Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Создатель мой
Начну я с благодарности, с Твоего имени Продолжу долгой тишиной, одна, в уютной комнате Продолжу помнив Твою милость, Твои дары и мудрости
Гуфтор дар офариниши олам
Зи оғоз бояд, ки донӣ дуруст, Сари мояи гавҳарон аз нахуст. Ки Яздон зи ночиз чиз офарид
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ, Дар банди такаллуф машав, озод бизӣ! Дар беҳ зи худӣ назар макун, ғусса махӯр,
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб, Ояд зи туроб, чуй шавам зери туроб. Гар бар сари хоки ман расад махмуре,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Доғ гулпӯш кардааст маро
Доғ гулпӯш кардааст маро, Нола мадҳуш кардааст маро. Нигаҳи шавқи бисмили нозам,
Навоям шӯри растохез дора
Навоям шӯри растохез дорад, Забонам нутқи шӯрангез дорад. Даруни синаам оташфишон аст,
Агар ба гӯшаи чашме назар кунӣ моро
Агар ба гӯшаи чашме назар кунӣ моро, Ба як нигоҳ кунӣ сайди хеш дилҳоро. Ҳазор обиду зоҳид ҳамешавад майнӯш
Эй акси рухат ҷон диҳад ойинаи дилро чун мӯъҷизи Исо!
Эй акси рухат ҷон диҳад ойинаи дилро чун мӯъҷизи Исо! Тӯтӣ шуда ҳайрони суханҳои ту, ҷоно,
Дил ба тоқи абрӯйи ӯ майпарастӣ мекунад
Дил ба тоқи абрӯйи ӯ майпарастӣ мекунад, Чун кабутар дар равоқи қаъба мастӣ мекунад. Аз баланди кай расам бар зарраи он офтоб?
Ҷаҳони назмро султон чаҳоранд
Ҷаҳони назмро султон чаҳоранд, Ки ҳар як боғи донишро баҳоранд. Аввал Фирдавсӣ, он к-аз хоки Тӯс аст,
Ҳусн чун орад ба мавҷи ноз баҳри нурро
Ҳусн чун орад ба мавҷи ноз баҳри нурро, Гавҳари ғалтон кунад бетобии дил Турро. Турбати аҳли фано бошад ҳамон гарди фано,
Фузун гашт аз саводи хат фурӯғи ҳусн ҷононро
Фузун гашт аз саводи хат фурӯғи ҳусн ҷононро, Сафи ин мӯр мили сурма шуд чашми Сулаймонро. Тамошои куҳансол аз ҷавон санҷидатар бошад,
Гарди хомӯшӣ нагардад пардапӯши рози мо
Гарди хомӯшӣ нагардад пардапӯши рози мо, Сурма бигрезад чу дуд аз шуълаи овози мо. Тӯтии мо худ ба худ чун вусма натвонад парид,
Махур баҳри Худо, ай шайх, хуни майпарастонро
Махур баҳри Худо, ай шайх, хуни майпарастонро, Макун зинҳор чун тасбеҳи марҷон сурх дандонро. Ба зери хок бурдан ҳасрати чашмат бувад мушкил,
Мусаххар кардаанд аҳли чунун иқлими ҳомунро
Мусаххар кардаанд аҳли чунун иқлими ҳомунро, Саводи чашми оҳу муҳри бодомист Маҷнунро. Ба хоки хуни ҳасрат Кӯҳкан мастона меғалтад,
Надорам имтиёз аз содагӣ аз дӯст душманро
Надорам имтиёз аз содагӣ аз дӯст душманро, Чароғи корвон кардам тасаввур чашми раҳзанро. Касе огаҳ зи рафтори сабукрӯҳон намегардад,
Рамиданҳои ман аз шаҳр чун берун занад худро
Рамиданҳои ман аз шаҳр чун берун занад худро, Шавад барқу ба лайлихонаи Маҷнун занад худро. Зи шӯхиҳо хаёлашро ба хотир нест оромӣ,
Шунидаанд бутони Яман каломи маро
Шунидаанд бутони Яман каломи маро, Навиштаанд ба оби ақиқ номи маро. Ба базм бе лабаш азбаски вожгун шудааст,
Девона карда баски ҳавоят баҳорро
Девона карда баски ҳавоят баҳорро, Бошад каф аз шукуфа ба лаб шохсорро. Болад зи баски ин гули раъно ба хештан,
Фурӯзон кард нармӣ шуълаи афсонаи моро
Фурӯзон кард нармӣ шуълаи афсонаи моро, Забони чарб равған шуд чароғи хонаи моро. Раҳоӣ чун тавон аз ҳалқаи базми бутон дидан,
Ҷамъ гардонад Худо хоби парешони маро
Ҷамъ гардонад Худо хоби парешони маро, Кард ғафлат сабзаи хобида мижгони маро. Домани дашти ҷунунам дилкушо афтодааст,
Ба ҳоли худ қаноат гиряи дигар бувад моро
Ба ҳоли худ қаноат гиряи дигар бувад моро, Лаби хушке, ки мо дорем, чашми тар бувад моро. Заминро осмонӣ кардаем аз рафъати пастӣ,
Ғами ту, то нафас боқист, бо ман ҳар нафас бодо
Ғами ту, то нафас боқист, бо ман ҳар нафас бодо, Ба ҷуз рӯи гулат дигар ба чашмам хору хас бодо! Хаёлам дар шаби зулфат равад ногаҳ ба айёрӣ,
Ошиқи дардем, пас баред даворо
Ошиқи дардем, пас баред даворо, Талх месозед коми рағбати моро. Ай сафи аҳли ҳавас, низоъ надорад,
Ба тан бӯё кунад гулҳои тасвири ниҳолиро
Ба тан бӯё кунад гулҳои тасвири ниҳолиро, Ба по дар ҷунбиш орад хуфтагони нақши қолиро. Ману андешаи бӯсу канори ӯ, муҳол аст ин,
Ай ишқ, гурез аз дили мо
Ай ишқ, гурез аз дили мо В-ай ғам, гузаре ба манзили мо. Ай ҳаҷр, мурувват аст, мурдем,
Бигзашт зи мо хандазанон сарвқади мо
Бигзашт зи мо хандазанон сарвқади мо, Ку абр, ки дар гиря намояд мадади мо. Андешаи он ҷилваи мастона фузун сохт,
Гирад, ки зи гуфтор забони талаби мо
Гирад, ки зи гуфтор забони талаби мо, Қуфле занад андешаи хоҳиш ба лаби мо. Дар анҷумани лутфу карам фахр намоянд,
Шефта шав, дило, яке орази дилфурӯзро
Шефта шав, дило, яке орази дилфурӯзро, Рашки ҳаёти Хизр кун зиндагии дурӯзро. Лаъли карашмасозро чошнии итоб деҳ,