Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Гуфтор дар офариниши олам
Зи оғоз бояд, ки донӣ дуруст, Сари мояи гавҳарон аз нахуст. Ки Яздон зи ночиз чиз офарид
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Создатель мой
Начну я с благодарности, с Твоего имени Продолжу долгой тишиной, одна, в уютной комнате Продолжу помнив Твою милость, Твои дары и мудрости
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ
Аз ин ҷаҳони бебақо, хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Аз байни хешу ақрабо , хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Суде надорад симу зар, аз роҳи Шайтон кун ҳазар,
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ, Дар банди такаллуф машав, озод бизӣ! Дар беҳ зи худӣ назар макун, ғусса махӯр,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Падар ранҷонад, асло наранҷед
Падар ранҷонад, асло наранҷед, Хато гӯяд, ба ҳоли ӯ нахандед! Замоне, ки ба синни ӯ расидед,
Эй дили реши маро бо лаби ту ҳаққи намак
Эй дили реши маро бо лаби ту ҳаққи намак, Ҳақ нигаҳ дор, ки ман меравам, аллоҳ маак. Туй он гавҳари покиза, ки дар олами қудс
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора,
Наврӯз
Омад баҳори зебо, Пурлола дашту саҳро. Меҳмон гашта имрӯз
То чанд асири рангу бӯ хоҳи шуд
То чанд асири рангу бӯ хоҳӣ шуд, Чанд аз пайи ҳар зишту некӯ хоҳӣ шуд. Гар чашмаи замзамию гар оби ҳаёт,
Не ҳарам монад на зебо хонае
Не ҳарам монад на зебо хонае, Қаср ҳам созӣ, шавад вайронае. Қасри некӣ соз байни мардумон,
Сухан гуфтан ба гӯши кар, чӣ ҳоҷат?
Сухан гуфтан ба гӯши кар, чӣ ҳоҷат? Зару зевар ба гӯши хар, чӣ ҳоҷат? Баёни дарди дил, аз ноилоҷи,
Мабар дарс аз ёд
Гуфт устод: «Мабар дарс аз ёд!» Ёд бод он чӣ маро гуфт устод! Ҳеҷ ёдам наравад ин маънӣ,
То тавонӣ хеҷ гоҳ ғайбат макун
То тавонӣ хеҷ гоҳ ғайбат макун, Ғайри шайтон бар касе лаънат макун. Ҳар кӣ ғайбат мекунад, ӯ банда нест,
Салом, эй ахли дил, эй аҳли Меҳан
Салом, эй ахли дил, эй аҳли Меҳан, Салом афроди чун оина равшан. Салом ахли башарро созгор аст,
Наёбад ҳеч кас умри дубора
Наёбад ҳеч кас умри дубора, Ба илме рав, к-аз онат нест чора.
Чун қибланамо Хизри раҳи аҳли ҷаҳон бош
Чун қибланамо Хизри раҳи аҳли ҷаҳон бош, Саргаштаи худ, роҳнамои дигарон бош.
Расми сагон аст ба ҳар сӯ нигоҳ
Расми сагон аст ба ҳар сӯ нигоҳ, Шер сарафканда хиромад ба роҳ.
Ту бар тахти султонии хеш бош
Ту бар тахти султонии хеш бош, Ба ахлоқи покиза дарвеш бош.
Мағрур машав ба мол чун бехабарон
Мағрур машав ба мол чун бехабарон, Зеро ки бувад мол чу абри гузарон.
Аз мукофоти амал ғофил машав
Аз мукофоти амал ғофил машав, Гандум аз гандум бирӯяд, ҷав зи ҷав.
Агар нодон ба даҳшат сахт гӯяд
Агар нодон ба даҳшат сахт гӯяд, Хирадмандаш ба нармӣ дил биҷӯяд.
Накӯ гуфт донандаи несту ҳаст
Накӯ гуфт донандаи несту ҳаст: Маро дӯсти нек аз бародар беҳ аст.
Ба ҳар коре, ки хоҳӣ кард мадхал
Ба ҳар коре, ки хоҳӣ кард мадхал, Нигаҳ, кун охири кораш ба аввал.
Ҷон чароғ асту ақл равғани ӯ
Ҷон чароғ асту ақл равғани ӯ, Ақл ҷон асту дониш аст тани ӯ.
Ҳар ки кирдори бад раво бинад
Ҳар ки кирдори бад раво бинад, Худ зи кирдори бад ҷазо бинад.
Ҳар кӣ дар ӯ ҷавҳари доноияст
Ҳар кӣ дар ӯ ҷавҳари доноияст, Бар ҳама кораш тавоноияст.
Навмед набояд шудан аз гардиши айём
Навмед набояд шудан аз гардиши айём, Ҳар шом, ки ояд, зи пайи он саҳаре ҳаст.
Наздики хирад гавҳари бақоро
Наздики хирад гавҳари бақоро, Аз дониш беҳ ҳеч кимиё нест.
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.