Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ба абруят, ки нишаста ба гӯшае чу камонам,
Ба абруят, ки нишаста ба гӯшае чу камонам, Ба чашми ту, ки чу наргис ба суратат нигаронам. Турост бар варақи гул кашида хатти сиёҳе, Ки ман ҳақиқати олам дар он
Чун ёди лаълат орам, ширин шавад забонам,
Чун ёди лаълат орам, ширин шавад забонам, Гӯям ҳадиси зулфат, мушкин кунад даҳонам. Май аҳди суҳбати ту бастат чунон, ки бо ман Монад муҳаббати ту, рӯзе ки ман
Рӯзгорест ки ман шефтаи рӯйи фалонам,
Рӯзгорест ки ман шефтаи рӯйи фалонам, Рӯзу шаб ҳамчу сари зулфи парешонаш аз онам. Хуррам он мурдани фархунда, ки пешам ба аёдат Дӯст биншинаду ҷон дар қадами д
Имрӯз, ки хоки дари дайр аст мақомам,
Имрӯз, ки хоки дари дайр аст мақомам, Гар бода ба ёдат нахӯрам, бод ҳаромам. Дар гӯши қадаҳ номи ту мегуфт суроҳӣ, З-он рӯз ҳаводори маю ҳамдами ҷомам.
Ман он риндам, ки куфру дин ба ҷоми бода бифрӯшам,
Ман он риндам, ки куфру дин ба ҷоми бода бифрӯшам, Ба ёди ёр бе дарди сари ағёр май нӯшам. Барорам дӯзах аз сина, ки дар ҷаннат занам оташ, Агар аз шавқи дидора
Рӯзгорест, ки ман ошиқу девонавашам,
Рӯзгорест, ки ман ошиқу девонавашам, Вақтҳо аз сари мастӣ қадаҳе низ кашам. Нохуш аст, он ки зи олам ба хушонаш хуш нест, Рӯйи ман чун ба хушон аст, аз он рӯй х
Гар дам аз ишқ занам, ҳамдами ҷоме бошам,
Гар дам аз ишқ занам, ҳамдами ҷоме бошам, В-ар зи май тавба кунам, зоҳиди хоме бошам. Зулфу холе набувад раҳзани соҳибназарон, Баҳри як дона чаро бастаи доме бо
Хирқа дар оташу саҷҷода ба об андозам,
Хирқа дар оташу саҷҷода ба об андозам, Хештанро ба хароботи хароб андозам. Бонги абрешим аз ин хирқаи пашмина беҳ аст, Чанг дар хирқа занам, пеши рубоб андозам.
Эй бурда фироқат зи дили хаста қарорам,
Эй бурда фироқат зи дили хаста қарорам, Дарёб, ки ман тоқати ҳаҷри ту надорам. Умрест, ки бе рӯи ту, эй сарви хиромон, Мегардаму мегиряму дар нолаву зорам.
Риндию ҳаваснокӣ аз рӯзи азал дорам,
Риндию ҳаваснокӣ аз рӯзи азал дорам, Гар гардам аз ин холӣ, дар ишқ халал дорам. Қавлу амали воиз бисёр мухолиф шуд, Дар рост ман аз мутриб сад қавлу амал дорам
То зулфи ту бардоштаму рӯи ту дидам,
То зулфи ту бардоштаму рӯи ту дидам, Дар васф наёмад, ки чӣ дидам, чӣ кашидам. Ҷонам шаби ҳаҷри ту чу соғар ба лаб омад В-аз лаъли ту як рӯз ба коме нарасидам.
