Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
686. ГӮЙ ЗАДАНИ ШОПУР ВА ШИНОХТАНИ ӮРО ПАДАР
Биёмад ба шабгир дастури шоҳ, Бибурд он ҳама кӯдаконро ба гоҳ. Ба як ҷомаву чеҳру боло яке, Ки пайдо набуд ин аз он андаке.
685. ЗОДАНИ ШОПУР ПИСАРИ АРДАШЕР АЗ ДУХТАРИ АРДАВОН ВА ПАС АЗ ҲАФТ СОЛ ОГОҲӢ ЁФТАНИ АРДАШЕР АЗ ОН ВА ШИНОХТАН ӮРО
Чу ҳангомаи зодан омад фароз, Аз он кор бар бод накшод роз. Писар зод аз ин духтари Ардавон, Яке хусравоини равшанравон,
684. ЗОДАНИ ШОПУРИ АРДАШЕР
Ба дил гуфт мӯбад, ки бад рӯзгор, Ки фармон чунин омад аз шаҳрёр. Ҳама маргроем, барнову пир, Надорад писар шаҳрёр Ардашер.
683. САРГУЗАШТИ АРДАШЕР БО ДУХТАРИ АРДАВОН
Бад-он гаҳ, ки шоҳ Ардавонро бикушт, Зи хуни вай овард гетӣ ба мушт. Чу ӯ кушта шуд, духтарашро бихост, Бад-он то бигӯяд, ки ганҷаш куҷост.
682. БАР ТАХТ НИШАСТАНИ АРДАШЕР
Ба Бағдод биншаст бар тахти оҷ, Ниҳода ба сар-бар зи пирӯза тоҷ, Камар баставу гурзи шоҳон ба даст, Биёроста ҷойгоҳи нишаст.
681. КУШТАНИ АРДАШЕР ҲАФТВОДРО
Чу огоҳ шуд з-он сухан Ҳафтвод, Дилаш гашт пурдарду лаб пур зи бод. Биёмад, ки дижро кунад хостор, Бар он бора баршуд дамон шаҳрёр.
680. КУШТАНИ АРДАШЕР КИРМИ ҲАФТВОДРО
В-аз он ҷойгаҳ шуд сӯи ҷанги кирм, Сипоҳаш ҳама карда оҳанги кирм. Биёвард лашкар даҳу ду ҳазор, Ҷаҳондидаву коркарда савор.
679. ОГОҲӢ ЁФТАНИ АРДАШЕР АЗ КОРИ КИРМ ВА ЧОРА НАМУДАН ВА КУШТАНИ Ӯ КИРМРО
Пурандеша буд он шаб аз кирм шоҳ, Чу биншаст хуршед бар ҷойи моҳ, Сипаҳ баргирифт аз лаби обгир, Сӯи Порс омад дамон Ардашер.
678. ТОРОҶ ДОДАНИ МЕҲРАКИ НӮШЗОД ХОНАИ АРДАШЕРРО
Ба Ҷаҳрам яке мард буд кайнажод, Куҷо номи ӯ Меҳраки Нӯшзод. Чу огаҳ шуд аз рафтани Ардашер, В-аз он монданаш бар лаби обгир,
677. РАЗМИ АРДАШЕР БО ҲАФТВОД ВА ШИКАСТ ЁФТАНИ АРДАШЕР
Чу огоҳ шуд з-он сухан Ҳафтвод, Аз эшон ба дил барнаёвард ёд. Камингоҳ кард андар он кунҷи кӯҳ, Биёмад сӯи разм худ бо гурӯҳ.
676. ДОСТОНИ КИРМИ ҲАФТВОД
Бубин ин шигифтӣ, ки деҳқон чӣ гуфт, Бад-он гаҳ ки букшод роз аз нуҳуфт. Зи шаҳри Куҷорон ба дарёи Порс, Чӣ гӯяд зи болову паҳнои Порс.
675. ШАБЕХУН КАРДАНИ АРДАШЕР БАР САРИ КУРДОН ВА ШИКАСТ ДОДАН ЭШОНРО
Чу хуршед шуд зард, лашкар биронд, Касеро, ки нобуданӣ буд, бимонд. Чу шаб ним бугзашту торик шуд, Ҷаҳондор бо курд наздик шуд.
