Биҷунбиду ройи шикор омадаш. Яке бораи тезрав барнишаст, Ба ҳомун хиромид бозе ба даст.
743. БАХШИДАНИ БАҲРОМИ ГӮР ХОСТАИ БИРОҲОМ ЛАНБАКРО
Бирафту биёмад ба айвони хеш, Ҳама шаб ҳаме сохт дармони хеш. Пурандеша он шаб ба айвон нахуфт, Бихандиду он роз бо кас нагуфт.
742. ДОСТОНИ БАҲРОМИ ГӮР БО БИРОҲОМИ ҶУҲУДӢ
Пас аз лашкари хеш Баҳром тафт, Сабук сӯи хони Бироҳом рафт. Бизад дар, бад-ӯ гуфт, к-«Аз шаҳрёр Бимондам чу бозомад ӯ аз шикор.
741. ДОСТОНИ БАҲРОМИ ГӮР БО ЛАНБАКИ ОБКАШ
Чунон буд, ки рӯзе ба нахчири шер Ҳаме рафт бо чанд гурди далер. Бишуд пирмарде асое ба даст, Бад-ӯ гуфт, к-«Эй шоҳи яздонпараст,
740. ПАДРУД ГУФТАНИ БАҲРОМИ ГӮР МУНЗАР ВА НӮЪМОНРО ВА БАХШИДАНИ БОЖИ БОҚӢ БО ЭРОНИЁН
Дигар рӯз чун бардамид офтоб. Биполуд кӯҳу биёлуд хоб. Ба наздики Мунзар шуданд ин гурӯҳ, Ки Баҳром аз эшон ҳаме буд сутӯҳ,
739. НИШАСТАНИ БАҲРОМ БАР ТАХТ ВА АНДАРЗ КАРДАН БА САРДОРОН ВА НОМАҲО БАР МЕҲТАРӢ НАВИШТАН
Чу бар тахт биншаст Баҳроми Гӯр, Ба шоҳӣ бар ӯ офарин хонд ҳур. Парастиш гирифт офаринандаро, Ҷаҳондори бедори бинандаро.
738. РАФТАНИ БАҲРОМ ВА ХУСРАВ БА ҲОМУН ВА КУШТАНИ БАҲРОМ ШЕРОНРО ВА БАР ТАХТ НИШАСТАН
Чу Баҳрому Хусрав ба ҳомун шуданд, Бари шер бо дил пур аз хун шуданд. Чу Хусрав бидид он ду шери жаён, Ниҳода яке афсар андар миён.
737. ТОҶ БАРДОШТАНИ БАҲРОМИ ГӮР АЗ МИЁНИ ШЕРОН
Гузашт он шабу бомдоди пагоҳ Биёмад, нишаст аз бари гоҳ шоҳ. Фиристоду эрониёнро бихонд, Зи рӯзи гузашта фаровон биронд.
736. ПАЙМОН КАРДАНИ ЭРОНИЁН БО БАҲРОМ ДАР БОРАИ ПОДШОҲӢ БА ШАРТИ БАРДОШТАНИ ТОҶ АЗ МИЁНИ ШЕРОН
Яке бо шумо боз паймон кунам, Забонро ба Яздон гаравгон кунам. Биёрем шоҳаншаҳӣ тахти оҷ, Бараш барниҳем ин гаронмоя тоҷ.
735. СУХАН ГУФТАНИ БАҲРОМ БО ЭРОНИЁН АЗ ШОИСТАГИИ ХУД БА ПОДШОҲӢ
Чунин гуфт Баҳром, к-«Эй меҳтарон, Ҷаҳондидаву коркарда сарон, Ҳама рост гуфтеду з-ин бадтар аст, Падарро накӯҳиш кунам дарх(в)ар аст.
734. СУХАНИ БАҲРОМ БО ЭРОНИЁН ДАР БОРАИ ШОИСТАГИИ ХУД БА ПОДШОҲӢ ВА САР ТОФТАНИ ЭШОН АЗ ОН
Чунин гуфт Баҳром, к- «Эй меҳтарон, Ҷаҳондидаву солхӯрда сарон, Падар бар падар подшоҳӣ марост, Чаро бахшиш акнун барои шумост?
733. ОМАДАНИ БАҲРОМИ ГӮР ДАР ҶАҲРАМ ВА РАФТАНИ ЭРОНИЁН БА НАЗДИ Ӯ
Худу шоҳ Баҳром бо ройзан Нишастанду гуфтанд бе анҷуман. Гузин кардаш аз тозиён сӣ ҳазор, Ҳама найзадор аз дари корзор.
732. НОМА НАВИШТАНИ ЭРОНИЁН БА МУНЗАР ВА ПОСУХИ ОН
Чу эрониён огаҳӣ ёфтанд, Якояк сӯи чора биштофтанд. Чу гаштанд аз он ранҷ яксар сутӯҳ, Нишастанд бо якдигар ҳамгурӯҳ,
731. ОГОҲӢ ЁФТАНИ БАҲРОМИ ГӮР АЗ МУРДАНИ ПАДАРАШ
Пас огоҳӣ омад ба Баҳроми Гӯр, Ки аз чарх шуд тахтро бахт шӯр. Падар - т он сарафрози шоҳон бимурд, Бимурду ҳам ӯ номи шоҳӣ бибурд.