Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Дар илми муҳаққиқон ҷадал нест
Дар илми муҳаққиқон ҷадал нест, Аз илм мурод ҷуз амал нест. Кафши Хизиру асои Мӯсо Шоистаи дасту пои шал нест.
Дилам ба орзӯи ҷонон намерасад, чӣ кунам?
Дилам ба орзӯи ҷонон намерасад, чӣ кунам? Ба ҷон расиду ба ҷонон намерасад, чӣ кунам? Мани заъиф бар онам, ки пираҳан бидарам, Чу дасти ман ба гиребон намерасад
Мушкил, ки равад доғат ҳаргиз зи дили чокам
Мушкил, ки равад доғат ҳаргиз зи дили чокам, То лола магар рӯзе сар барзанад аз хокам. Ҳар рӯз ба хунрезам оӣ рақиб аз пай, З-он воқеа хушҳолам, з-ин восита ғам
Гар ҷафое рафт аз ҷонон, ҷудоӣ чун кунам?
Гар ҷафое рафт аз ҷонон, ҷудоӣ чун кунам? Ман саги он остонам, бевафоӣ чун кунам? Баъди умре ошно гаштӣ ба сад хуни ҷигар, Боз агар бегона гардӣ, ошноӣ чун куна
Хоҳам, ки ба зери қадамат зор бимирам
Хоҳам, ки ба зери қадамат зор бимирам, Ҳарчанд кӣ зинда, дигар бор бимирам. Ман тоқати нодидани рӯйи ту надорам, Мапсанд, ки дар ҳасрати дидор бимирам.
Ба сад уммед ҳар дам гирди он девору дар гардам
Ба сад уммед ҳар дам гирди он девору дар гардам, Басе уммедворам, оҳ, гар навмед баргардам. Чӣ ҳусн аст ин, ки аз як диданат девона гардидам? Биё, то бори дигар
Ҳар шаб ба сари кӯйи ту аз пой дарафтам
Ҳар шаб ба сари кӯйи ту аз пой дарафтам, В-аз шавқи ту оҳе занаму бехабар афтам. Гар бори ғам ин аст, ки ман мекашам аз ту, Биллоҳ, агар кӯҳ шавам, аз камар афт
Он, ки аз дарди дили худ ба фиғон аст, манам
Он, ки аз дарди дили худ ба фиғон аст, манам, В-он, ки аз зиндагии хеш ба ҷон аст, манам. Он, ки дар ҳусн кунун шуҳраи шаҳр аст, туӣ, В-он, ки дар ишқи ту расво
Ба ёри бевафо умре вафо кардам, надонистам
Ба ёри бевафо умре вафо кардам, надонистам, Ба уммеди вафо бар худ ҷафо кардам, надонистам. Дилозоре, ки ҳаргиз дида бар мардум наяндозад, Ба сони мардумаш дар
Магӯ афсонаи Маҷнун, чу ман дар анҷуман бошам
Магӯ афсонаи Маҷнун, чу ман дар анҷуман бошам, Аз ӯ боре чаро гӯяд касе, ҷое ки ман бошам? Касе афсонаи дарди маро ҷуз ман намедонад, Аз он доим мани девона бо
Чӣ ҳол аст ин, ки ҳар гаҳ дар ҷамолат як назар бинам
Чӣ ҳол аст ин, ки ҳар гаҳ дар ҷамолат як назар бинам, Шавам беҳушу натвонам, ки як бори дигар бинам? Зи ҳаҷрат тиратар шуд рӯзам аз шаб, лек мехоҳам, Ки ҳар рӯй
Ё Раб, ғами бераҳмии ҷонон ба кӣ гӯям?
Ё Раб, ғами бераҳмии ҷонон ба кӣ гӯям? Ҷон аз ғами ӯ сӯхт, ғами ҷон ба кӣ гӯям? Не ёру на ғамхор, на кас маҳрами асрор, Ранҷурию маҳрумӣю хирмон ба кӣ гӯям?
