Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ёди он шабҳо, ки аз гетӣ фароғат доштам,
Ёди он шабҳо, ки аз гетӣ фароғат доштам, Бо бутони тозарӯ то субҳ суҳбат доштам. Дар тариқи лоуболӣ ҳам ниҳон, ҳам ошкор, Бо қаландармашрабон тарҳи садоқат дошт
Шикастахотирам аз гардиши замона мудом,
Шикастахотирам аз гардиши замона мудом, Бирез, соқии гулчеҳра, дар пиёла мудом. Дили рамидаи ман дар шиканҷи турраи туст, Мисоли тоири ваҳшӣ, ки ӯ фитад дар дом
Эй гарав бурда зи маҳ ҳусни ту бар ваҷҳи ҷамил,
Эй гарав бурда зи маҳ ҳусни ту бар ваҷҳи ҷамил, Пеши лаъли ту ҳаме оби ҳаёт аст сабил. Чашми ман баччаи нилӣ шуда аз гиря чаро Гузар, эй Юсуфи мисрӣ, накунӣ ҷон
Алайк, дар ҳама бобат диҳад Худой камол,
Алайк, дар ҳама бобат диҳад Худой камол, Чунон камол, ки набвад дар ӯ нишони завол. Ҳамат ба фаҳми дақоиқ кунад дақиқ ур-раъй, Ҳамат ба дарки ҳақоиқ кунад ҳақиқ
Ба санои ту, ки оҷиз бувад аз вай идрок,
Ба санои ту, ки оҷиз бувад аз вай идрок, Наҳну ло нақдиру из айна ано, айна санок. Тира шуд гавҳараки дидаи ман бе рухи ту, Баски сад Даҷла фузун рехтам аз гавҳ
Ба бовари-т қасам мехӯрам ба ҷони фироқ,
Ба бовари-т қасам мехӯрам ба ҷони фироқ, Ки қути ман ҳама шуд хуни дил зи хони фироқ. Дило, бисӯхт зи оҳи ту хонумони қарор, Чаро намезанӣ оташ ба дудмони фироқ
Рафтиву сӯхт ҷони ман аз тоби иштиёқ,
Рафтиву сӯхт ҷони ман аз тоби иштиёқ, Эй кош, бо висол мубаддал шавад фироқ. Рӯят надида сер, дами васл бигзарад, Гар аз ҳазор шаб ба яке афтад иттифоқ.
Биё, биё, ки ба васли туам ба ҷон муштоқ,
Биё, биё, ки ба васли туам ба ҷон муштоқ, Марав, марав, ки ба ҷон омадам зи дарди фироқ. Ба ҷурми ғайр ба ман неш мезанӣ, оре, Ки дона чумчуқу бедона мехӯрад ша
Дареғу ҳайф, ки бигзашт рӯзгори шариф,
Дареғу ҳайф, ки бигзашт рӯзгори шариф, Пайи шумораи сайфу шито, баҳору хариф. Зи чашму дил гуҳару дур(р) марост омода, Нисор мекунам ҳар гаҳ, ки оварӣ ташриф.
Рафт домони висолат зи кафи зор, дареғ!
Рафт домони висолат зи кафи зор, дареғ! Нест мумкин, ки расад боз дигар бор, дареғ! Дар шаби васл даҳонам гуҳарафшон мебуд, Шудам аз фурқати ту дидаи хунбор, да
Эй кош, ҷон кунад зи тани нотавон видоъ,
Эй кош, ҷон кунад зи тани нотавон видоъ, З-он пештар, ки мекунад он дилситон видоъ. Сарв аст қомати туву бӯстон канори ман, Ин турфа сарв мекунад аз бӯстон видо
Зи лутфи ту шаби васлат шудам чунон маҳзуз,
Зи лутфи ту шаби васлат шудам чунон маҳзуз, Ки кас нагашт зи шодӣ ба мисли он маҳзуз. Зи рӯи ту шуда гулҳои гулситон масрур, Зи тарзи қомати ту сарви бӯстон маҳ
Эй оразат тапонча зада бар узори хат,
Эй оразат тапонча зада бар узори хат, Доғе ниҳода холи лабат дар канори хат. З-ин сон ки рӯзгори ҷаҳоне сияҳ аз ӯст, Ё Раб, ҳамеша бод сияҳ рӯзгори хат.
