Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Гуфтор дар офариниши олам
Зи оғоз бояд, ки донӣ дуруст, Сари мояи гавҳарон аз нахуст. Ки Яздон зи ночиз чиз офарид
Создатель мой
Начну я с благодарности, с Твоего имени Продолжу долгой тишиной, одна, в уютной комнате Продолжу помнив Твою милость, Твои дары и мудрости
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ
Аз ин ҷаҳони бебақо, хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Аз байни хешу ақрабо , хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Суде надорад симу зар, аз роҳи Шайтон кун ҳазар,
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ, Дар банди такаллуф машав, озод бизӣ! Дар беҳ зи худӣ назар макун, ғусса махӯр,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Сад масҷиду сад работ обод кунӣ
Сад масҷиду сад работ обод кунӣ, Сад банда ба зар харида озод кунӣ. Сад сол ба рӯза бошию шаб ба намоз,
Онон, ки куҳан буванду онон, ки наванд
Онон, ки куҳан буванду онон, ки наванд, Ҳар як паи якдигар якояк бишаванд, В-ин мулки ҷаҳон ба кас намонад ҷовид:
Умpaт чи дycaд бyвaд, чи cecaд, чи ҳaзop
Умpaт чи дycaд бyвaд, чи cecaд, чи ҳaзop, З-ин кӯҳнacapo бypyн бapaндaт нoчop. Гap пoдшaҳию гap гaдoи бoзop,
Аз мaн бapи Хaйём pacoнeд caлoм
Аз мaн бapи Хaйём pacoнeд caлoм, В-oн гoҳ бигӯeд, ки : «Хoмӣ, Хaйём, Мaн кaй гyфтaм, ки мaй ҳapoм acт? Вaлe
Эй нeк нaкapдaвy бaдиҳo кapдa
Эй нeк нaкapдaвy бaдиҳo кapдa, В-oн гoҳ бa лyтфи Ҳaқ тaвaллo кapдa. Бap aфв мaкyн тaкя, ки ҳapгиз нaбyвaд,
Эй чарх, дилам ҳамеша ғамнок кунӣ
Эй чарх, дилам ҳамеша ғамнок кунӣ, Пироҳани хуррамии ман чок кунӣ. Боде, ки расад ба ман, туаш об кунӣ,
Эй ҳамнафасон, маро зи май қут кунед
Эй ҳамнафасон, маро зи май қут кунед, В-ин рӯйи чу каҳрабо чу ёқут кунед. Чун мурда шавам, ба май бишӯед маро,
Май хӯр, ки ба зери гил басе хоҳӣ хуфт
Май хӯр, ки ба зери гил басе хоҳӣ хуфт, Бе мунису бе рафику бе ҳамдаму ҷуфт. Зинҳор, ба кас магӯ ту ин рози нуҳуфт:
Гар гавҳари тоатат насуфтан ҳаргиз
Гар гавҳари тоатат насуфтан ҳаргиз, Гарди гунаҳ аз чеҳра наруфтам ҳаргиз. Навмед наям зи боргоҳи карамат,
Мард он, ки сарафроз сари дор бимирад
Мард он, ки сарафроз сари дор бимирад, Як бор таваллуд шуда, як бор бимирад. Мард он, ки сари кулла чу ҳамхонаи Хуршед,
Ёддошти Масчо
Сано бар модари Масчоҳу фарзандони огоҳаш, Ба қурбони саломи кӯдакони қад-қади роҳаш. Агар Масчоҳи нав як боргоҳи маърифат бошад,
Хислати мардӣ надори хонаи мардон нарав
Хислати мардӣ надори хонаи мардон нарав, Дар дилат гар доғ дори пеши бедардон нарав. Зиндагӣ дорад ҳазорон сиру асроре ба худ,
Саг бурдаи нон бинаду дум ҷунбонад
Саг бурдаи нон бинаду дум ҷунбонад, Пайдост аз он, ки қадри нон медонад. Бар оқипадар ҳазор кардам некӣ,
Сахт аст бихандию дилат ғам зада бошад
Сахт аст бихандию дилат ғам зада бошад. Ҳар гӯшае аз пираҳанан нам зада бошад. Сахт аст ба иҷбор ба ҷамъе бинишинӣ
Дӯстон, аз якдигар душмантарошӣ то ба кай?
Дӯстон, аз якдигар душмантарошӣ то ба кай? Рӯ ба рӯ хандида аз пас дилхарошӣ то ба кай? Зиндагӣ аз дасти гирудоратон дилгир шуд,
Саге, ки тӯъмаи ӯ устухон аст
Саге, ки тӯъмаи ӯ устухон аст, Ба ҷону дил муҳибби хонадон аст. Агар сад бор ронад соҳиби ӯ,
Дар сурати обу гил аён ғайри ту кист
Дар сурати обу гил аён ғайри ту кист? Дар хилвату ҷону дил ниҳон ғайри ту кист? Гуфтӣ, ки зи ғайри ман бипардоз дилат,
Ҳамсояву ҳамнишину ҳамраҳ ҳама Ӯст
Ҳамсояву ҳамнишину ҳамраҳ ҳама Ӯст, Дар далқи гадову атласи шаҳ ҳама Ӯст. Дар аҷумани фарқу ниҳонхонаи ҷамъ
Рӯзам ба ғами ҷаҳони фарсуда гузашт
Рӯзам ба ғами ҷаҳони фарсуда гузашт. Шаб дар ҳаваси будаву ,нобуда гузашт. Умре, ки аз ӯ даме ҷаҳоне арзад.
Ҳар кӣ моро ёд кард
Ҳар кӣ моро ёд кард, Эзид мар ӯро ёр бод, Ҳар кӣ моро хор кард, аз умр бархурдор бод. Ҳар кӣ андар роҳи мо хоре фиканд аз душманӣ,
Ҳарчанд ин ки сахт шикастӣ, дили ман аст
Ҳарчанд ин ки сахт шикастӣ, дили ман аст, Ғамгин машав, ки шиша барои шикастан аст. Ман дӯстӣ ба ҷуз ту надорам, қасам ба ишқ
Аз чӣ мекӯшӣ, ки мардумро зи худ розӣ кунӣ?
Аз чӣ мекӯшӣ, ки мардумро зи худ розӣ кунӣ? Ин ҷамоат аз Худо ҳам аксаран норозианд!
Рӯзе, ки аҷал барад маро аз дунё
Рӯзе, ки аҷал барад маро аз дунё, Аз дидаи хуршед шавам нопайдо. Бо пирии худ ҷаҳон ҷавон хоҳад монд,
Ишрати дунё маҷӯ дунё ҷазоят медиҳад,
Ишрати дунё маҷӯ дунё ҷазоят медиҳад, Баъди базму баъди шоди ғуссаҳоят медиҳад. Дасти ҳар нокас нагир дар нимароҳи зиндагӣ,
Гову харро накунад хӯрдани гандум одам
Гову харро накунад хӯрдани гандум одам, Шарафи мард ба тақлид нагардад ҳосил.