Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ғами ту, то нафас боқист, бо ман ҳар нафас бодо
Ғами ту, то нафас боқист, бо ман ҳар нафас бодо, Ба ҷуз рӯи гулат дигар ба чашмам хору хас бодо! Хаёлам дар шаби зулфат равад ногаҳ ба айёрӣ, Ба шаҳристони ҳусн
Ошиқи дардем, пас баред даворо
Ошиқи дардем, пас баред даворо, Талх месозед коми рағбати моро. Ай сафи аҳли ҳавас, низоъ надорад, Оташи моро, гули биҳишти шуморо.
Ба тан бӯё кунад гулҳои тасвири ниҳолиро
Ба тан бӯё кунад гулҳои тасвири ниҳолиро, Ба по дар ҷунбиш орад хуфтагони нақши қолиро. Ману андешаи бӯсу канори ӯ, муҳол аст ин, Магар бинам ба хоб ин орзуҳои
Ай ишқ, гурез аз дили мо
Ай ишқ, гурез аз дили мо В-ай ғам, гузаре ба манзили мо. Ай ҳаҷр, мурувват аст, мурдем, То чанд шиканҷаи дили мо?
Бигзашт зи мо хандазанон сарвқади мо
Бигзашт зи мо хандазанон сарвқади мо, Ку абр, ки дар гиря намояд мадади мо. Андешаи он ҷилваи мастона фузун сохт, Бар сояи дунболарави ӯ ҷасади мо.
Гирад, ки зи гуфтор забони талаби мо
Гирад, ки зи гуфтор забони талаби мо, Қуфле занад андешаи хоҳиш ба лаби мо. Дар анҷумани лутфу карам фахр намоянд, Ҳиммат ба тунукрӯйии шахси талаби мо.
Шефта шав, дило, яке орази дилфурӯзро
Шефта шав, дило, яке орази дилфурӯзро, Рашки ҳаёти Хизр кун зиндагии дурӯзро. Лаъли карашмасозро чошнии итоб деҳ, Чини ғазаб зиёда кун абруйи кинатӯзро.
Ба нигоҳе чу бисӯзанд бутон пайкари мо
Ба нигоҳе чу бисӯзанд бутон пайкари мо, Сурмаи ноз фурӯшанд зи хокистари мо. Мо мусибатзада мурғони қафасмуштоқем, Гарди парвона бишӯед зи болу пари мо.
Шӯри булбул медиҳад ёд аз қадаҳнӯшӣ маро
Шӯри булбул медиҳад ёд аз қадаҳнӯшӣ маро, Накҳати гул мекунад таклифи беҳушӣ маро. Ҳар замон бар лаб яке дарёи оташ мениҳам, Аз қазо имрӯз меояд қадаҳпӯшӣ маро.
Хизр ҳиммат талабад аз дили овораи мо
Хизр ҳиммат талабад аз дили овораи мо, Меҳр дарюза кунад нур зи сайёраи мо. Мо, сабӯҳиталабон сӯфии софинафасем, Ҷуръа бар субҳ фишонад лаби майхораи мо.
Хор дар ҷайби гулистон фиканад гулхани мо
Хор дар ҷайби гулистон фиканад гулхани мо, Даста бар нағмаи Довуд занад шевани мо. Мо, маломатзадагон, офати маҳсули худем, Хӯшачин барқ ба доман барад аз хирма
Аз бода барфурӯз рухи шоҳидонаро
Аз бода барфурӯз рухи шоҳидонаро, Юсуфнигор кун дару девори хонаро. Арбоби ваъда гирди рикобат гирифтаанд, Оташинон масоз саманди баҳонаро.
Баски вуболи халқ шуд нолаи дардноки мо
Баски вуболи халқ шуд нолаи дардноки мо, Аксари дӯстон кунанд орзуи ҳалоки мо. Нест таваҷҷуҳаш ба кас, то чӣ адои зишт шуд, Боиси саргаронӣ шуд шӯхи карашманоки
Худоё, бар сари ноз ор бо мо каҷкулоҳонро
Худоё, бар сари ноз ор бо мо каҷкулоҳонро, Ба сеҳри ғамза бар мо фитна кун ҷодунигоронро. Биёбони муҳаббат сар кун, ай дил, к-андар ин водӣ Далели Хизр бинӣ лол
Баски бар бистар гарон шуд ҷисми ғампарварди мо
Баски бар бистар гарон шуд ҷисми ғампарварди мо, Баъди марг аз хок маъшуқона хезад гарди мо. Мо ба анвори нафас бо субҳ тавъамзодаем, Базми дилро шамъи кофурист
Шуд хатм бар ҳадиси ту охир баёни мо
Шуд хатм бар ҳадиси ту охир баёни мо, Бошад нигини номи ту муҳри даҳони мо. Тар ҳамчу осиё нашуд аз об нони мо, Аз ташнагист хушк забон дар даҳони мо.
Мо – булбулон баланд насозем хонаро
Мо – булбулон баланд насозем хонаро, Хуш кардаем хонаи якошёнаро. Сангиндил аст ҳар кӣ ба зоҳир мулоим аст, Пинҳон даруни пунба нигар пунбадонаро.
Чашми мо равшан шуд аз хоки дари майхонаҳо
Чашми мо равшан шуд аз хоки дари майхонаҳо, Рехтанд аз сурма гӯё ранги ин кошонаҳо. Саъй баҳри роҳати ҳамсоягон кардан хуш аст, Бишнавад гӯш аз барои хоби чашм
Дар маърака сад захм расад гар ба тани мо
Дар маърака сад захм расад гар ба тани мо, З-он беҳ, ки бувад доғи сипар бар бадани мо. То сиркаи пешонии дунон начашидем, Дандони тамаъ кунд нашуд дар даҳани м
Даме, ки ёр гузорад қадам ба хонаи мо
Даме, ки ёр гузорад қадам ба хонаи мо, Сазад, ки Каъба шавад санги остонаи мо. Сазад, ки даъвии ҳамсоягӣ ба мӯр кунем, Ки саҳни хонаи халқ аст боми хонаи мо.
Ба резиш зери бори худ даровар соддалавҳонро
Ба резиш зери бори худ даровар соддалавҳонро, Бияфшон симу зар чандон, ки бардоранд домонро. Зи дастандози душман нест ғам хилватгузинонро, Ки бими остин набвад
Ба чашмам обу ранге нест хони подшоҳонро
Ба чашмам обу ранге нест хони подшоҳонро, Ки дорад косаи дарвеш неъматҳои алвонро. Нигоҳи тез мебинам ба сӯйи ӯ ғизолонро, Нигаҳ дорад Худо аз чашми бад он тири
Гармрӯ монанди шамсам баски дар роҳи фано
Гармрӯ монанди шамсам баски дар роҳи фано, Дур набвад гар бисӯзад дар кафи дастам асо. Хонаи мо зери бори миннати наққош нест, Нест нақше пеши мо хуштар зи нақш
Бар замин пайваста мебинем зулфи ёрро
Бар замин пайваста мебинем зулфи ёрро, Кай равад аз сар ҳавои хок берун морро. То ту рафтӣ, рафт аз каф нақди айш, ай дилнавоз, Бод дар даст аст доим бе ту муси
Гуфтугӯ якранг набвад ғофилу ҳушёрро
Гуфтугӯ якранг набвад ғофилу ҳушёрро, Дар нафас бошад тафовут хуфтаву бедорро, Бар тавозуъҳои душман такя кардан аблаҳист, Пойбӯси сел аз по афканад деворро.