Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Эй бар рухи чун рӯзат шоми хати зангорӣ,
Эй бар рухи чун рӯзат шоми хати зангорӣ, Бе зулфу рухат дорам рӯзе чу шаби торӣ. Дар боргаҳи васлат борам надиҳӣ боре, Гар кор кунад ҳиммат в-ар ёр диҳад ёрӣ.
Хуни дил ҳаст, агар азми шаробе дорӣ,
Хуни дил ҳаст, агар азми шаробе дорӣ, Ҷигаре дорам агар майли кабобе дорӣ. Хонаи дидаи ғамдида тамошогоҳест, Ҳеч дар сар ҳаваси гӯшаи обе дорӣ?
Сахт сустӣ ту дар вафодорӣ,
Сахт сустӣ ту дар вафодорӣ, Нек бад мекунӣ ҷафокорӣ. Ман ғаматро нигоҳ медорам, Ту диламро нигаҳ намедорӣ.
Ба гӯши ёр пайғоме расондан аз сари ёрӣ
Ба гӯши ёр пайғоме расондан аз сари ёрӣ Намеёранд ёронам, сабо, бархез, агар ёрӣ. Мисоли уд дар чангаш зи бори ишқ нолидам, Фироқи ӯ дигарбора музоаф шуд ба сар
Ба дастон гар зи дасти мо биҷастӣ,
Ба дастон гар зи дасти мо биҷастӣ, Ба даст орам дигар борат ба чустӣ. Напурсидӣ зи ҳоли дардмандон, Дили гумкардаи моро бихастӣ.
Ҳаст аз зулфи кажат дар дили ман қуллобе,
Ҳаст аз зулфи кажат дар дили ман қуллобе, Ки дилам аз кашиши зулфи ту дорад тобе. Дил ки дар абруи тоқи ту чу қандил овехт, Ҳамчу шамъест барафрӯхта дар меҳробе
Олам чу сароб аст, талаб кун ту саробе,
Олам чу сароб аст, талаб кун ту саробе, Май нӯш, ки хуштар зи сароб аст шаробе. Ҳаст аз қалами сунъи Худо баҳри тааммул Хат бар хади соқӣ, ба суйи банда китобе.
Ман киям, саргаштае, бечорае,
Ман киям, саргаштае, бечорае, Дардманде, хастае, оворае. Дил зи ман бирбуду пинҳон кард рӯ Шӯхчашме, фитнае, айёрае.
Ринде набувад чун ман дурдикашу девона,
Ринде набувад чун ман дурдикашу девона, Гаҳ марди муноҷотам, гаҳ сокини майхона. Бо ҳар кӣ бипайвастам, гар маст бувад, мастам, В-ар зулф бувад, зулфам в-ар шон
Магар боди сабо гӯяд ҳадиси ҷон ба ҷонона,
Магар боди сабо гӯяд ҳадиси ҷон ба ҷонона, Ки набвад шамъи тобонро хабар аз сӯзи парвона. Маро бар хотири равшан чу оина-ст зангоре, Ки дандони тамаъ дорад ба ч
Булбул навое мезанад, соқӣ, биёр он булбула,
Булбул навое мезанад, соқӣ, биёр он булбула, То бишканад номусро ин зоҳиди пурмашғала. Роҳи Ҳиҷозу зоҳидон, мову маю кӯйи муғон, Инак суроҳӣ замзаму базми гадоё
Азбаски лабат шароб дода,
Азбаски лабат шароб дода, Чашмат хама дил ба хоб дода. Абрӯт камони гӯшагашта, Зулфи ту каманди тобдода.
Манам ба дидаи маънӣ ҳама Худо дида,
Манам ба дидаи маънӣ ҳама Худо дида, Кашида дард, вале оқибат даво дида. Зи регҳои биёбону баргҳои дарахт Ҳазор раҳбару раҳбину раҳнамо дида.
Эй ливои меҳтарӣ бар ломакон афрохта,
Эй ливои меҳтарӣ бар ломакон афрохта, Ғулғули «Лавлок» бар ҳафт осмон андохта. Шаҳсавори дин, ки чун зин баст бар пушти Буроқ, Аз замин то авҷи авадно ба якдам
Дил гирифт аз масҷидам, хаммор ку?
Дил гирифт аз масҷидам, хаммор ку? Хирқаро оташ задам, зуннор ку? Ғайри най, к-ӯ нола аз мо мекунад, Ҳамдаме дамсозу хушгуфтор ку?
Бишкуфт гул дар гулситон, он ёри гулрухсор ку?
Бишкуфт гул дар гулситон, он ёри гулрухсор ку? Бархост сарви бӯстон, он сарви хушрафтор ку? Ғунча табассум мекунад, он пистаи хандон куҷост? Савсан забоновар шу
Эй балои ошиқон болои сарвосои ту,
Эй балои ошиқон болои сарвосои ту, Кори мо боло гирифта аз қаду болои ту. Ҷон зи дил бурдиву ҷуз чеҳра надорам ваҷҳи зар, Бо вуҷуди муфлисӣ ман чун кунам савдои
Эй орзуи ҷони ман, эй умри нозанин,
Эй орзуи ҷони ман, эй умри нозанин, Чандин макун, ки нек набошад ҷафову кин. Дар ошиқон ба чашми ҳақорат макун назар, К-ин қавм бо сагони ту бошанд ҳамнишин.
Ман ринду майпарастаму фориғ зи куфру дин,
Ман ринду майпарастаму фориғ зи куфру дин, Зоҳид, маро ба чашми ҳақорат дигар мабин! Сӯзест дар дилам, ки агар дам бароварам, Сӯзам нуҳ осмон ба яке оҳи оташин.
Магзор ошиқонро дар интизор чандин,
Магзор ошиқонро дар интизор чандин, Чун нест эътимоде бар рӯзгор чандин. Рафтию дарди ишқат ошуфта кард моро, Ёрон раво надоранд ошӯби ёр чандин.
Мурғи равонам мепарад, то дар ҳавои кист ин,
Мурғи равонам мепарад, то дар ҳавои кист ин, Селоби ашкам меравад, то дар вафои кист ин? Моему шабҳо то саҳар дар зери паҳлу хоки дар, Хиште, ки дорам зери сар,
Дар сарам савдои ишқ асту ҷунун
Дар сарам савдои ишқ асту ҷунун В-аз ҷунуну ишқ гаштам зӯфунун. Дард ҳамла карду сабр аз мо гурехт, Ишқ ғолиб гашту ақли мо забун.
Моро дилест бе ту чу соғар гирифта хун,
Моро дилест бе ту чу соғар гирифта хун, Чашме чунон, ки шишаи май гашта сарнигун. Биншастааст нақши ту чун дар хаёли ман, Аз зулфи ҳамчу ҷиму хами абруи чу нун.
Гуфтӣ, ки чун боди сабо ҳар дам маё дар кӯйи ман,
Гуфтӣ, ки чун боди сабо ҳар дам маё дар кӯйи ман, Ногаҳ мабод аз ҳоли ман бӯе барад бадгӯйи ман. Мӯе шудам дар ишқи ту в-он мӯй бар оташ ниҳам, Ҳаққо, агар аз ё
Зи зулфат дам задам, дуде баромад аз даҳони ман,
Зи зулфат дам задам, дуде баромад аз даҳони ман, Лабатро ёд кардам, сӯхт аз оташ забони ман. Лабат ҷон асту ҷони ман расида аз ғамат бар лаб, Биё, лаб бар лабам