Гарчи ба ҳиҷрон синаи ман пур алам омад
Гарчи ба ҳиҷрон синаи ман пур алам омад,
Бе ёди ту ҳар лаҳза маро сад ситам омад.
Гуфтам, ки зи ишқи ту наҷотам бувад охир,
Дидем, ки аз ишқ ба ҷуз дард кам омад.
Гар теғи ҷафо бар сарам ояд зи ту, эй дӯст,
Бо шукр қабул аст, ки аз дасти ту ҳам омад.
Аз дида чу дарё шавад ашкам ба шаби ҳиҷрон,
Гӯйӣ, ки ба ҳар қатра ҷаҳон дар ҳарам омад.
Муҳташам агар нолаи дил бар фалак афканд,
Аз гиряи ӯ субҳи умедаш ба дам омад.