Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Гар марди роҳи ишқӣ, лофи вуҷуд кам зан,
Гар марди роҳи ишқӣ, лофи вуҷуд кам зан, Бе ҷону дил сафар кун, бе пову сар қадам зан. Саргашта чанд гардӣ дар водии таҳайюр, Бо қиблаӣ муҷовир, ҳон, такя бар ҳ
Дар ҷигар сӯзи ту дорам, дам намеёрам задан,
Дар ҷигар сӯзи ту дорам, дам намеёрам задан, Оҳ, оҳе бар сари он ҳам намеёрам задан. Ҳамдами ман оҳи сард аст аз ғами ишқат, вале Нола аз дарди ту бо ҳамдам нам
Чанд чун ғунча ба бӯе зи ту дил хуш кардан,
Чанд чун ғунча ба бӯе зи ту дил хуш кардан, Ҳамчун гул чеҳра ба хуноба мунаққаш кардан? То кай, эй рӯи ту маҷмӯаи алтофи Илоҳ, Ҳоли моро чу сари зулф мушавваш к
Ман на он риндам, ки биншинам ба ҷойи хештан,
Ман на он риндам, ки биншинам ба ҷойи хештан, То набинам дар канори худ сазои хештан. Удро таслим бояд буд, агар сӯз асту соз, Ошиқонро дарди худ бошад давои хе
Саргаштаам зи бахти нигунсори хештан,
Саргаштаам зи бахти нигунсори хештан, Тардоманам зи чашми гуҳарбори хештан. Дурри хушоб дида ба доман хамекашад, Саррофи ишқ бар сари бозори хештан.
Хоҳам чу сабо гирди сари кӯи ту гаштан,
Хоҳам чу сабо гирди сари кӯи ту гаштан, Бо бод баромехта, бар бӯи ту гаштан. Нокомтар аз тири ту дар кеши ту будан, Ошуфтатар аз зулфи ту бар мӯи ту гаштан.
Ҳолиё, хоҳам фишонд аз домани ҷон гарди тан,
Ҳолиё, хоҳам фишонд аз домани ҷон гарди тан, Юсуфамро чанд пинҳон дорам андар пираҳан? Додаам оинаи дилро сафо аз нақши ғайр, То дар оина рухат бинад сафои хешт
Коми нокоме раво кун аз даҳони хештан,
Коми нокоме раво кун аз даҳони хештан, Дар миён овар каноре аз миёни хештан. Худ тани ҷондодаро аз тоби ҳиҷронаш масӯз, Раҳм кун бар ҷони ранҷуре ба ҷони хештан
Ёр ҳамон, аҳд ҳамон, дил ҳамон,
Ёр ҳамон, аҳд ҳамон, дил ҳамон, Ишқ ҳамон, хок ҳамон, гил ҳамон. Муъмину кофар суйи Ҳақ роҳ барад, Зоҳиди гумроҳ ба ботил ҳамон.
Ман ҳамчу гул дар хандаам, гӯ, ёр дар хунам нишон,
Ман ҳамчу гул дар хандаам, гӯ, ёр дар хунам нишон, Ман ҳамчу сарв озодаам, гӯ, ёр бебаргам бимон. Мӯ бо миёнаш лоф зад, лекин равон дар тоб шуд, Чун боз дид аз
Чун ҳамнишини моҳ нагардам бар осмон,
Чун ҳамнишини моҳ нагардам бар осмон, Он беҳ, ки ҳамчу гард ниҳам сар бар остон. Бо он, ки тири чарх зи ман саҳм мехӯрад, Чун қавс пушти ман бувад аз бори ғам к
Эй чини зулфат шоми ғарибон,
Эй чини зулфат шоми ғарибон, Қурбат ба ғурбат беҳ бар рақибон. Дар ханда ғунча дилшоду хуррам, Шуд бо чанораш дасту гиребон.
