Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Гуфтор дар офариниши олам
Зи оғоз бояд, ки донӣ дуруст, Сари мояи гавҳарон аз нахуст. Ки Яздон зи ночиз чиз офарид
Создатель мой
Начну я с благодарности, с Твоего имени Продолжу долгой тишиной, одна, в уютной комнате Продолжу помнив Твою милость, Твои дары и мудрости
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ
Аз ин ҷаҳони бебақо, хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Аз байни хешу ақрабо , хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Суде надорад симу зар, аз роҳи Шайтон кун ҳазар,
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ, Дар банди такаллуф машав, озод бизӣ! Дар беҳ зи худӣ назар макун, ғусса махӯр,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Куҷоӣ, модари ҷонпарвари ман
Куҷоӣ, модари ҷонпарвари ман, Худои умри ман, пайғамбари ман. Сарам дар бистари марг аст имрӯз
Боз мехоҳам, ки аз нав кӯдаки нодон шавам
Боз мехоҳам, ки аз нав кӯдаки нодон шавам, Боз мехоҳам, ки аз нав кӯдаки гирён шавам. Бар сари зонуи модар боз биншинам даме,
Бо ҷаҳон андар ситез, аз хештан бегонаам
Бо ҷаҳон андар ситез, аз хештан бегонаам, Тафтадил ё рафтадил, ё ошиқи девонаам. Чун ту андар хонаи ман нестӣ ҳамдарди ман,
Бигзашт ҷавониям ба афсонаи дил
Бигзашт ҷавониям ба афсонаи дил, Ман мондаму дард монду вайронаи дил.
То пасту баланди зиндагонӣ бошад
То пасту баланди зиндагонӣ бошад, Лағжидани мард ногаҳонӣ бошад.
Ҳарчанд чораи дили бечораи манӣ
Ҳарчанд чораи дили бечораи манӣ, Тасвири нотамоми ман - ангораи манӣ.
Шабе, ки охирин ҳарфи ҷудоӣ қотили ман буд
Шабе, ки охирин ҳарфи ҷудоӣ қотили ман буд, Чароғи хонаат ҳам мурда монанди дили ман буд.
Агар тирам ба сар борад, туро ман дӯст медорам
Агар тирам ба сар борад, туро ман дӯст медорам, Агар чархам биозорад, туро ман дӯст медорам. Ту яктои манӣ, эй гул, тасаллои манӣ, эй гул,
Модари бечораи ман
Дар миёни кӯҳсорон Бо навои обшорон, Бо сафои чашмасорон,
Ин шаби туршрӯи боронӣ
Ин шаби туршрӯи боронӣ Кулбаи модарам ба ёд омад. Боми ӯ мечакад зи боронҳо,
Диламро дар кафат додам, надидӣ
Диламро дар кафат додам, надидӣ, Гулистон ҳадяат кардам, начидӣ. Пас аз он, ки баҳори ман хазон шуд,
Пас аз чандин сабуриҳо
Пас аз чандин сабуриҳо Ту аз дур омадӣ, аз дури дуриҳо, Нигоҳат ташнагиҳои муҳаббат дошт,
Чун набуд дидаваре, ҳақназаре дар бари халқ
Чун набуд дидаваре, ҳақназаре дар бари халқ, Барфу борони бало рехт ба фарқи сари халқ. Сангдил баски фузун буд дар ин сангистон,
Паси дунё давидему давидем
Паси дунё давидему давидем, Ғами дунё кашидему кашидем. Ба поёни раҳи сарманзили умр
Туро дар сина дорам, халқи тоҷик!
Туро дар сина дорам, халқи тоҷик! Ба ҷуз ту кас надорам, халқи тоҷик! Туро дунё чунин озурда кардаст,
Куҷоӣ, ёри деринам, куҷоӣ
Куҷоӣ, ёри деринам, куҷоӣ? Куҷоӣ, Моҳу Парвинам, куҷоӣ? Туро гум карда будам рӯзи равшан,
Худоё, эй худоё, эй худоё
Худоё, эй худоё, эй худоё, Макун ёри маро аз ман ҷудоё. Сурудам дар гулӯ чун мор печад,
Агар бишкаст оҳан ё ки фӯлод
Агар бишкаст оҳан ё ки фӯлод, Нагӯям эй дареғ, эй вой, эй дод! Валекин аз хиёнатҳои ёрон
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Дурӯғ одамиро кунад бевиқор
Дурӯғ одамиро кунад бевиқор, Дурӯғ одамиро кунад шармсор.
Чу инсонро набошад фазлу эҳсон
Чу инсонро набошад фазлу эҳсон, Чӣ фарқ аз одамӣ то нақши девор.
Дӯст машмор он ки дар неъмат занад,
Дӯст машмор он ки дар неъмат занад, Лофи ёрию бародархондагӣ.
Хоҳарам боиффату мастур бош
Хоҳарам боиффату мастур бош, Аз масири бадсириштон дӯр бош. Дар сарои донишу фарҳангу ҳуш,
Ишқ гарчи балост, он бало ҳукми худост
Ишқ гарчи балост, он бало ҳукми худост, Бар ҳукми худо маломати халқ чарост? В-ар неку бадӣ банда ба тақдири худост,
Шодӣ маталаб, ки ҳосили умр дамест
Шодӣ маталаб, ки ҳосили умр дамест, Ҳар зарра зи хоки Кайқубодеву ҷамест. Аҳволи чаҳону мулки гетӣ яксар,