Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Эй моҳи ману шоҳи сипоҳи ҳама хубон
Эй моҳи ману шоҳи сипоҳи ҳама хубон, Хубон ҳама шоҳанд, ту шоҳи ҳама хубон. Он ҷо, ки ту бар маснади иззат бинишинӣ, Бар бод равад ҳашмату ҷоҳи ҳама хубон.
Дар кӯйи бутон нест касе зортар аз ман
Дар кӯйи бутон нест касе зортар аз ман, Дар пеши азизони ҷаҳон хортар аз ман. Гуфтӣ, ки маро ёри вафодор басе ҳаст, Ҳастанд, вале нест вафодортар аз ман.
Бархезу ба сарвақти асирон гузаре кун
Бархезу ба сарвақти асирон гузаре кун, Чашме бикушо, сӯи ғарибон назаре кун. Эй гиря, биё, дар ғами ҳаҷраш мададе кун, В-эй нола, бирав, дар дили сахташ асаре к
Хуш он, ки дар ҳама рӯйи замин ту бошию ман
Хуш он, ки дар ҳама рӯйи замин ту бошию ман, Ба ҷуз ману ту набошад, ҳамин ту бошию ман. Баҳор мерасад, оё бувад, ки дар чамане Нишаста пойи гулу ёсумин, ту бош
То ба кай тунд шавӣ баҳри ҷафои дили ман?
То ба кай тунд шавӣ баҳри ҷафои дили ман? Чанд рӯзе ба вафо кӯш барои дили ман. Гар ту медоштӣ ин оташи пинҳон, ки марост, Дили бераҳми ту месӯхт, чӣ ҷои дили м
Иди Қурбон шуд, биё, ошиқкушӣ бунёд кун
Иди Қурбон шуд, биё, ошиқкушӣ бунёд кун, Дармандонро ба марги нав муборакбод кун! Гуфтӣ: «Дар дини мо расми фаромӯшӣ хатост», Чун кунӣ аз мо фаромӯш, ин суханро
Дил хун шуд аз умеду нашуд ёр ёри ман
Дил хун шуд аз умеду нашуд ёр ёри ман, Эй вой бар ману дили уммедвори ман. Аз наври рӯзгор чӣ гӯям? Ки дар фироқ Ҳам рӯзи ман сиёҳ шуду ҳам рӯзгори ман.
Ман хоки пойи ту, эй сарви нозпарвари ман
Ман хоки пойи ту, эй сарви нозпарвари ман, Ки ҷуз ҳавои висоли ту нест дар сари ман. Ба роҳи ниши ту хокам, тариқи ман ҳамин аст, Дар ин тариқ набошад касе баро
Пушту паноҳи ман буд девори дилбари ман
Пушту паноҳи ман буд девори дилбари ман, Аз гиря бар сар афтод, эй хок бар сари ман! Лайлӣ куҷову ҳуснат, Маҷнун куҷову ишқам? Не он муқобили ту, не ин баробари
Баҳор мерасад, аммо баҳорро чӣ кунам?
Баҳор мерасад, аммо баҳорро чӣ кунам? Чу нест гулрухи ман, лолазорро чӣ кунам? Ба ихтиёр тавонам, ки роз накшоям, Фиғону нолаи беихтиёрро чӣ кунам?
Ёр гуфт: «Аз мо макун қатъи назар». Гуфтам: «Ба чашм!»
Ёр гуфт: «Аз мо макун қатъи назар». Гуфтам: «Ба чашм!» Гуфт: «Қатъан ҳам мабин сӯйи дигар». Гуфтам: «Ба чашм!» Гуфт: «Бо мо дӯстӣ мекун ба дил». Гуфтам: «Ба ҷон
Зи сӯзи сина кабобам, зи сели дида харобам
Зи сӯзи сина кабобам, зи сели дида харобам, Ту шамъи базми касонӣю ман дар оташу обам. Маро уқубати ҳаҷри ту беҳтар аз ҳама шодист, Ту роҳати дигарон шав, ки ма
Хуш он маҷлис, ки чун рухсорат аз май лолагун бинам
Хуш он маҷлис, ки чун рухсорат аз май лолагун бинам, Туро пеши назар биншонаму пеши ту биншинам. Сухан чун бар забон ронӣ, забони ман зи кор афтод, Забон чун ба
Ёр бераҳм, ман аз дард ба ҷонам, чӣ кунам?
