Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
986. ШЕВАНИ БОРБАД БАР ХУСРАВ
Кунун шевани Борбад гӯш дор, Сари меҳри меҳтар ба оғӯш дор. Чу огоҳ шуд Борбад з-он ки шоҳ Бипардохт нокому берой гоҳ,
985. АФСӮС ХӮРДАНИ ШИРӮЯ БАР ХУСРАВИ ПАРВИЗ ВА НОХУШ ШУДАНИ САРДОРОН АЗ ОН
Чу бишнид Ширӯй, бигрист сахт, Дилаш гашт тарсон аз он тоҷу тахт. Чу аз пеш бархостанд он гурӯҳ, Ки ӯро ҳаме доштандӣ сутӯҳ.
984. ПОСУХ ФИРИСТОДАНИ ХУСРАВИ ПАРВИЗ ҚУБОДРО
Биёрам кунун посухи ин ҳама, Бад-он то бигӯед пеши рама. Пас аз марги ман ёдгорӣ бувад, Сухан гуфтани рост ёрӣ бувад.
983. БАР ТАХТ НИШАСТАНИ ШИРӮЯ ВА АНДАРЗ КАРДАН ВА ФИРИСТОДАНИ САРОН НАЗДИ ПАДАР БА ПАНД ВА ПӮЗИШ
Чу Ширӯй биншаст бар тахт шод, Ба сар барниҳод он кайӣ тоҷи дод. Бирафтанд гурдони эрониён, Бар ӯ хонданд офарини каён.
982. ПОДШОҲИИ ҚУБОДИ ПАРВИЗ
Ҳафт моҳ буд Оғози достон
981. ГИРИФТОР ШУДАНИ ХУСРАВИ ПАРВИЗ БА ДАСТИ ПИСАРАШ ШИРӮЯ
Ҳаме буд Хусрав бар он марғзор, Дарахти баландаш бар ӯ соядор. Чу бугзашт ниме зи рӯзи дароз, Ба нон омад он подшоро ниёз.
980. ОГАҲ ШУДАНИ ХУСРАВ АЗ КОРИ СИПОҲ
Ҳамон Зодфаррух ба даргоҳ-бар Ҳаме буду касро надодӣ гузар, Ки огаҳ шудӣ з-он сухан шаҳрёр, Ба даргоҳ- бар буд як пардадор.
979. РАҲО КАРДАНИ САРОН ШИРӮЯРО ЗИ БАНД
Бидонист ҳам Зодфаррух, ки шоҳ Зи лашкар ҳама з-ӯ шиносад гуноҳ. Чу омад бурун ин бадандеши шоҳ, Наёраст шуд низ дар пешгоҳ.
978. БАРГАШТАНИ ЛАШКАРИ ЭРОН АЗ ХУСРАВ ВА РАҲО КАРДАНИ ШИРӮЯ АЗ БАНД
Чу огоҳ шуд з-он сухан шаҳрёр, Ҳаме дошт ин кори душвор хор. Бидонист, к-он ҳаст кори Гуроз, Ки гуфтаст бо қайсари размсоз.
977. ДАР БЕДОДӢ КАРДАНИ ХУСРАВ ВА НОСИПОСИИ СИПОҲИ Ӯ
Бад-он номвар тахту ҷои меҳӣ, Бузургиву дайҳими шоҳаншаҳӣ Ҷаҳондор ҳамдостонӣ накард, Зи Эрону Тӯрон баровард гард.
976. ГУФТОР АНДАР БУЗУРГИИ ХУСРАВИ ПАРВИЗ
Ҳар он кас, ки ӯ дафтари шоҳ хонд, Зи гетиш доман бибояд фишонд. Сазад, гар бигӯям яке достон, Ки бошад хирадманд ҳамдостон.
975. СОХТАНИ ХУСРАВ АЙВОНИ МАДОИНРО
Чунин гуфт равшандиле порсӣ, Ки бугзошт бо коми дил чор сӣ, Ки Хусрав фиристод касҳо ба Рум, Ба Ҳинду ба Чину ба обод бум.
974. ДОСТОНИ БОРБАДИ РОМИШГАР
Ҳаме ҳар замон шоҳ бартар гузашт, Чу шуд соли шоҳиш бар бисту ҳашт. Касеро набуд бар дараш кори бад, Зи даргоҳаш огоҳ шуд Борбад.
