Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Эй акси рӯят аз маҳи тобон зиёдатар,
Эй акси рӯят аз маҳи тобон зиёдатар, Нӯши лабат зи чашмаи ҳайвон зиёдатар. Тӯбо бад-он назокату хубӣ, ки гуфтаанд, Ҳошо, бувад зи қомати ҷонон зиёдатар.
Зи бод мешунавам бӯи нофаҳои татор,
Зи бод мешунавам бӯи нофаҳои татор, Магар кулолаи мушкин зи сар кушод нигор? Агар ба фарзи масал бингарам ба наргиси боғ, Кунад ишора зи рӯи адаб ба наргиси ёр.
Қосиде ку, ки фиристем ба ҷонон коғаз,
Қосиде ку, ки фиристем ба ҷонон коғаз, То бибӯсад кафаш аз ҷониби мо он коғаз. Ба тани хаста, ки аз кулфти ҳиҷрон фарсуд, Мерасонад зи туам роиҳаи ҷон коғаз.
Эй ҳарифон, вақти гул дар бӯстон маҷлис кунед!
Эй ҳарифон, вақти гул дар бӯстон маҷлис кунед! Лоларӯе иттифоқ афтад, ба худ мӯнис кунед! Аз лабаш бӯседу май нӯшед, аммо вақти хоб, Ҷой дар пои гулу дар сояи н
Шуд фасли гул, азимати сайри чаман кунед,
Шуд фасли гул, азимати сайри чаман кунед, Гар фурсат аст, як-ду-се рӯзе ватан кунед. Ҷоме, ки мекашеду нишоте, ки мекунед, Дар пои гул кашеду ба рӯи суман кунед
Эй маро ҳамчун суринат гашта чашми тар сафед,
Эй маро ҳамчун суринат гашта чашми тар сафед, Бе рухат, боз о, ки чун чашмам нагардад сар сафед. Гарчи орам қиссаи ҳаҷри ту сад раҳ дар қалам, Ҳамчунон аз оби ч
Шабе ба ёди ту будам, ки субҳгоҳи навид
Шабе ба ёди ту будам, ки субҳгоҳи навид Арӯси нома сар аз ҳаҷлаи лифофа кашид. Саводи хатту ғубори баёзи орази моҳ Намуд аз рақами коғази сиёҳ сафед.
Ба уммеде, ки дар вайронаам дилдор меояд,
Ба уммеде, ки дар вайронаам дилдор меояд, Бурун ҳар лаҳза ҷонам аз бадан сад бор меояд. Надонам нағмапардози хаёли кист дил, ё Раб! Ба гӯшам, к-аз нафас ҳар дам
Гар хок шавад дил, ба таманнои ту шояд,
Гар хок шавад дил, ба таманнои ту шояд, В-ар хун чакад аз дида, ба савдои ту бояд. Ку нохуни иқбол, ки сарпанҷаи тақдир То уқдаам аз кори фурӯбаста кушояд.
Гар ба наззораи боғам ҳавасе меояд,
Гар ба наззораи боғам ҳавасе меояд, Бе туам гул ба назар хору хасе меояд. Омадӣ бар сари болинаму дил бар дари чашм, Ба умеди нигаҳи бозпасе меояд.
Агар вуҷуди араз тобеи маҳал набувад,
Агар вуҷуди араз тобеи маҳал набувад, Ба ғайри лаъли ту ҷони маро халал набувад. Зи нуктаи даҳанат кист то занад ҳарфе, Чӣ муддаӣ, ки аз ин нукта дар ҷадал набу
Ҳаргиз зи ман мабод, ки з-инсон хато равад,
Ҳаргиз зи ман мабод, ки з-инсон хато равад, К-аз зулфи ӯ киноя ба мушки Хито равад. Бо нақши пои ӯ, ки бувад қиблаи мурод, Файзи иҷобат аз кафи дасти дуо равад.