Эй дида, чӣ дидӣ зи мани хаста, ки ҳар дам
Эй дида, чӣ дидӣ зи мани хаста, ки ҳар дам Аз хуни ҷигар сурх кунӣ чеҳраи зардам? Дармонда ба дармони дилам халқи ду олам, В-огаҳ на табиби мани бечора зи дарда
Ҷумла вуҷуди ман туӣ, ман зи ҷаҳон бурун шудам,
Ҷумла вуҷуди ман туӣ, ман зи ҷаҳон бурун шудам, Дурри гаронбаҳо будам, ғарқаи мавҷи хун щудам. Ман зи нахуст дар ҷаҳон фош будам ба ақлу ҷон, Ишқ гирифт ину он,
Сарвро дидаму болои ту омад ёдам,
Сарвро дидаму болои ту омад ёдам, Зикри гул кардаму дар фикри рухат афтодам. Дар чаман рафтаму бо лолаву гулзори рухат Сифате кардаму доғе ба дилаш бинҳодам.
Риндона сокини сари кӯйи маломатам,
Риндона сокини сари кӯйи маломатам, Миннат, ки бо ҳазор маломат саломатам. Зоҳид маро ба роҳи саломат диҳад фиреб, Донад магар, ки толиби роҳи саломатам?
Ман агар аз сари мастӣ ба ҷунун пайвастам,
Ман агар аз сари мастӣ ба ҷунун пайвастам, Ба сари дӯст, ки девона наям, сармастам. Ман аз ин ҳастии худ ҳам ба гумон меафтам, Нест маълум, ки ман нест шудам ё
Ман гирди мастон даврҳо чун ҷоми май гардидаам,
Ман гирди мастон даврҳо чун ҷоми май гардидаам, Ҷуз лаъли дилбар ҳосиле беҳосилам, гар дидаам. Савдои чашми хешро ҳолӣ зи сар бурун кунам, Аз акси нури рӯи ту х
Ба дарди ишқ дармондам, раҳи дармон намеёбам,
Ба дарди ишқ дармондам, раҳи дармон намеёбам, Ки он мақсуд душвор асту ман осон намеёбам. Зи меҳри рангу рухсораш назар дорам ба гул, аммо Сабук безор мегардам,
Дигар раҳ бар Худо кардам таваккул,
Дигар раҳ бар Худо кардам таваккул, Маро аз хори ин раҳ бишкуфад гул. Маро бо ишқи хубон ҷонибе ҳаст, Ки майли ҷузв бошад ҷониби кул.
Шунидаем, ки ушшоқи мустақимаҳвол
Шунидаем, ки ушшоқи мустақимаҳвол Ба дарди ҳаҷр бимурданд бар умеди висол. Касе ба даври фурӯмоя дил чаро бандад, Ки дам ба дам мутағаййир шавад зи ҳол ба ҳол.
Эй чашми сиёҳи ту балои дили ошиқ,
Эй чашми сиёҳи ту балои дили ошиқ, Эй зулфи парешони ту маҷмӯи халоиқ. Бо орази ту дил набарад номи раёҳин, Бо чеҳраи ту кас набарад номи шақоиқ.
Ҳар кӣ бӯе ёфт аз бустони ишқ,
Ҳар кӣ бӯе ёфт аз бустони ишқ, Ғарқа шуд дар баҳри бепоёни ишқ. Дил чӣ бошад, қатрае аз баҳри шавқ, Ҷон чӣ бошад, гавҳаре аз кони ишқ.
Ман ҳавас дорам, ки бо ӯ хуш барорам як нафас,
Ман ҳавас дорам, ки бо ӯ хуш барорам як нафас, З-ин ҳавас гар сар шавад, аз сар нахоҳад шуд ҳавас. Гар моро хуршедрӯе сар ҳамебуррад ба теғ, Ман ба меҳраш мезан
Ҳаме дорам аз лутфи ту мултамас,
Ҳаме дорам аз лутфи ту мултамас, Ки бар мо ба туркӣ натозӣ фарас. Ба озори кас мулку дунё магир, Ки дунё наарзад ба озори кас.
Ин маро бас, ки таманнои ту меварзаму бас,
Ин маро бас, ки таманнои ту меварзаму бас, Ҳама дорам, ба висоли ту намеарзаму бас. Чун сапедор агар мева надорам, эй гул, Бар ту охир на ҳама сол ҳамеларзаму б