Эй ҳусни ту офтоби тобон,
Эй ҳусни ту офтоби тобон, Равшан ба рухат ситораи ҷон. Пайдо шудаӣ чу меҳр дар дил, Чун зарра зи чашми ақл пинҳон.
То кай аз ин лову ло пеши ту илло шавем?
То кай аз ин лову ло пеши ту илло шавем? Исму мусаммо ду нест, айни мусаммо шавем. Ҳосили мо гар зи ту васл бувад худ накӯ В-ар ба ситам мекушӣ, мо ба ту пайдо
Рӯзи азал, ки дидаи маънӣ кушодаем,
Рӯзи азал, ки дидаи маънӣ кушодаем, Рӯйи ту дидаему дил аз даст додаем. З-ин хоки тира бар сари мо пову сар мабод, Гар дил бар ин дурӯза ғурураш ниҳодаем.
Мо муқими остону осиёи дигарем,
Мо муқими остону осиёи дигарем, Сояе дар олам афкандему ҷойи дигарем. Тарки ҳастӣ гуфтаву бо дӯст ҳамроз омада, Дил зи ғам хун кардаву бо дилрабои дигарем.
То бихандид лабат, воқифи асрор шудем,
То бихандид лабат, воқифи асрор шудем, То бидидем рухат, толиби дидор шудем. Бод бӯйи ту шабе аз хуми хаммор овард, Мо бад-он бӯй муқими дари хаммор шудем.
Cубҳдам ёди ту кардему дуое гуфтем,
Cубҳдам ёди ту кардему дуое гуфтем, Ба хаёли ту саломею саное гуфтем. Нисбати ҳоҷиби ту халқ зи мо пурсиданд, Моҳи якрӯзаи ангуштнамое гуфтем.
Бо зулфи беқарори ту ором кардаем,
Бо зулфи беқарори ту ором кардаем, Рӯзи ҳаёти хеш бад-ӯ шом кардаем. Ҳар гаҳ, ки дод соқии ишқи ту дурди дард, Дилҳо кабобу косаи сар ҷом кардаем.
Мешавӣ ғоиб зи ман, то ман зи худ ғоиб шавам,
Мешавӣ ғоиб зи ман, то ман зи худ ғоиб шавам, Дар талаб ҳайрон бимонам, аз сарат толиб шавам. Гар чу булбул нолам, эй гул, муддате гардӣ ниҳон, Дар ҷафо ғолиб ш
Масти ишқам, порсоӣ чун кунам?
Масти ишқам, порсоӣ чун кунам? Маҳв гаштам, худнамоӣ чун кунам? Оқилон гуфтанд: - Баргард аз ҳабиб, Ошиқам ман, бевафоӣ чун кунам?
Туро, эй моҳи меҳрафрӯз, чандоне ки мебинам,
Туро, эй моҳи меҳрафрӯз, чандоне ки мебинам, Нахоҳад дар канор омад ба ҷуз ашки чу Парвинам. Маро мастӣ бувад ойину оина майи равшан, Магар он луъбати соқӣ намо
Ба пурсише дили ман шод кун, ки ғамгинам,
Ба пурсише дили ман шод кун, ки ғамгинам, Бибахшам аз лаби худ бӯсае, ки мискинам. Ҳалокгаштаи он ғамзаҳои хунрезам, Бабодрафтаи он турраҳои мушкинам.
Аз ман макун ҷудоӣ, эй ёри нозанинам,
Аз ман макун ҷудоӣ, эй ёри нозанинам, К-аз дурии ту, ҷоно, бо дарди дил қаринам. Доман чӣ мефишонӣ аз ман, ки хоки роҳам, Аз ман чӣ мекаши по, ман камтар аз зам
Вақти он омад, ки азми кӯи шайдоӣ кунам,
Вақти он омад, ки азми кӯи шайдоӣ кунам, Бо хаёли чашми мастат бодапаймоӣ кунам. Нақди ҳастӣ бар дари дуккони қаллошӣ ниҳам, Рахти дониш бар сари бозори расвоӣ