Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Бо сунбулаш овехтам аз рӯйи ниёз,
Бо сунбулаш овехтам аз рӯйи ниёз, Гуфтам: Мани савдозадаро чора бисоз. Гуфто, ки лабам бигиру зулфам бигузор, Дар айши хуш овез, на дар умри дароз.
Айёми шабоб асту шароб авлотар,
Айёми шабоб асту шароб авлотар, Ҳар ғамзадае масту хароб авлотар. Олам ҳама сар ба сар хароб асту ябоб, Дар ҷойи хароб ҳам хароб авлотар.
Эй рӯйи ту аз латофат ойинаи рӯҳ,
Эй рӯйи ту аз латофат ойинаи рӯҳ, Хоҳам, ки қадамҳои хаёлат ба сабӯҳ Дар дида кашам, вале зи хори мижаам Тарсам, ки шавад пойи хаёлат маҷрӯҳ.
Сипеҳри ҳуснро донам, ки моҳӣ,
Сипеҳри ҳуснро донам, ки моҳӣ, Надонам ҳадди моҳият камоҳӣ. Ту чун моҳию гардад акси рӯят Бигардад чашмаи чашмам чу моҳӣ.
Эй ҳусни ту оинаи анвори илоҳӣ,
Эй ҳусни ту оинаи анвори илоҳӣ, Авсофи ҷамоли ту надонанд камоҳӣ. Хубони ҷаҳон ҷумла чароғанду ту нурӣ, Ғилмони ҷинон ҷумла ғуломанду ту шоҳӣ.
Рӯзе, ки барад бодам чун хок ба ҳар сӯе,
Рӯзе, ки барад бодам чун хок ба ҳар сӯе, Ҳар зарраи хокамро бошад зи вафо бӯе. Дидан ба ту натвонам, зеро ки намеафтад Ин чашми сияҳрӯям дархурди чунон рӯе.
Ёри азизу Юсуфи Канъони мо туӣ,
Ёри азизу Юсуфи Канъони мо туӣ, Дар Мисри дил азизтар аз ҷони мо туӣ. Яъқубвор дида зи ғайри ту бастаам, Чашму чароғи кулбаи аҳзони мо туӣ.
Турки лашкаршикани ишвагари арбадаҷӯй,
Турки лашкаршикани ишвагари арбадаҷӯй, Бути кофарбачаи нӯшлаби силсиламӯй Дӯш сармаст ба сарвақти ҳарифон мерафт, Бо маю мутрибу чангу дафу ҷомею сабӯй.
Пайки сабо, агарчи ранҷуру нотавонӣ,
Пайки сабо, агарчи ранҷуру нотавонӣ, Пайғоми мо бигӯӣ он ҷо, агар тавонӣ. Як рони бодпоро аз пӯя дар так овар, Рӯзе магар бар он дар рамзе ду боз ронӣ.
Ҳарчанд мешикофӣ ту мӯй дар маонӣ,
Ҳарчанд мешикофӣ ту мӯй дар маонӣ, Аз маънии миёнаш, эй ақл, бар каронӣ. Чун баҳри ишқи ҷонон мавҷи гуҳар барорад, Ҷон дар миёна ояд, ту бар карона монӣ.
Аз рӯзи нотавонӣ андеш, то тавонӣ,
Аз рӯзи нотавонӣ андеш, то тавонӣ, Май нӯш бо ҷавонон дар мавсими ҷавонӣ. Бо пири дайр гуфтам, к-аз дайр чист ҳосил? Гуфто, ки бо ду ҳамдам як дам ба шодмонӣ.
Эй ёди ту ғоиб зи забону дили мо не,
Эй ёди ту ғоиб зи забону дили мо не, Ҳаргиз ту кунӣ ёди мани сӯхта ё не? Мондем чу булбул ба хазон, эй гули садбарг, Дур аз рухи ту барг надорему наво не.