674. ҶАНГИ АРДАШЕР БО КУРДОН
Сипоҳе зи Истахр бемар бибурд, Бишуд сохта-то кунад разми курд. Чу шоҳ Ардашер андаромад ба танг, Пазира шудаш курди бемар ба ҷанг,
673. ҶАНГИ АРДАШЕР БО АРДАВОН ВА КУШТА ШУДАНИ АРДАВОН
Чу огоҳӣ омад сӯи Ардавон, Дилаш гашт пурбиму тира равон Чунин гуфт, к-«Ин рози чархи баланд Ҳаме гуфт бо ман худованди панд.
672. ҶАНГ КАРДАНИ АРДАШЕР БО БАҲМАН ВА ФИРӮЗӢ ЁФТАН
Яке номвар буд, номаш Табок, Або олату лашкару ройи пок, Ки бар шаҳри Ҷаҳрам буд ӯ подшо, Ҷаҳондида, бододу фармонраво.
671. ГИРД КАРДАНИ ЛАШКАР АРДАШЕР
Аз ин сӯ ба дарё расид Ардашер, Ба Яздон чунин гуфт, к-«Эй дастгир, Ту кардӣ маро эмин аз бадкунаш, Ки ҳаргиз мабинод некӣ танаш!
670. НОМА НАВИШТАНИ АРДАВОН БА БАҲМАН ПИСАРИ ХУД ДАР БОРАИ ГИРИФТАНИ АРДАШЕР
Чу шаб рӯз шуд, бомдоди пагоҳ Бифармуд, то бозгардад сипоҳ. Биёмад ду рухсора ҳамранги най, Чу шаб тира гашт, андаромад ба Рай.
669. ОГОҲӢ ЁФТАНИ АРДАВОН АЗ КОРИ ГУЛНОР ВА АРДАШЕР
Чунон буд, ки бе моҳрух Ардавон Набудӣ шабу рӯз равшанравон. Зи дебо набардоштӣ дӯшу ёл, Магар чеҳри Гулнор дидӣ ба фол.
668. ГУРЕХТАНИ АРДАШЕР БО ГУЛНОР
Чу шуд рӯйи кишвар ба кирдори қир, Канизак биёмад бари Ардашер. Чу дарё барошуфт марди ҷавон, Ки як рӯз накшебад аз Ардавон.
667. ДИДАНИ ГУЛНОР АРДАШЕРРО ВА МУРДАНИ БОБАК
Яке кох буд Ардавонро баланд, Ба кох-андарун бардае арҷманд, Ки Гулнор буд номи он моҳрӯй, Нигоре пур аз гавҳару рангу бӯй.
666. ОМАДАНИ АРДАШЕРИ БОБАКОН БА ДАРГОҲИ АРДАВОН
Чу омад ба наздикии боргоҳ, Бигуфтанд бо шоҳ аз он борхоҳ. Ҷавонро ба меҳр Ардавон пеш хонд, Зи Бобак фаровон суханҳо биронд.
665. ЗОДАНИ АРДАШЕРИ БОБАКОН
Чу нӯҳ моҳ бугзашт, аз он моҳчеҳр, Яке кӯдак омад чу тобанда меҳр. Ҳамонандаи шаҳрёр Ардашер, Физояндаву фарруху дилпазир.
664. ХОБ ДИДАНИ БОБАК ДАР КОРИ СОСОН
Чу Доро ба разм-андарун кушта шуд, Ҳама дударо рӯз баргашта шуд. Писар буд мар ӯро яке шодком, Хирадманду ҷангиву Сосон ба ном,
663. АШКОНИЁН ОҒОЗИ ДОСТОН
Кунун, эй сароянда фартутмард, Сӯи гоҳи Ашкониён бозгард. Чӣ гуфтан дар ин номаи бостон, Ки гӯянда ёд орад аз достон.
662. ГУФТОР АНДАР СИТОИШИ СУЛТОН МАҲМУД
Кунун подшоҳи ҷаҳонро ситой, Ба базму ба разму ба дониш гирой, Ҷаҳондор Абулқосими пурхирад, Ки рояш ҳаме аз хирад бар хӯрад.