Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Олам чу сароб аст, талаб кун ту саробе,
Олам чу сароб аст, талаб кун ту саробе, Май нӯш, ки хуштар зи сароб аст шаробе. Ҳаст аз қалами сунъи Худо баҳри тааммул Хат бар хади соқӣ, ба суйи банда китобе.
Ман киям, саргаштае, бечорае,
Ман киям, саргаштае, бечорае, Дардманде, хастае, оворае. Дил зи ман бирбуду пинҳон кард рӯ Шӯхчашме, фитнае, айёрае.
Ринде набувад чун ман дурдикашу девона,
Ринде набувад чун ман дурдикашу девона, Гаҳ марди муноҷотам, гаҳ сокини майхона. Бо ҳар кӣ бипайвастам, гар маст бувад, мастам, В-ар зулф бувад, зулфам в-ар шон
Магар боди сабо гӯяд ҳадиси ҷон ба ҷонона,
Магар боди сабо гӯяд ҳадиси ҷон ба ҷонона, Ки набвад шамъи тобонро хабар аз сӯзи парвона. Маро бар хотири равшан чу оина-ст зангоре, Ки дандони тамаъ дорад ба ч
Булбул навое мезанад, соқӣ, биёр он булбула,
Булбул навое мезанад, соқӣ, биёр он булбула, То бишканад номусро ин зоҳиди пурмашғала. Роҳи Ҳиҷозу зоҳидон, мову маю кӯйи муғон, Инак суроҳӣ замзаму базми гадоё
Азбаски лабат шароб дода,
Азбаски лабат шароб дода, Чашмат хама дил ба хоб дода. Абрӯт камони гӯшагашта, Зулфи ту каманди тобдода.
Манам ба дидаи маънӣ ҳама Худо дида,
Манам ба дидаи маънӣ ҳама Худо дида, Кашида дард, вале оқибат даво дида. Зи регҳои биёбону баргҳои дарахт Ҳазор раҳбару раҳбину раҳнамо дида.
Эй ливои меҳтарӣ бар ломакон афрохта,
Эй ливои меҳтарӣ бар ломакон афрохта, Ғулғули «Лавлок» бар ҳафт осмон андохта. Шаҳсавори дин, ки чун зин баст бар пушти Буроқ, Аз замин то авҷи авадно ба якдам
Дил гирифт аз масҷидам, хаммор ку?
Дил гирифт аз масҷидам, хаммор ку? Хирқаро оташ задам, зуннор ку? Ғайри най, к-ӯ нола аз мо мекунад, Ҳамдаме дамсозу хушгуфтор ку?
Бишкуфт гул дар гулситон, он ёри гулрухсор ку?
Бишкуфт гул дар гулситон, он ёри гулрухсор ку? Бархост сарви бӯстон, он сарви хушрафтор ку? Ғунча табассум мекунад, он пистаи хандон куҷост? Савсан забоновар шу
Эй балои ошиқон болои сарвосои ту,
Эй балои ошиқон болои сарвосои ту, Кори мо боло гирифта аз қаду болои ту. Ҷон зи дил бурдиву ҷуз чеҳра надорам ваҷҳи зар, Бо вуҷуди муфлисӣ ман чун кунам савдои
Эй орзуи ҷони ман, эй умри нозанин,
Эй орзуи ҷони ман, эй умри нозанин, Чандин макун, ки нек набошад ҷафову кин. Дар ошиқон ба чашми ҳақорат макун назар, К-ин қавм бо сагони ту бошанд ҳамнишин.
Ман ринду майпарастаму фориғ зи куфру дин,
Ман ринду майпарастаму фориғ зи куфру дин, Зоҳид, маро ба чашми ҳақорат дигар мабин! Сӯзест дар дилам, ки агар дам бароварам, Сӯзам нуҳ осмон ба яке оҳи оташин.
Магзор ошиқонро дар интизор чандин,
Магзор ошиқонро дар интизор чандин, Чун нест эътимоде бар рӯзгор чандин. Рафтию дарди ишқат ошуфта кард моро, Ёрон раво надоранд ошӯби ёр чандин.
Мурғи равонам мепарад, то дар ҳавои кист ин,
Мурғи равонам мепарад, то дар ҳавои кист ин, Селоби ашкам меравад, то дар вафои кист ин? Моему шабҳо то саҳар дар зери паҳлу хоки дар, Хиште, ки дорам зери сар,
Дар сарам савдои ишқ асту ҷунун
Дар сарам савдои ишқ асту ҷунун В-аз ҷунуну ишқ гаштам зӯфунун. Дард ҳамла карду сабр аз мо гурехт, Ишқ ғолиб гашту ақли мо забун.
Моро дилест бе ту чу соғар гирифта хун,
Моро дилест бе ту чу соғар гирифта хун, Чашме чунон, ки шишаи май гашта сарнигун. Биншастааст нақши ту чун дар хаёли ман, Аз зулфи ҳамчу ҷиму хами абруи чу нун.
Гуфтӣ, ки чун боди сабо ҳар дам маё дар кӯйи ман,
Гуфтӣ, ки чун боди сабо ҳар дам маё дар кӯйи ман, Ногаҳ мабод аз ҳоли ман бӯе барад бадгӯйи ман. Мӯе шудам дар ишқи ту в-он мӯй бар оташ ниҳам, Ҳаққо, агар аз ё
Зи зулфат дам задам, дуде баромад аз даҳони ман,
Зи зулфат дам задам, дуде баромад аз даҳони ман, Лабатро ёд кардам, сӯхт аз оташ забони ман. Лабат ҷон асту ҷони ман расида аз ғамат бар лаб, Биё, лаб бар лабам
Ҳар саҳаргаҳ дар ҳавои моҳи меҳрафрӯзи ман
Ҳар саҳаргаҳ дар ҳавои моҳи меҳрафрӯзи ман Зуҳра дар чарх оварад нолидани дилсӯзи ман. Осмон дар дасти ман чун ҳалқаи хотам шавад, Гар биёбад даст бар вай толеи
Аз ишқ ҳамчу оташаму нола дуди ман,
Аз ишқ ҳамчу оташаму нола дуди ман, Бошад, к-аз ин миёна бисӯзад ҳасуди ман. Душман куҷост, қуввати бозуи ман кирост? Касро намонда тоқати имсоку ҷуди ман.
Ҷуз даҳонаш нест дар ҳар ду ҷаҳон мақсуди ман,
Ҷуз даҳонаш нест дар ҳар ду ҷаҳон мақсуди ман, Кай ба коми ман шавад мақсуди номавҷуди ман? Чун шудӣ доманкашон, боре заминаш гаштаме, То ба доман пок кардӣ рӯй
Вафо намекунад он ёри меҳрубон бо ман,
Вафо намекунад он ёри меҳрубон бо ман, Ҷафо ҳамекунад он шӯхи дилситон бо ман. Маро чу умр азиз асту ногузир, вале Вафо намекунад он умр як замон бо ман.
Соқӣ, майи боқӣ деҳ, ақл аз сари мо кам кун,
Соқӣ, майи боқӣ деҳ, ақл аз сари мо кам кун, Сармояи шодиро қути дили пурғам кун. Аз чеҳра шабистонро бутхонаи Чин гардон В-аз бода суроҳиро сарчашмаи Замзам ку
Бигир мулки хароби дилу иморат кун,
Бигир мулки хароби дилу иморат кун, Ба тахти ноз нишин, бар бутон аморат кун. Чӣ ҳоҷат аст, ки ханҷар ба хунам олоӣ, Ба нӯки ғамзаи хунрези худ ишорат кун.