То дил андар хами он зулфи парешон наравад,
То дил андар хами он зулфи парешон наравад, Сари шӯридаи ман бар сари сомон наравад. Нест сарве ба чаман, к-аз сари хиҷлат шуда об, Дар қадамҳои ту, эй сарви хи
Фикри хамӯшии ту ҳаловатасар шавад,
Фикри хамӯшии ту ҳаловатасар шавад, Чун нола уқда шуд, ба дили найшакар шавад. Дил дар шиканҷи зулфи ту хоҳад ватан гузид, Ин байзаро гузор, ки ошуфтатар шавад.
Он, ки ба хубӣ масали моҳ буд,
Он, ки ба хубӣ масали моҳ буд, Моҳвашон чокару ӯ шоҳ буд. Он чӣ зи лаб гул кунадам, нола аст, Он чӣ зи дил сар кашадам, оҳ буд.
Дар таҳайюр баски дар вайронӣ ободам кунанд,
Дар таҳайюр баски дар вайронӣ ободам кунанд, Ку шикасти ранг, то таъмири бунёдам кунанд? Он қадарҳо шахси ман маъдуми мутлақ нест, нест, Гар яке ойина бардоранд
Вақти он шуд, ки ҳарифон майи гулранг зананд,
Вақти он шуд, ки ҳарифон майи гулранг зананд, Майи гулранг ба оҳанги дафу чанг зананд. Ошноӣ натавон кард ба хубон, ки агар Аз сари сулҳ дароӣ, сухан аз ҷанг за
Ҳоҷиби кӯи ту дар бар рухи мо во накунад,
Ҳоҷиби кӯи ту дар бар рухи мо во накунад, Чӣ кунад банда, ки ҷуз кӯи ту маъво накунад?! Мекунад дард зи ҳар сӯ, чӣ зи хатту чӣ зи хол, Он ки аз рӯи ту тарки раҳ
Он бевафо, ки лутф ба ушшоқ мекунад,
Он бевафо, ки лутф ба ушшоқ мекунад, Худро зи дилбарон ба вафо тоқ мекунад. Эй ринд, агар зи бода кунад манъ муҳтасиб, Ҳаргиз макун, ки пири муғон оқ мекунад.
Ёри ман бар чеҳра зулфи худ парешон мекунад,
Ёри ман бар чеҳра зулфи худ парешон мекунад, Офтоберо ба зери абр пинҳон мекунад. Гарчи накшояд гиреҳ аз кори шабнам, з-он, ки гул, Ашки ӯро тукмаи банди гиребо
Бингар, ки ёр майл ба ағёр мекунад,
Бингар, ки ёр майл ба ағёр мекунад, Бар рағми мо ба гуфтаи ӯ кор мекунад. Оби равон, ки бӯса занад пои сарвро, Изҳори бандагӣ ба қади ёр мекунад.
Сиришки сурхи ман абри баҳорро монад,
Сиришки сурхи ман абри баҳорро монад, Аз он сиришк рухам лолазорро монад. Дилам ҳамерамад аз турраи каҷи ту аз он, Ки неши ақрабу дандони морро монад.
Лабат ба тарзи табассум даме, ки ханда кунад,
Лабат ба тарзи табассум даме, ки ханда кунад, Ба ханда халқи ҷаҳонро ба хеш банда кунад. Рақиб агарчи туро нағз дид, даст мадеҳ, Ҳаромияст, мабодо, ки кори ганд
Қадам зи бори ҷафоҳои ёр мешиканад,
Қадам зи бори ҷафоҳои ёр мешиканад, Чу шохи нахл, ки пур шуд зи бор, мешиканад. Хате, ки медамад аз гирди лаъли мушкинат, Зи рашк бар ҷигари ғунча хор мешиканад
Ба гул зи рӯи ту ҳар кас хумор мешиканад,
Ба гул зи рӯи ту ҳар кас хумор мешиканад, Замона дар назараш неши хор мешиканад. Лаби ту равнақи оби ҳаёт мерезад, Хати ту қимати мушки татор мешиканад.