Эй рӯи ту субҳи сафо, чашми ту шабнам
Эй рӯи ту субҳи сафо, чашми ту шабнам,
Аз нури ту равшан шуда дилхонаи олам.
Аз зулфи ту ҳар шаб ба сарам сояи ғам буд,
В-аз лаби ту ҳар дам ба дилам шӯълаи замзам.
Гуфтӣ, ки марав аз дари мо, лек бирафтӣ,
Ман монда ба ҳасрат, ки чӣ шуд аҳди муаззам.
Аз ашки ман, эй сарви равон, боғи таманно
Сад лола дамид, аз нафаси сӯзи муназзам.
Муҳташам агар нолаи дил бар фалак афшонд,
Аз ишқи ту дорад ҳама ин сӯзи мукаррам.