Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ, Дар банди такаллуф машав, озод бизӣ! Дар беҳ зи худӣ назар макун, ғусса махӯр,
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб, Ояд зи туроб, чуй шавам зери туроб. Гар бар сари хоки ман расад махмуре,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ
Аз ин ҷаҳони бебақо, хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Аз байни хешу ақрабо , хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Суде надорад симу зар, аз роҳи Шайтон кун ҳазар,
Беҳтарин дин
Аз падар пурсид рӯзе як писар, Беҳтарин динҳо кадом аст эй падар? Гуфт ман бо "дин" надорам ҳеҷ кор,
Хоки Ватан
Тоҷикистон – мазҳари ман, Сарзамини камзамин, Ту саросар кӯҳсорӣ,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Раҳӣ савору ҷавону тавонгар аз раҳе дур
Раҳӣ савору ҷавону тавонгар аз раҳе дур, Ба хидмат омад некусиголу некандеш. Писанд бошад мар хоҷаро пас аз даҳ сол,
Чун ҷомаи аҳсан ба тан андар кунад касе
Чун ҷомаи аҳсан ба тан андар кунад касе, Хоҳад зи Кирдигор ба ҳоҷат муроди хеш. Гар ҳаст бошгуна маро ҷомаи бузург,
Корвони Шаҳид рафт аз пеш
Корвони Шаҳид рафт аз пеш, В-они мо рафта гиру меандеш. Аз шумори ду чашм як тан кам,
Гар на бадбахтаме, маро кӣ фиканд
Гар на бадбахтаме, маро кӣ фиканд, Ба яке ҷофҷофи зудгарас?! Ӯ маро пеши шер бипсандад,
Ҳамебароям бо он ки барнаёяд халқ
Ҳамебароям бо он ки барнаёяд халқ, Ва барнаёям бо рӯзгори хурдагурез. Чу фазли мир Абулфазл бар ҳама маликон,
Чун сипарам неҳ миёни базм ба Наврӯз
Чун сипарам неҳ миёни базм ба Наврӯз, Дар моҳи баҳман битозу ҷони аду сӯз. Боз ту беранҷ бошу ҷони ту хуррам
Замона аспу ту ройиз, ба ройи хешат тоз
Замона аспу ту ройиз, ба ройи хешат тоз, Замона гӯю ту чавгон, баройи хешат боз. Агарчи чангнавозон латифдаст бувад,
Рӯй ба меҳроб ниҳодан чӣ суд
Рӯй ба меҳроб ниҳодан чӣ суд, Дил ба Бухорову бутони Тароз?! Эзади мо васвасаи ошиқӣ
Зиндагонӣ, чи кӯтаҳу чи дароз
Зиндагонӣ, чи кӯтаҳу чи дароз, На ба охир бимурд бояд боз?! Ҳам ба чанбар гузор хоҳад буд
Даме бикуштӣ, то дар аду намонд шуҷоъ
Даме бикуштӣ, то дар аду намонд шуҷоъ, Ҳаме бидодӣ, то дар валӣ намонд фақир. Басо касо, ки барасту фарахша бар хонаш,
Вақти шабгир бонги нолаи зер
Вақти шабгир бонги нолаи зер, Дӯсто, он хурӯши барбати ту Хуштар ояд ба гӯшам аз такбир!
Чархи фалак ҳаргиз пайдо накард
Чархи фалак ҳаргиз пайдо накард, Чун ту яке сифлаи дуну жаҳур. Хоҷа Абулқосим аз нанги ту,
Ба даври адли ту дар зери чархи миноӣ
Ба даври адли ту дар зери чархи миноӣ Чунон гурехт зи даҳри дуранг ранги футур, Ки боз шона кунад ҳамчу бод сунбулро
Гирд кун, гирд кун дирам бисёр
Гирд кун, гирд кун дирам бисёр, Кунҷи хона биёкан аз динор! Хост аз ҷони ту фиғону хурӯш,
Дарвозу даревоз фурӯ гашту баромад
Дарвозу даревоз фурӯ гашту баромад, Бим аст, ки якбор фурӯ ояд девор. Девори кӯҳангашта набардорад пойдор,
Ай хоҷа, ин ҳама, ки ту бармедиҳӣ шумор
Ай хоҷа, ин ҳама, ки ту бармедиҳӣ шумор, Бодоми тарру секию баҳмону бостор. Мор аст ин ҷаҳон,у ҷаҳонҷӯй моргир,
Агар гул орад бор он рухони ӯ, на шигифту
Агар гул орад бор он рухони ӯ, на шигифту, Харойина чу ҳаме май хурад, гул орад бор. Ба зулфи каҷ, валекин ба қадду қомат рост,
Эй ба худ гирифторон, дар тиҷорати мастон
Эй ба худ гирифторон, дар тиҷорати мастон, Суд дар зиён чун аст? Бо шумо намегӯям. Аз ғурури доноӣ, чун шумо ба худ ғарқед,
Синаам лолазорро монад
Синаам лолазорро монад, Дида абри баҳорро монад. Дилам афсурда аз тапиданҳо,
Аз вартаи талошу ҷоҳу ҳашам бурун о!
Аз вартаи талошу ҷоҳу ҳашам бурун о! Дар арзи хоксорӣ, нақши қадам бурун о! Дар бӯстони ваҳдат ранги дуӣ нагунҷад,
Ҷилваи ӯ як ҷаҳон найранг дошт
Ҷилваи ӯ як ҷаҳон найранг дошт, Дилтапиданҳои мо ҳам ранг дошт. Ҳастии мо домгоҳи нестист,
Дар дидаам агарчи маҷоли назора нест
Дар дидаам агарчи маҷоли назора нест, Дил меравад ба сайри гулистону чора нест. Булбул наям, ки шиква намоям зи ҷаври хор,
Доғ гулпӯш кардааст маро
Доғ гулпӯш кардааст маро, Нола мадҳуш кардааст маро. Нигаҳи шавқи бисмили нозам,
Навоям шӯри растохез дора
Навоям шӯри растохез дорад, Забонам нутқи шӯрангез дорад. Даруни синаам оташфишон аст,
Агар ба гӯшаи чашме назар кунӣ моро
Агар ба гӯшаи чашме назар кунӣ моро, Ба як нигоҳ кунӣ сайди хеш дилҳоро. Ҳазор обиду зоҳид ҳамешавад майнӯш
