Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
То ишқ зияд, зиянд эшон,
То ишқ зияд, зиянд эшон, То ёд бувад, ҳама ба ёдем. Мавлоно Эй н-омадаи хуҷастамилод,
Як дона куфр хирмани имон ба бод дод,
Як дона куфр хирмани имон ба бод дод, Бар Одами фирефта шайтон чӣ ёд дод. Дерест дар муҳосираи зулмати худам, Зангор омад, оинаро кард бесавод.
Соҳибтариқате ба муридон мурод дод,
Соҳибтариқате ба муридон мурод дод, Фархундафитрате ба чигилҳо кушод дод. Дар ғафлати дуқарнаи мо офтоб рехт, Бар шабравони субҳталаб бомдод дод.
Паёми дури туам партави ҳимоят бод,
Паёми дури туам партави ҳимоят бод, Дили маро дили ту муршиди ҳидоят бод. Ба шодбодии милод ҳукми афв барор, Агар зи мост ҷиноят, туро иноят бод.
Эй дили субҳошно, савганд хур бо ҷони субҳ,
Эй дили субҳошно, савганд хур бо ҷони субҳ, Ҳамтариқат бош бо хуршеду ҳамирфони субҳ. Даст пеш овард аз баҳри саломат офтоб, Даст деҳ бар дасти ӯ, мебош ҳампайм
Эй залил аз дӯшбори эҳтиёҷ,
Эй залил аз дӯшбори эҳтиёҷ, Эҳтиёҷ афкан, ки ёбӣ тахту тоҷ. Субҳро бину шуъои шамсро- Ин тилои сурхро дар дурҷи оҷ.
Ба ёди устод Абдулманнони Насриддин
Ба ёди устод Абдулманнони Насриддин Рафтиву офтоб дигар офтоб нест, Яъне фақат шаб асту касе роҳёб нест. Иршодбахши ҷумлаи риндону зоҳидон
Тапиши дил ба ҳурмати ёр аст,
Тапиши дил ба ҳурмати ёр аст, Варна ин созу нағма такрор аст. Гул, ки бе об монд, мемирад, Хор бе об ҳам ҳамон хор аст.
Субҳи гулбаста гавҳарогин аст
Субҳи гулбаста гавҳарогин аст Пушти сина анори Ёсин аст. Чист Наврӯз? Ассаломи себарг, Ваалайкум саломи насрин аст.
Ишқи ту замимаи ғами мост,
Ишқи ту замимаи ғами мост, Як хотираи мукаррами мост. Нашнидани ин шамими қудсӣ Бо айби димоғи маҳками мост.
Дило, бас кун андӯҳи обоният,
Дило, бас кун андӯҳи обоният, Барандоз хулқи зимистоният. Бишав дар замин ноиби офтоб, Ба фарру фурӯғу фурӯзоният.
Шӯҳрат, ки ҳар сари қадамам банди нонамост,
Шӯҳрат, ки ҳар сари қадамам банди нонамост, Озодиям бидеҳ, ки ин озодӣ инзивост. Шерозаи сиёҳ зи тӯҳмат танад рақиб Бар домани шафақ, ки дар авранги кибриёст.
Таҳният ё таъзият гӯ, ишқ омад, ишқ рафт,
Таҳният ё таъзият гӯ, ишқ омад, ишқ рафт, Армуғон аз боғи минӯ, ишқ омад, ишқ рафт. Сад сабад гул ҳадя кард урдибиҳиштизодае, Бебақотар аз гули ӯ ишқ омад, ишқ
Шабехун зан бад-он чашми сияҳмаст,
Шабехун зан бад-он чашми сияҳмаст, Ки аз номи фаришта мекашам даст. Хушо оҳе, ки бо оҳи ту омехт, Хушо роҳе, ки бо роҳи ту пайваст.
Ёр вомондаи хеш асту зи ман ёдаш нест,
Ёр вомондаи хеш асту зи ман ёдаш нест, Халале рӯ зада, к-он сӯҳбати озодаш нест. Чашми хуршедиаш аз даври қамар абрӣ шуд, Чашм бар чашми ман асту нигаҳи шодаш н
Рӯзи милоди муҳаббат рӯзи милоди Худост,
Рӯзи милоди муҳаббат рӯзи милоди Худост, Меравам ман, зери поям нардбони кибриёст. Дар сабоҳи дафтари ман ин тулӯъи вожа чист? Ишқ - хушбахтии баргаштан ба сӯи
Эй чароғи раҳнавардон ахтарат,
Эй чароғи раҳнавардон ахтарат, Митро шуд посбони пайкарат. Эй паранди нури хуршед абраат, Парниёни субҳгоҳӣ астарат.
Ҳамчун малак парро кушо, парвози боло хоҳамат,
Ҳамчун малак парро кушо, парвози боло хоҳамат, Аз ҳар чӣ зебо бинамат в-аз ҳар кӣ боло хоҳамат. Бетобу бетаб гаштаӣ, маҳбуси қолаб гаштаӣ, Боре лаболаб гаштаӣ?!
Овоза шуд ба шаҳр, ки дарё дамидааст,
Овоза шуд ба шаҳр, ки дарё дамидааст, Сарҳӯву побараҳна зи ҳар ҷо дамидааст. Пулро шикастаасту раҳи халқ бастааст, Ин пошикаста то ба куҷоҳо дамидааст.
Дар хонаи чашми ман ҷуз ашк муқиме нест,
Дар хонаи чашми ман ҷуз ашк муқиме нест, Дар гӯшаи лабҳоям ҷуз оҳ насиме нест. Боло нигарӣ фанд аст, поён нигарӣ, фисқ аст, Аз дӯзахи он дунё касро ғаму биме не
Ҳар касе, ки хоҳӣ бош, кори ман қазоват нест,
Ҳар касе, ки хоҳӣ бош, кори ман қазоват нест, Офтоб ё хаффош, кори ман қазоват нест. Остин бияфшондам бар ҳубуту меъроҷат, Маҳравӣ ва ё фаррош, кори ман қазоват
Дилам як вақтҳо дурҷи муҳаббат буд, акнун нест,
Дилам як вақтҳо дурҷи муҳаббат буд, акнун нест, Ду чашмам бо ду чашмат ҳамтариқат буд, акнун нест. Дар он талхии васловаслу ширинии ҳаҷроҳаҷр Дили ман бо дили т
Бо чунин дил, ба Худо, зистанам душвор аст,
Бо чунин дил, ба Худо, зистанам душвор аст, Чунки дар ҳар тапишаш зеру бами бисёр аст. Вақт бо зарбаи фурсатшиканаш мегӯяд, Фурсати хомӯшият нест, дами изҳор ас
Медонам, ин ки зистаам сахт нодуруст,
Медонам, ин ки зистаам сахт нодуруст, Чобукнамои коҳилу коҳилнамои чуст. Тақ–тақ задам ба сад дари сурхеву во нашуд, Тақ-тақ задам ба шашдара дар орзуи дӯст.
Ба номи гул, ба нишонии боғ нома фирист,
Ба номи гул, ба нишонии боғ нома фирист, Зи чашми сабз ба чашми сияҳ чакома фирист. Агар суроғаи қалби маро намедонӣ, Хате ба ҷониби гардуни нӯҳамома фирист.