Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
505. БА БАЛХ РАФТАНИ ЛӮҲРОСП ВА БАР ТАХТ НИШАСТАНИ ГУШТОСП
Чу Гуштоспро дод Лӯҳросп тахт, Фуруд омад аз тахту барбаст рахт. Ба Балхи гузин шуд бар он навбаҳор, Ки яздонпарастон буд он рӯзгор.
504. БА ХОБ ДИДАНИ ФИРДАВСӢ ДАҚИҚИРО
Чунон дид гӯянда як шаб ба хоб, Ки як ҷоми май доштӣ чун гулоб, Дақиқӣ зи ҷое падид омадӣ, Бар он ҷоми май достонҳо задӣ.
503. БОЗРАФТАНИ ГУШТОСП БО ЗАРИР БА ЭРОНЗАМИН ВА ДОДАНИ ЛӮҲРОСП ТАХТИ ЭРОН ӮРО
Чу бархост Қайсар, ба Гуштосп гуфт, Ки «Посух чаро мондӣ андар нуҳуфт?» Бад-ӯ гуфт Гуштосп: «Ман пеш аз ин, Ки будам бари шоҳи Эронзамин,
502. БУРДАНИ ЗАРИР ПАЙҒОМИ ЛӮҲРОСП БА ҚАЙСАР
Пурандеша биншаст Лӯҳросп дер, Бифармуд, то пеши ӯ шуд Зарир. Бад-ӯ гуфт, к-«Ин ҷуз бародар-т нест, Бад-ин чора биштобу эдар маист.
501. БОЖИ ЭРОН ХОСТАНИ ҚАЙСАР АЗ ЛӮҲРОСП
Бар ин низ бугзашт чанде сипеҳр Ба дил-дар ҳаме дошт, нанмуд чеҳр. Ба Гуштосп Қайсар чунин гуфт боз, Ки «Эй номвар меҳтари сарфароз,
500. РАЗМИ ГУШТОСП БО ИЛЁС ВА КУШТА ШУДАНИ ИЛЁС
Чу хуршед аз парда огоҳ шуд, Зи бурҷи камон бар сари гоҳ шуд. Бибуд кишвари Рум чун сандарус, Зи ҳар сӯ баромад дами ною кӯс.
499. НОМАИ ҚАЙСАР БА ИЛЁС ВА БОЖ ХОСТАН АЗ Ӯ
Ба Қайсар Хазар буд наздиктар В-аз эшон будаш рӯз ториктар. Ба марзи Хазар меҳтар Илёс буд, Ки пури ҷаҳондида Меҳрос буд.
498. ҲУНАР НАМУДАНИ ГУШТОСП ДАР МАЙДОН
Яке манзаре буд ба айвони хеш, Бароварда чун тахти рахшони хеш. Ба майдон шудандӣ ду домоди ӯй, Биёростандӣ дили шоди ӯй.
497. КУШТАНИ ГУШТОСП АЖДАҲОРО ВА ДОДАНИ ҚАЙСАР ДУХТАРИ ХУДРО БА АҲРАН
Бишуд Аҳрану ҳарчи Гуштосп хост, Биёвард, чун корҳо гашт рост. Зи дарё ба зин андаровард пой, Бирафтанд ёрон-ш бо ӯ зи ҷой.
496. Фуруд омад аз асп ҷангисавор
Маю хӯрданӣ хост аз номдор. Ҳаме тез бикшуд Ҳайшуй лаб, Ки «Шодӣ кун, эй номвар рӯзу шаб. Нигаҳ кун бар ин гурди қайсарнажод,
495. БА ЗАНӢ ХОСТАНИ АҲРАН ДУХТАРИ СЕЮМИ ҚАЙСАРРО
Зи Мирин яке буд кеҳтар ба сол Зи гурдони румӣ бароварда ёл. Гави пурманиш номи ӯ Аҳрано Зи тухми бузургону рӯинтано.
