Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Тавонад сурате додан хаёлӣ он парирӯро
Тавонад сурате додан хаёлӣ он парирӯро, Мусаввир гар кунад аз боли анқо хомаи мӯро. Ҳазорон маънии борик бошад байти абрӯро, Ба ғайр аз мӯшикофон, кас нафаҳмад
Тиҳӣ кун, ай дил, аз парвардаи худ зуд паҳлуро
Тиҳӣ кун, ай дил, аз парвардаи худ зуд паҳлуро, Ки охир нофа то куштан бувад ҳамроҳ оҳуро. Нагардад шеъри ман машҳур, то ҷон дар танам бошад, Ки баъд аз марги о
Маёр, ай бахт, баҳри ғарқи мо дар шӯр дарёро
Маёр, ай бахт, баҳри ғарқи мо дар шӯр дарёро, Пари моҳӣ магардон бодбони киштии моро. Либоси мо-сабуксорон тааллуқ барнаметобад, Бувад ҳамчун ҳубоб аз бахя холӣ
Ҷунунӣ ку, ки аз қайди хирад берун кашам поро?!
Ҷунунӣ ку, ки аз қайди хирад берун кашам поро?! Кунам занҷири пойи хештан домони саҳроро. Ба базми майпарастон муҳтасиб хуш иззате дорад, Ки чун ояд ба маҷлис,
Шеъри дигаронро ҳама донанд ба хотир
Шеъри дигаронро ҳама донанд ба хотир, Шеъре, ки Ғанӣ гуфт, касе ёд надорад.
Эй Карбало, ба хоки ту ҷонҳо фидо шавад
Эй Карбало, ба хоки ту ҷонҳо фидо шавад, Аз хуни пок лола ба саҳро раво шавад. Он шоҳи ташнаком, ки дар мавҷи хуни худ Бо лаби хушк ёди Худо ошно шавад.
Дунё ба дили ман аз ту зиндон гардид
Дунё ба дили ман аз ту зиндон гардид, Бе рӯйи ту ҳар лаҳза шабистон гардид. Муҳташам агар ба ишқи ту менолад, Ин нола ба дарди дил дармон гардид.
Аз доғи ту синаам чу гулзор шуд
Аз доғи ту синаам чу гулзор шуд, Аз ашки равон дида гуҳарбор шуд. Гуфтанд, ки сабр пеша кун дар ғамат, Сабр аз ғами ту худ ба сад кор шуд.
Дил додам ба ишқат, ки маро ҷон бахшад
Дил додам ба ишқат, ки маро ҷон бахшад, Ин ҷони ҳазинро зи ғамат он бахшад. Гуфтам, ки зи васли ту шавад кор тамом, Ҳар кор, ки бо ту нест, поён бахшад.
Эй рӯи ту субҳи сафо, чашми ту шабнам
Эй рӯи ту субҳи сафо, чашми ту шабнам, Аз нури ту равшан шуда дилхонаи олам. Аз зулфи ту ҳар шаб ба сарам сояи ғам буд, В-аз лаби ту ҳар дам ба дилам шӯълаи зам
Сӯхтам аз доғи ту, эй моҳи дилоро, сӯхтам
Сӯхтам аз доғи ту, эй моҳи дилоро, сӯхтам, Чун шамъ дар базми ғамат то субҳи фардо сӯхтам. Гуфтӣ, ки сабр ор, ки айёми висол ояд, Аз интизори он даме сад бор та
Аз чашми ту фитна ба ҷаҳон бархостааст
Аз чашми ту фитна ба ҷаҳон бархостааст, В-аз зулфи ту шаб бар сари ман пархостааст. Гуфтӣ, ки диламро зи ту парво набувад ҳеч, Ин дил зи ғами ту ба ҳазор оҳ хос
Дил бурдӣ аз ману ба ҷонам назар накардӣ
Дил бурдӣ аз ману ба ҷонам назар накардӣ, Сӯхтам аз фироқу бар хокам асар накардӣ. Гуфтӣ, ки меравам зи канори ту бе тааллуқ, Аммо ба аҳди худ даме низ вафо нак
Эй сарви равон, қадди ту ороми ҷон аст
Эй сарви равон, қадди ту ороми ҷон аст, В-эй моҳи тамом, рӯйи ту шамъи ҷаҳон аст. Аз зулфи ту шаб тира шуду субҳ напурсид, К-ин пардаи шаб аз чӣ ба рӯйи замон а
Чун шамъ зи сӯзи дил шабҳо ба сар овардам
Чун шамъ зи сӯзи дил шабҳо ба сар овардам, Аз ашки равон дар раҳат дарё ба бар овардам. Гуфтӣ, ки сабурӣ куну аз ишқ магӯ ҳаргиз, Ман рози ниҳони дил бо оҳу шар
Дил аз ғами ту хаста шуду чорае надид
Дил аз ғами ту хаста шуду чорае надид, Ҷуз ашки дида ҳеч касе ёрае надид. Ҳар шаб зи доғи ҳиҷр фиғон баркашам ба зор, К-ин сина ғайри доғи ту анборе надид.
