Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Создатель мой
Начну я с благодарности, с Твоего имени Продолжу долгой тишиной, одна, в уютной комнате Продолжу помнив Твою милость, Твои дары и мудрости
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ, Дар банди такаллуф машав, озод бизӣ! Дар беҳ зи худӣ назар макун, ғусса махӯр,
Гуфтор дар офариниши олам
Зи оғоз бояд, ки донӣ дуруст, Сари мояи гавҳарон аз нахуст. Ки Яздон зи ночиз чиз офарид
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ
Аз ин ҷаҳони бебақо, хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Аз байни хешу ақрабо , хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Суде надорад симу зар, аз роҳи Шайтон кун ҳазар,
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Анде, ки амири мо бозояд пирӯз
Анде, ки амири мо бозояд пирӯз, Мард аз паси дидан-ш раво бошаду шояд. Пиндошт ҳаме хосид, к-ӯ бознаёяд,
Дарё ду чашму оташ бар дил ҳамефизояд
Дарё ду чашму оташ бар дил ҳамефизояд, Мардум миёни дарё в-оташ чӣ гуна пояд?! Яшки наҳанг дорад, дилро ҳаме хасояд,
Ройи вазирон туро ба кор наёяд
Ройи вазирон туро ба кор наёяд, Ҳар чӣ савоб аст, бахт худ фармояд. Чарх наёрад бадили ту зи халоиқ,
Кор ҳама рост, ончунон ки бибояд
Кор ҳама рост, ончунон ки бибояд, Ҳоли шодист, шод бошӣ, шояд. Андуҳу андешаро дароз чӣ дорӣ?
Май орад шарафи мард ме падид
Май орад шарафи мард ме падид, Озоданижод аз дирамхарид. Май озода падид орад аз бадасл,
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд,
Агарчи узр басе буд, рӯзгор набуд
Агарчи узр басе буд, рӯзгор набуд, Чунонки буд, ба ночор хештан бахшуд. Худойро бисигудам, ки Кирдигори ман аст,
То кай гӯйӣ, ки аҳли гетӣ
То кай гӯйӣ, ки аҳли гетӣ Дар ҳастию нестӣ лаъиманд? Чун ту тамаъ аз ҷаҳон буридӣ,
Киро лабони ту бояд, шакар чӣ суд кунад?
Киро лабони ту бояд, шакар чӣ суд кунад? Ба ҷойи меҳри ту меҳри дигар чӣ суд кунад? Маро ту роҳати ҷонӣ, муояна, на хабар;
Меҳтарони ҷаҳон ҳама мурданд
Меҳтарони ҷаҳон ҳама мурданд, Маргро сар ҳама фурӯ карданд. Зери хок андарун шуданд онон,
Сарсари ҳиҷри ту, ай сарви баланд
Сарсари ҳиҷри ту, ай сарви баланд, Решаи умри ман аз бех биканд! Пас чаро бастаи ӯям ҳама умр,
Низ, аб некувон чанг намояд-т фанд
Низ, аб некувон чанг намояд-т фанд, Лашкари фарёд не, хоста не судманд. Қанд ҷудо кун аз ӯй, дур шав аз заҳри данд,
Ҷуз он ки мастии ишқ аст, эч мастӣ нест
Ҷуз он ки мастии ишқ аст, эч мастӣ нест, Ҳамин балот бас аст, ай ба ҳар бало хурсанд! Хаёли разми ту гар дар дили аду гузарад,
Дер зиёд он бузургвор худованд
Дер зиёд он бузургвор худованд, Ҷони гиромӣ ба ҷонаш андар пайванд! Доим бар ҷони ӯ биларзам, зеро-к
Гул дигар раҳ ба гулситон омад
Гул дигар раҳ ба гулситон омад, Вораи боғу бустон омад. Вори озар гузашту шуълаи он
Малико, ҷашни Меҳргон омад
Малико, ҷашни Меҳргон омад, Ҷашни шоҳону хусравон омад! Хаз ба ҷойи мулҳам ҳар гоҳ
Фириштаро зи ҳаловат даҳон пуроб шавад
Фириштаро зи ҳаловат даҳон пуроб шавад, Чу аз латофати май дилбарам лабон лесад. Равон зи дидаи афлокиён шавад Ҷайҳун,
Зулфи туро ҷим кӣ кард? Он ки ӯ
Зулфи туро ҷим кӣ кард? Он ки ӯ Холи туро нуқтаи он ҷим кард. В-он даҳани танги ту гӯйӣ касе,
Мурд Муродӣ, на ҳамоно ки мурд
Мурд Муродӣ, на ҳамоно ки мурд, Марги чунон хоҷа на корест хурд. Ҷони гиромӣ ба падар боздод,
Чун баччаи кабӯтар минкор сахт кард
Чун баччаи кабӯтар минкор сахт кард, Ҳамвор кард парру бияфганд мӯйи зард. Кобукро нахоҳаду шох орзу кунад
Ҳотами Тойӣ туй андар сахо
Ҳотами Тойӣ туй андар сахо, Рустами Дастон туй андар набард. Не, ки Ҳотам нест бо ҷуди ту род,
Аз дӯст ба ҳар чиз чаро боядат озард
Аз дӯст ба ҳар чиз чаро боядат озард, К-ин ишқ чунин бошад: гаҳ шодию гаҳ дард. Гар хор кунад меҳтар, хорӣ накунад айб,
Ай рӯйи ту чу рӯз далели муваҳҳидон
Ай рӯйи ту чу рӯз далели муваҳҳидон, В-ай мӯйи ту чунон чу шаби мулҳид аз лаҳад! Ай ман муқаддам аз ҳама унсурнок, чун туй,
Безорам аз он лаъл, ки пирӯза бувад
Безорам аз он лаъл, ки пирӯза бувад, Безорам аз он ишқ, ки серӯза бувад.
Аз қаноат ҳеҷ кас беҷон нашуд
Аз қаноат ҳеҷ кас беҷон нашуд, В-аз ҳарисӣ ҳеҷ кас султон нашуд.