Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Булбули фархунданафир
Булбули фархунданафир Ба устод Ҷӯрабеки Мурод То садои ту дар ин шаҳр шакарафшон шуд, Тӯтиёнро хабар омад, ки шакар арзон шуд.
Ғуруб омаду хуршед сактаи дил шуд,
Ғуруб омаду хуршед сактаи дил шуд, Зи ҳамнишинии Исо варо чӣ ҳосил шуд. На офтоб бувад, он чӣ шаш ҷиҳат афрӯхт, Диле чу себ зи боғи биҳишт нозил шуд.
Дил номаи чаҳорқади нокушода монд
Дил номаи чаҳорқади нокушода монд Бар номи он касе, ки зи модар назода монд. Дар раста - растаи мижаам хуфт таҳ ба таҳ Он баста - баста меҳр, ки беистифода монд
Он сӯи баҳор ғунчае танҳо монд,
Он сӯи баҳор ғунчае танҳо монд, Дар соиди ҷӯ шамимаи наъно монд. Дар ҳошияи баҳорҳо, эй гули сурх, Ҳастии ману ту сахт бемаъно монд.
Раву баргард, дилу ҷон, баргард,
Раву баргард, дилу ҷон, баргард, Ба ҳарамхонаи пинҳон баргард. Чандпарда-ст намоишгаҳи умр, Эй зи сад парда намоён, баргард.
Осмон дар чашми ман чун мармари гӯр аст сард,
Осмон дар чашми ман чун мармари гӯр аст сард, Як кабӯтар мекунад қум-қум зи боми лоҷвард. Бе ту рафтам, бе ту рафтан чист, тафсире биёр В-ин давоми роҳро ҳам бе
Ту амон медиҳӣ, вале то чанд,
Ту амон медиҳӣ, вале то чанд, Хуш замон медиҳӣ, вале то чанд. Ба шаболудагони субҳсуроғ Раҳ нишон медиҳӣ, вале то чанд.
Ёдаш ба хайр он, ки маро ёд мекунад,
Ёдаш ба хайр он, ки маро ёд мекунад, Чашмаш чакомаҳои тар эҷод мекунад. Дил фол мезанад, ки касе дӯстдори ӯст, Худро ба ин дурӯғи абас шод мекунад.
Ҳолиё офоқ аз будат тағофул мекунад,
Ҳолиё офоқ аз будат тағофул мекунад, Бе ту буданро чӣ сон фардо таҳаммул мекунад?! Лолаи дилро ба ман бахшо, ки чун менозамаш, Лолаи хуршед мегардад, таҷаммул м
Саҳми дуои кист, ки дил кор мекунад,
Саҳми дуои кист, ки дил кор мекунад, Бо ҳар тапиш ба ишқи кӣ иқрор мекунад. Тифл аст, тифлу хаставу пирона метапад, Пир аст, пиру шӯхии бисёр мекунад.
Гул ба шабнам ҷомашӯӣ мекунад,
Гул ба шабнам ҷомашӯӣ мекунад, Ҷилд-ҷилдаш нозбӯӣ мекунад. Бори дигар баъди барфобарфи дай Осмон хуршедрӯӣ мекунад.
Ғам ҳар чӣ хост, бо мани таслим мекунад,
Ғам ҳар чӣ хост, бо мани таслим мекунад, Аз шери мурда зоғ куҷо бим мекунад. Себе, ки зери шонаи чап кардаам ниҳон, Бо теғи нонамой ду тақсим мекунад.
Ишқи ту бо ҳамин агар қисса тамом мекунад,
Ишқи ту бо ҳамин агар қисса тамом мекунад, Зиндагии бадеи ман боз давом мекунад. Боз давом мекунад дар паси панҷара баҳор, Шаъшааи сиришти ман фатҳи зулом мекун
Дер шуд, дил дигар чӣ мегӯяд,
Дер шуд, дил дигар чӣ мегӯяд, Роҳ тай шуд, дигар чӣ мепӯяд. Гум шуду ёб шуд таманнояш, Боз гум шуд, дигар чӣ меҷӯяд.
Навбаҳори атласпӯш рафту барнамегардад,
Навбаҳори атласпӯш рафту барнамегардад, Субҳу шоми шабнамнӯш рафту барнамегардад. Нағмаи баҳоринат, ларзаҳои поринат, Эй дил, эй дили хомӯш, рафту барнамегардад
Барои устод ва бародари бузургам Ориёнфар
Барои устод ва бародари бузургам Ориёнфар Ҷарас лабрези афғон шуд, Аҷам бедор мегардад, Зи ҳар лаб бонги исён шуд, Аҷам бедор мегардад. Дар ин хомӯшии мурда паё
Охир чаро бимирам, мурдан намегурезад,
Охир чаро бимирам, мурдан намегурезад, Бо он ки сахт пирам, мурдан намегурезад. Бо он ки кӯҳна гаштам, ман одами пагоҳам В-ар одами парерам, мурдан намегурезад.
Чӣ нагзашт бар ман, ки ин нагзарад,
Чӣ нагзашт бар ман, ки ин нагзарад, Ба як гашти чархи барин нагзарад. Макун лутфи козиб, ки ин сохта Ба ҷои гули коғазин нагзарад.
Бори дигар гул ба гул кобин шавад,
Бори дигар гул ба гул кобин шавад, Осмон минқори шабнамчин шавад. Субҳи боодоб ҳам шобошгӯ Дам ба дам бар атсаи насрин шавад.
Сини саломи кист, ки дайсӯз мешавад,
Сини саломи кист, ки дайсӯз мешавад, Шини шуъои кӣ шафақафрӯз мешавад. Эй мояи ҷавонии дунё, бидуни ту Нӯҳ пушти гандапири фалак кӯз мешавад.
Саро, эй нағмасози дил, ки дил дил буданаш донад
Саро, эй нағмасози дил, ки дил дил буданаш донад Нафас дар гармии овози ту осуданаш донад. Биё, дар парда нохун зан, ки мо дар пардаи хобем, Саҳар бо чашми нилу
Шаб аз сиёҳии андӯҳи ман ба танг омад,
Шаб аз сиёҳии андӯҳи ман ба танг омад, Баҳорро зи мани бебаҳор нанг омад. На як манам, ки ниҳон андаруни зангорам, Гулӯи ток буриданду оби занг омад.
Чаман гулҷӯш шуд, Наврӯз омад,
Чаман гулҷӯш шуд, Наврӯз омад, Саҳар намнӯш шуд, Наврӯз омад. Бад - ин алмоси шабнам бонуйи гул Нигин дар гӯш шуд, Наврӯз омад.
Дили дунё зи тапиш монд: Муҳаббат ҷон дод,
Дили дунё зи тапиш монд: Муҳаббат ҷон дод, Он қадар сер шуд аз хеш, ки ҷон осон дод. Омад ин давраи атомиву компутерӣ Омаду фалсафаи ишқи маро поён дод.
Эй ғамат бо ғами ман ҳамфарёд,
Эй ғамат бо ғами ман ҳамфарёд, Ёд кун, рафтаи зеборо, ёд. Зарбаҳо хӯрдаиву хомӯшӣ, Зарба нохӯрдаву мегӯям дод.