Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Бас аст ҷилваи беҳуда, кор бояд кард,
Бас аст ҷилваи беҳуда, кор бояд кард, Ба зиндагӣ нигаҳи нав нисор бояд кард. Чу ёдгораи осорхона кӯҳна шудам, Ба рағми кӯҳна шудан ибтикор бояд кард.
Бар рӯҳи ман, эй шубоб, баргард,
Бар рӯҳи ман, эй шубоб, баргард, Бар кӯҳи ман, эй уқоб, баргард. Бар панҷараҳои ховариям Баргард, ай офтоб, баргард.
Булӯри ёд
Булӯри ёд Ба ёди Муҳиддин Олимпур Куҷост чашми ту, то волаи баҳор шавад, Нигоҳи барқрават тасмаи навор шавад.
Чашмро ғунча накун, дашту даман меранҷад,
Чашмро ғунча накун, дашту даман меранҷад, Боз кун ғунчаи дилро, ки чаман меранҷад. Ваъда додам, ки дигар хортабиат нашавам, Варна аз ман дили садбаргу суман мер
Ба наҷоти ту, илоҳо, малаке расида бошад,
Ба наҷоти ту, илоҳо, малаке расида бошад, Саҳаре, ки нав дамида, ба ту ҳам дамида бошад. Шафақи ҳазордастон зи фарози боғу бӯстон Нахи зарпаранди худро ба раҳат
Он чашмаи кӯҳистон оиназамир омад,
Он чашмаи кӯҳистон оиназамир омад, Он чашматарин инсон хуршедназир омад. Сад тира кунад шубҳа бар асли булӯринаш, Сад хира сияҳ бинад ӯро, ки мунир омад.
Бовар бикун, ки субҳ дигарбора медамад,
Бовар бикун, ки субҳ дигарбора медамад, Мижгони офтоб ба рӯи ту мехамад. Бовар бикун, ки фасли нави нағма мерасад, Гул боз дар баҳоргаҳи тоза мечамад.
Бархез, дил, ки фасли муҳаббат тамом шуд,
Бархез, дил, ки фасли муҳаббат тамом шуд, Пар зад кабӯтари саҳару бепаём шуд. Дилро гузашти вақт каме боадаб накард, Ин пири пир баччаи беинтизом шуд.
Худкомагон ба оши ҳарифона мераванд,
Худкомагон ба оши ҳарифона мераванд, Мастони бемаҷоз ба майхона мераванд. Дар ҳар қадам зи худ асари куфр мениҳанд, Боре ба шукри розиқи маннон намераванд.
Ошиқон оинаҷавҳар омаданд,
Ошиқон оинаҷавҳар омаданд, Тозаабра, шустаастар омаданд. Як варақ, к-аз дафтари тақвим рехт, Номҳо дар лавҳи мармар омаданд.
Чу Исо кист раҳпаймои хуршед,
Чу Исо кист раҳпаймои хуршед, Ки бинвозад сари танҳои хуршед. Зи боғи Ҳофиз афлесун рабудам, Ки таъме дошт аз хурмои хуршед.
Биё ба вақти тулӯи шукуфаҳои сафед,
Биё ба вақти тулӯи шукуфаҳои сафед, Ту, эй савори саманди тилоии хуршед. Биё, ки омаданат раҳхате ба зистан аст Барои ин дили бисмил, ки аз ҷаҳон бибурид.
Ҳубутат нозанинтар бошад аз меъроҷ, эй хуршед,
Ҳубутат нозанинтар бошад аз меъроҷ, эй хуршед, Туро, эй номусаххар, дидаи мо кай тавонад дид? Гули хуршедгардонам, ки рӯи ҷонамози субҳ Туро бо чашм кардам ламс
Ҳоло ҳама қиёмати дил беқиём шуд,
Ҳоло ҳама қиёмати дил беқиём шуд, Лабҳои хайргӯ чӣ қадар бесалом шуд. Он дил куҷову чоряки ишқи ӯ куҷо, Дар ними сония тапишаш ихтимом шуд.
Нури ту бар ҷаҳони ман мерасаду намерасад,
Нури ту бар ҷаҳони ман мерасаду намерасад, Бар ҳарами ниҳони ман мерасаду намерасад. Нолаи гармҷӯши дил, валвалаи хамӯши дил То ту, ай осмони ман, мерасаду наме
Зангӯла зад офтоб, хезед,
Зангӯла зад офтоб, хезед, Аз маҳкамаҳои хоб хезед. Урён бишавед, осмонҳо, Аз маҳбаси нӯҳниқоб хезед.
Мутриби обон муноҷоти хазонро менавозад,
Мутриби обон муноҷоти хазонро менавозад, Ин ҷарас савти гузашти корвонро менавозад. Абр ҳам ҳоло бирешим метанад бо суръати тунд, Ин бирешим рафтани умри равонр
Рафтанат чашми маро бар зиндагонӣ боз кард,
Рафтанат чашми маро бар зиндагонӣ боз кард, Ҳар қадар ҳам қиссаро фарҷом дод, оғоз кард. Монд бо ман ёди чашми улвии зебопазир, Ёди чашмоне, ки чашмони маро ово
Дер шудро ҳанӯз хоҳам кард,
Дер шудро ҳанӯз хоҳам кард, Маргро зодрӯз хоҳам кард. То ба кай дар ғубори беамалӣ Маҳви шаб, қатли рӯз хоҳам кард?
Чанд бисмил будан, эй дил, бояд аз нав боз шуд,
Чанд бисмил будан, эй дил, бояд аз нав боз шуд, Чун ту бисмиллоҳ гуфтӣ, хотима оғоз шуд. Пирии мо чист, оғози ҷавонии нав аст, Боядат навҷодаву навсабку фардосо
Тарона хостӣ аз ман, тарона охир шуд,
Тарона хостӣ аз ман, тарона охир шуд, Барои тоза сурудан баҳона охир шуд. Чу дод хусрави урдибиҳишт истеъфо, Тахайюлоти сапеди ҷавона охир шуд.
То аз вуҷуди сабзи ту пайғом мерасад,
То аз вуҷуди сабзи ту пайғом мерасад, Барномаи баҳор ба анҷом мерасад. Беишқ будан аст, дигар ҳеч, ҳеч, ҳеч, Гарде, ки бар фариштаи бадном мерасад.
Бар хок, ба гул, ба хор савганд,
Бар хок, ба гул, ба хор савганд, Бар панҷу шашу чаҳор савганд. Бар сиву се мӯҳраи дурахшон Бо номи азизи ёр савганд.
Эй саҳар, рух кушо, ҳиҷоб мабанд,
Эй саҳар, рух кушо, ҳиҷоб мабанд, Рӯсарие ҷуз офтоб мабанд. Дари ин меҳмонсароятро Лутф кун, бо чунин шитоб мабанд.
Аввали баҳор омад, фасли яъс поён шуд,
Аввали баҳор омад, фасли яъс поён шуд, Яъсро гузор, эй дил, ёс атргардон шуд. Офтоби зардуштӣ берун омад аз ғоре, Чиллашини дарбаста дар миёни майдон шуд.