Боз ин чӣ шӯриш аст, ки дар халқӣ олам аст
Боз ин чӣ шӯриш аст, ки дар халқӣ олам аст? Боз ин чӣ навҳа ва чӣ азо ва чӣ мотам аст? Боз ин чӣ растахез аст, ки бе нафхи сӯри қиёмат аст? К-ин субҳ дамидану ф
Гарчи ба ҳиҷрон синаи ман пур алам омад
Гарчи ба ҳиҷрон синаи ман пур алам омад, Бе ёди ту ҳар лаҳза маро сад ситам омад. Гуфтам, ки зи ишқи ту наҷотам бувад охир, Дидем, ки аз ишқ ба ҷуз дард кам ома
Дил ба ғами ту додаму аз хеш раҳонидам
Дил ба ғами ту додаму аз хеш раҳонидам, Ҷонро ба ҳавои ту ба сад ранҷ ситонидам. Гуфтанд, ки аз ишқ гузар кун, ки хатар дорад, Ман гуфтам, аз ин роҳ магар ҷон н
З-он рух ба Зулайхо фурӯғи тарз гирифта
З-он рух ба Зулайхо фурӯғи тарз гирифта. Гар ҷилва кунад шамъ, зи рӯят шарар ояд, Гар моҳ барояд, зи ту андар назар ояд. Аз оташи ишқат дили ман хокистар аст,
Рӯ ба водӣ чун ниҳодам, ишқи покам беҳтар аст
Рӯ ба водӣ чун ниҳодам, ишқи покам беҳтар аст, Нолаҳои зору оҳи дарднокам беҳтар аст. Дил, ки дар роҳи муҳаббат пешаи Маҷнун гирифт, Дида пурашки надомат, синач
То боди саборо ба гулистон гузаре ҳаст
То боди саборо ба гулистон гузаре ҳаст, Мурғони чаманро ба раҳи гул назаре ҳаст. Навмед набояд шудан аз гардиши айём, Ҳар шом, ки ояд зи паи он саҳаре ҳаст.
Манам, ки меҳнату ғамро зи ман ҷудоӣ нест
Манам, ки меҳнату ғамро зи ман ҷудоӣ нест, Ба базми офиятат ҳеҷ ошноӣ нест. Сабо ба булбули шӯрида гӯ, ки дар раҳи ишқ, Маҷоли дам задану ҷои худнамоӣ нест.
Бе гули рӯи ту як дам зинда будан мушкил аст
Бе гули рӯи ту як дам зинда будан мушкил аст, Пешат эй шӯхи ситамгар, лаб кушудан мушкил аст. Саҳл бошад ашкрезӣ ҳамчу абри навбаҳор, Ханда бар лаб, дидаи хунбо
Эй, ки дар аҳди ҷамолат ишқ бебунёд нест
Эй, ки дар аҳди ҷамолат ишқ бебунёд нест, Дар ҷаҳон як дил зи қайди зулфи ту озод нест. Ҳеҷ кас аз дасти ҷабрат дар ҷаҳон доде нахост, Оре-оре, дар тариқи хубрӯ