494. Бидидӣ ба хоб-андарун разми гург
Ба кирдори нараждаҳои сутург. Катоюн бад-ӯ гуфт: «Имшаб чӣ буд, Ки ҳазмон битарсӣ чунин нобисуд?» Чунин дод посух, ки «Ман бахти хеш
493. КУШТАНИ ГУШТОСП ГУРГРО
Чу наздик шуд бешаву ҷои гург, Битарсид Мирин зи гурги сутург. Ба Гуштосп бинмуд з-ангушти рост, Ки он аждаҳоро нишеман куҷост?
492. ХОСТАНИ МИРИН ДУХТАРИ ДИГАРРО АЗ ҚАЙСАР
Яке румие буд, Мирин ба ном Сарафроз бо ганҷу бо рою ком. Фиристод наздики Қайсар паём, Ки ман сарфарозам ба ганҷу ба ном.
491. ДОДАНИ ҚАЙСАР КАТОЮН ГУШТОСПРО
Чу бишнид Қайсар, бар он барниҳод, Ки духти гиромӣ ба Гуштосп дод. Бад-ӯ гуфт: «Бо ӯ бирав ҳамчунин, Наёбӣ зи ман ганҷу тоҷу нигин».
490. ДОСТОНИ КАТОЮН-ДУХТАРИ ҚАЙСАР
Чунон буд Қайсар бад-он гаҳ ба рой, Ки чун духтари ӯ расидӣ ба ҷой, Чу гаштӣ баландахтару ҷуфтҷӯй, Бидидӣ, ки омад-ш ҳангоми шӯй,
489. БУРДАНИ ДЕҲҚОНЕ ГУШТОСПРО ДАР ХОНАИ ХЕШ
Ҳаме буд Гуштосп дилдардманд, Хурӯшону ҷӯшон зи чархи баланд. Наёмад зи гетиш ҷуз заҳр баҳр, Яке русто дид наздики шаҳр.
488. РАСИДАНИ ГУШТОСП БА РУМ
Чу Гуштосп наздики дарё расид, Пиёда бишуд, божхоҳаш бидид. Яке пирсар буд Ҳайшуй ном, Ҷавонмарди бедору бофарру ком.
487. РАФТАНИ ГУШТОСП БА СӮИ РУМ
Шаби тира шабдези лӯҳроспӣ Биёварду бо зини гуштоспӣ. Бипӯшид зарбафту чиниқабой Зи тоҷ андаромехт парри ҳумой.
486. БОЗОМАДАНИ ГУШТОСП БО ЗАРИР
Ҷаҳонҷӯй Гуштосп пуроб чашм Ҳаме ронд пеш - андарун пур зи хашм. Ҳаме тохт, то пеши Кобул расид, Дарахту гулу сабзаву об дид.
485. РАФТАНИ ГУШТОСП АЗ ПЕШИ ЛӮҲРОСП БА ХАШМ
Ду фарзанд будаш ба сони ду моҳ Сазовори шоҳиву тахту кулоҳ. Яке ном Гуштосп, дигар Зарир, Ки зер оваридӣ сари наррашер.
484. ОТАШКАДА СОХТАНИ ЛӮҲРОСП БА БАЛХ
Чу Лӯҳросп биншаст бар тахти оҷ, Ба сар барниҳод он дилафрӯз тоҷ, Ҷаҳонофаринро ситоиш гирифт, Ниёиш варо дар физоиш гирифт.
Дунёи фонӣ
Бигзарам гар аз ҷаҳон, ёдам кунед, Бо дуои хайр ҳам шодам кунед. З-он ки ман ҳам муддате будам канор, Ҳар гаҳе ёд ореду дуоям кунед.
Шеърҳои Ҷавобияи ман
Абубакро, ҳарфи ту оинаи айём буд, Дар миёни аҳли олам нолаи ноком буд. То муҳаббат зинда бошад, зинда бошад одамӣ, Бе вафову меҳрубонӣ, зиндагонӣ ноком буд.
Гарчи оби рафта боз ояд ба рӯд
Гарчи оби рафта боз ояд ба рӯд, Моҳии бечора аммо мурда буд! **** Бахт дер ояд вале аз роҳ дер,