Эй, ки зи мушки тар бувад бар рухи чун маҳат нуқат,
Эй, ки зи мушки тар бувад бар рухи чун маҳат нуқат, Килки қазо чӣ гуна зад бар рухи маҳ нуқат ғалат. Нест ба кеши ошиқӣ ҳамчу мане бад-ин насақ, Нест ба фанни д
Турост аз ду тараф зулфу дар миён ораз,
Турост аз ду тараф зулфу дар миён ораз, Намуда сайди дилам зулфу қасди ҷон ораз. Мапӯш зулф ба ораз зи ман ба хашм, агар Кунам шикоят аз он зулф ё аз он ораз.
Ба рағми ман ба рақибон масоз суҳбати хос,
Ба рағми ман ба рақибон масоз суҳбати хос, Ки аз ҳуҷуми ғаму рашк нест роҳи халос. Макун ба қавли рақибон дили маро маҷрӯҳ, Ки ҳаст ояи мансус «ал-ҷурӯҳа қисос!
Ҳама аҷзои ту хубу ҳама аъзои ту хуш,
Ҳама аҷзои ту хубу ҳама аъзои ту хуш, Ҳама ҷои ту ба хубӣ зи ҳама ҷои ту хуш. Нест сарве ба чаман чун қади раънои ту хуб, Нест моҳе ба фалак чун рухи зебои ту х
Дӯш омад барам афканда ду гесу ба ду дӯш,
Дӯш омад барам афканда ду гесу ба ду дӯш, Анбарин силсилаҳо рехта дар гардану гӯш. Даст дар гарданам андохт чу зулфи худу гуфт: Ки дилат ҳалқаи гесӯи маро ҳалқа
Урёнтане, ки сар ниҳад аз аҷз бар дараш,
Урёнтане, ки сар ниҳад аз аҷз бар дараш, Бахшад зи лутф кисвати кофур дар бараш. Берун чакад зи дидаи хаффоши моҳтоб, Гар ними шаб тулӯъ кунад меҳри ховараш.
Дили бечора, ки ҳар шаб ба фалак фарёдаш
Дили бечора, ки ҳар шаб ба фалак фарёдаш Мебарад, кист, ки аз зулф ситонад додаш. Гар ба савганд ба ман аҳди навозиш бандӣ, Чун ба худ менигарам, мекунам истибд
Марост дидани рӯи ту субҳу шом ҳавас,
Марост дидани рӯи ту субҳу шом ҳавас, Хаёли ту ба дилам бигзарад нафас ба нафас. Ту хуфта ғофилу маҳмилкаши матои ғурур, Ба гӯш мерасад аз чор сӯй бонги ҷарас.
Рафт дил аз дасту ҳайратпарварам аммо ҳанӯз,
Рафт дил аз дасту ҳайратпарварам аммо ҳанӯз, Гашт барҳам ойина, сайқалгарам аммо ҳанӯз. Марг ҳам аз табъи ман вазъи парешонӣ набурд, Сӯхт яксар пайкарам, хокист
Кушой пардаву бар фарқи офтоб андоз,
Кушой пардаву бар фарқи офтоб андоз, Зи мушк бофта бар рӯи маҳ ниқоб андоз. Чӣ офтоб, чи маҳ дар баробари рухи ту, Ҳар он ки чеҳра барафрӯхт, дар ҳиҷоб андоз.
Эй ба нармӣ кафали лухти ту чун қурси панир,
Эй ба нармӣ кафали лухти ту чун қурси панир, Даҳанат ҳуққаи лаъл аст пур аз шаккару шир. Баданат соф чунон аст, ки шояд дидан, Сурати ҳар чӣ туро бигзарад, эй м
Фаррух он толеъ, ки бинам дар канори ёр сар,
Фаррух он толеъ, ки бинам дар канори ёр сар, То кашам бартар аз ин нуҳ гунбази даввор сар. Мениҳад булбул барои гул ба пои хор сар, Пас чӣ сон бояд кашид аз хид