973. ДОСТОНИ СОХТАНИ ХУСРАВ ТОҚИ ВИСРО
Кунун достонгӯй дар достон Аз он якдилу якзабон ростон Зи тахте, ки хонӣ варо тоқи Вис, Ки бинҳод Парвиз дар Испарис,
972. КУШТАНИ ШИРИН МАРЯМРО ВА БАНД КАРДАНИ ХУСРАВ ШИРӮЙРО
Аз ин пас фузун шуд бузургии шоҳ, Чу хуршед гашт он, куҷо буд моҳ. Ҳама рӯз бо духти Қайсар будӣ, Ҳамон дар шабистон-ш меҳтар будӣ.
971. ПАНД ДОДАНИ БУЗУРГОН ХУСРАВРО
Чу огоҳӣ омад зи Хусрав ба роҳ Ба назди бузургону назди сипоҳ, Ки Ширин ба мушкуи Хусрав шудаст, Куҳанбуда коре чунин нав шудаст!
970. РАФТАНИ ХУСРАВ БА ШИКОР ВА ДИДАНИ ШИРИН ВА ФИРИСТОДАНАШ БА МУШКӮИ ХУД
Чунон шуд, ки як рӯз Парвизшоҳ Ҳаме орзу кард нахчиргоҳ. Биёрост бар сони шоҳаншаҳон, Ки буданд аз ӯ пештар дар ҷаҳон.
969. ДОСТОНИ ХУСРАВИ ПАРВИЗ ВА ШИРИН
Оғози достон Куҳан гашта ин номаи бостон Зи гуфтору кирдори он ростон. Ҳаме номаи нав кунам з-ин нишон,
968. ПОСУХИ НОМАИ ҚАЙСАР АЗ ХУСРАВИ ПАРВИЗ
Чу як моҳ шуд, нома посух навишт, Суханҳои бомағзу фаррух навишт. Сари нома гуфт офарини меҳон, Бар он бод, к-ӯ пок дорад ниҳон.
967. НОМА НАБИШТАНИ ХУСРАВ БА ҚАЙСАР ВА ПОСУХИ ҚАЙСАР ВА ХОСТАНИ Ӯ ДОРИ МАСЕҲ
Ба қайсар яке нома фармуд шоҳ, Ки барнеҳ сазовори шоҳӣ кулоҳ, Ки Марям писар зод маҳваш яке, Ки ҳар кас надидӣ чун ӯ кӯдаке.
966. ЗОДАНИ ШИРӮЯ - ПИСАРИ ХУСРАВ БА ФОЛИ БАД
Чу бар подшоҳиш шуд панҷ сол, Ба гетӣ саросар набудаш ҳамол. Шашум сол аз ин духти қайсар чу моҳ Яке кӯдак омад ҳамонанди шоҳ.
965. БАХШ КАРДАНИ ХУСРАВ ПОДШОҲИИ ХУД ВА ЛАШКАР ФИРИСТОДАН БА МАРЗҲОИ ЭРОН
В-аз он пас чу густурда шуд дасти шоҳ, Саросар ҷаҳон шуд варо некхоҳ. Ҳама тоҷдорон-ш кеҳтар шуданд, Ҳама кеҳтарон з-ӯ тавонгар шуданд.
964. БОЗӢ СОХТАНИ ГУРДИЯ ПЕШИ ХУСРАВ ВА БАХШИДАНИ ХУСРАВ РАЙРО БА Ӯ
Чунин, то биёмад маҳи Фарвадин, Биёрост гулбарг рӯи замин. Сиришки сари абр чун жола гашт, Ҳама кӯҳу ҳомун пур аз лола гашт.
963. ДАР САБАБИ ХАРОБ ШУДАНИ ШАҲРИ РАЙ
Баромад бар ин низ рӯзе дароз, Нагашт ахтари номвар ҷуз ба ноз. Шабе май ҳаме хӯрд бо мӯбадон, Бузургони корозмуда радон
962. ҲУНАР НАМУДАНИ ГУРДИЯ НАЗДИ ХУСРАВ
Ду ҳафта баромад, бад-ӯ гуфт шоҳ: «Ба хуршеду моҳу ба тахту кулоҳ, Ки баргӯй аз он ҷанги хоқониён Бубандӣ чунон ҳам камар бар миён».