Ту сарвӣ, эй санам, ё бӯстонӣ,
Ту сарвӣ, эй санам, ё бӯстонӣ, Ту ҷонӣ, эй парӣ, ё ҷони ҷонӣ?! Лаби лаълат ниҳуфта ақли кулро Ҳамегӯяд ҷавоби «лантаронӣ».
Аз гулшани рӯяш чу ман якбор гул барчидаме,
Аз гулшани рӯяш чу ман якбор гул барчидаме, Аз ҷумла гулҳои чаман доман ба куллӣ чидаме. Лутфаш агар як раҳ маро аз хоки раҳ бардоштӣ, Чун гард гирди кӯйи ӯ дои
Эй ёфта нубувват аз зоти ту камоле,
Эй ёфта нубувват аз зоти ту камоле, Рафта ба аршу карда бо дӯст иттисоле. Бигрифта мулку миллат, дар фақр фахр карда, Чун дигарон набуда моил ба ҷоҳу моле.
Ринду қаландар шудам аз сари девонагӣ,
Ринду қаландар шудам аз сари девонагӣ, Камтарам аз хоки дар бар дари девонагӣ. Ҷомаи соҳибдилон ҷумла бипӯшид дил, Ҳеч либосе наёфт дарх(в)ари девонагӣ.
Бирабуд дил зи дастам санаме зарифу шанге,
Бирабуд дил зи дастам санаме зарифу шанге, Гул аз ӯ рабуда бӯе, маҳ аз ӯ гирифта ранге. Чу ба номи ишқ фошам, зи ҳунар чӣ нанг дорам, Нахӯрам ба шодмонӣ ғами ҳе
Соқӣ, биёр ҷоме з-он бодаи ҳақиқӣ,
Соқӣ, биёр ҷоме з-он бодаи ҳақиқӣ, Чун офтоби рахшон аз софию рақиқӣ. Ин оҳу гиряамро мардум маҷоз донанд, Дерест мо ҷудоем з-он дилбари ҳақиқӣ.
Омад нафаси баҳор, соқӣ,
Омад нафаси баҳор, соқӣ, Иксири тараб биёр, соқӣ, Бар ёди лаби ҳаётбахшаш Дардеҳ майи хушквор, соқӣ.
Навбаҳор асту гулу аҳди шабоб, эй соқӣ,
Навбаҳор асту гулу аҳди шабоб, эй соқӣ, Хуш бувад ҷоми маю савти рубоб, эй соқӣ. Дар дили ғунча нигар рӯйи нигор, эй ориф, Дар сари лола нигар ҷоми шароб, эй со
Маро ҳар дам физояд дарду доғе,
Маро ҳар дам физояд дарду доғе, Ки бӯе ёбад аз ту ҳар димоғе. Чӣ хол аст он туро болои абрӯ, Камонро чун гузар набвад ба зоғе.
Эй ёр, зи ёрон хабари ёр напурсӣ,
Эй ёр, зи ёрон хабари ёр напурсӣ, Ёрӣ набувад он, ки зи ағёр напурсӣ. Эй савсани озода, шунав ҳоли дили гул, Шарти адаб он нест, ки аз хор напурсӣ.
Ниёзе мекунам бо бениёзе,
Ниёзе мекунам бо бениёзе, Ки аз ман ҷони ширин в-аз ту нозе. Чу нолам чун рубоб аз гӯшмолат, Манам банда, туӣ банданавозе.
Шароби куҳна дар дайр аст пире,
Шароби куҳна дар дайр аст пире, Аҷаб софидиле, равшанзамире. Ба ҳар дам бедилонро ҳамнишине, Ба ҳар кор ошиқонро дастгире,
Дӯшина мегуфт нолон асире,
Дӯшина мегуфт нолон асире, Касро наёяд раҳм аз фақире. Ҳар кас ба ёре дар ҳар диёре, Моем танҳо, оҳу нафире.