Эй ки аз хубон муроди мо туӣ, мақсуд ҳам
Эй ки аз хубон муроди мо туӣ, мақсуд ҳам, Чун туе ҳаргиз набудасту нахоҳад буд ҳам. То ба савдои ту афтодем дар бозори ишқ, Аз зиёни ҳар ду олам фориғем, аз суд
Худро нишони новаки бадхӯйи худ кунам
Худро нишони новаки бадхӯйи худ кунам, Рӯяш бад-ин баҳона магар сӯйи худ кунам. Ҳар мӯйи ман ҳазор забон бод дар ғамаш, То ман ҳикоят аз ғами як мӯйи худ кунам.
Агар хонӣ дарунам, бандаи ин хонадон бошам
Агар хонӣ дарунам, бандаи ин хонадон бошам, Ва гар ронӣ бурунам, чун сагон бар остон бошам. Надонам бандаи рӯйи ту бошам ё саги кӯят, Ба ҳар навъе ки мехоҳӣ, би
Агар чун хок поймолам кунӣ, хоки дарат гардам
Агар чун хок поймолам кунӣ, хоки дарат гардам, Ва гар чун гард бар бодам диҳӣ, гирди сарат гардам. Кашӣ ханҷар, ки месозам ба дасти хеш қурбонат, Чӣ лутф аст ин
Ҷилваҳои қади дилҷӯйи туро банда шавам
Ҷилваҳои қади дилҷӯйи туро банда шавам, Нозукиҳои гули рӯйи туро банда шавам. Бандаро бо сари ҳар мӯйи ту меҳри дигар аст, Бар сарат гардаму ҳар мӯйи туро банда
То кай ба дарат ояму дилдор набинам?
То кай ба дарат ояму дилдор набинам? Сад бор туро ҷӯяму як бор набинам? Гӯё, ҳарами кӯйи ту Каъбаст, дар он ҷо Ҳарчанд равам, ҷуз дару девор набинам.
Ёр омаду ман тоқати дидор надорам
Ёр омаду ман тоқати дидор надорам, Аз худ гилае дораму аз ёр надорам. Шодам, ки ғами ёр зи худ бехабарам кард, Боре хабар аз таънаи ағёр надорам.
Бо ту хоҳам шарҳи ғамҳои дили маҳзун кунам
Бо ту хоҳам шарҳи ғамҳои дили маҳзун кунам, Лек аз хӯйи ту метарсам, надонам, чун кунам? Чанд дорам дар фироқаш ҳолати назъи равон? Кошкӣ якборагӣ ҷонро зи тан
Зоҳир накунам пеши рақибон алами дил
Зоҳир накунам пеши рақибон алами дил, Бо мардуми беғам натавон гуфт ғами дил. Ҷо кун ба дилу дида, ки ғайр аз ту нашояд Султони саропардаи чашму ҳарами дил.
Омад баҳору хуш дилам аз рангу бӯи гул
Омад баҳору хуш дилам аз рангу бӯи гул, Он беҳ, ки май кашам ду-се рӯзе ба рӯйи гул. Гул дидам, орзуи касе дар дилам фитод, К-аз диданаш касе накунад орзӯи гул.
Гар ту аз фараҳ чӯ бодӣ субҳ бар хокӣ манаш
Гар ту аз фараҳ чӯ бодӣ субҳ бар хокӣ манаш, Хамчу гард аз хок бархезам, бипайрам доманаш. Дар ҳавош гар равам зарроти хокӣ ман ба бод, Дар хаводор даромам зарр
Дилам рафту ҷони ҳазин ҳам намонад
Дилам рафту ҷони ҳазин ҳам намонад, Зи умр андаке ҳасту ин ҳам намонад. Сарам хок он дар шавад зуд бошад, Ки гардиш ба рӯйи замин ҳам намонад.
Дардмандам, гар маро дармон набошад, гӯ: мабош
Дардмандам, гар маро дармон набошад, гӯ: мабош, Дардамандони туро гар чун набошад, гӯ: мабош. Гар ғарибе бар сари кӯят бимирад, гӯ: бимир, В-ар гадое дар дари с