Ёр бераҳм, ман аз дард ба ҷонам, чӣ кунам? Ман чунин, ёр чунон, оҳ, надонам, чӣ кунам? Меравам гирякунон, наъразанон, синаканон, Масту девонаву расвои ҷаҳонам,
Оҳам шуниду ранҷа шуд он моҳ, чун кунам?
Оҳам шуниду ранҷа шуд он моҳ, чун кунам? Дигар намонд ҷойи нафас, оҳ, чун кунам? Тифл асту шӯху бехабар аз дарди ошиқӣ, Ӯро зи ҳоли хештан огоҳ чун кунам?
Ба хоки ман гузаре кун, чу дар вафои ту мирам
Ба хоки ман гузаре кун, чу дар вафои ту мирам, Ки зинда гардаму бори дигар барои ту мирам. Ниҳодаам зи сари худ як ба як ҳавову ҳавасро, Ҳамин бувад ҳаваси ман,
Рӯзи ид аст, сари роҳгузоре гирем
Рӯзи ид аст, сари роҳгузоре гирем, Моҳрӯйе ба каф орему каноре гирем. Шоҳидон даст ба хуни дили мо карда нигор, Мо дар ин ғам, ки куҷо дасти нигоре гирем?
Гар ба хокам гузарад Юсуфи гулпираҳанам
Гар ба хокам гузарад Юсуфи гулпираҳанам, Бӯйи пираҳани Юсуф шунаванд аз кафанам. Ба фироқат ту гирифтортарам рӯз ба рӯз, Кас ба ин рӯз гирифтор мабодо, ки манам
То умр бувад, дар ҳаваси рӯйи ту бошам
То умр бувад, дар ҳаваси рӯйи ту бошам, В-ар хок шавам, хоки сари кӯйи ту бошам. Фардои қиёмат наравам ҷониби тӯбо, Дар сояи сарви қади дилҷӯйи ту бошам.
Ман саги ёраму он нест, ки бегона шавам
Ман саги ёраму он нест, ки бегона шавам, Лек метарсам аз он рӯз, ки девона шавам. Эй фалак, шамъи шабафрӯзам маро сӯйи ман ор, То ба гирди сари ӯ гардаму парвон
Ҳар хубие, ки аз ҳама хубон шунидаем
Ҳар хубие, ки аз ҳама хубон шунидаем, Имрӯз дар шамоили хуби ту дидаем. Мушкил ҳикоят аст, ки аз моҷарои ишқ Ҳарфе нагуфтаему суханҳо шунидаем.
Ҳар шабе гӯям, ки фардо тарки ин савдо кунам
Ҳар шабе гӯям, ки фардо тарки ин савдо кунам, Боз чун фардо шавад, имрӯзро фардо кунам. Чун маро савдои ту аз рӯзи нахустин дар сар аст, Пас ҳамон беҳтар, ки ох
Дӯстон, ошиқаму ошиқи зорам, чӣ кунам?
Дӯстон, ошиқаму ошиқи зорам, чӣ кунам? Чора сабр аст, вале сабр надорам, чӣ кунам? Рехт хуни ҷигар аз гӯшаи чашмам якбор, В-он ҷигаргӯша наёмад ба канорам, чӣ к
Мекунад рӯза дилро мунҷалӣ
Мекунад рӯза дилро мунҷалӣ, З-он сабаб фармуд Ҳақ ассавму лӣ. Дардмандонро давои беғаш аст, Бар гунаҳкорон сипар аз оташ аст.
Оҳ, ки аз ҳоли ман ҳабиб надонист
Оҳ, ки аз ҳоли ман ҳабиб надонист, Мурдаму дарди дилам табиб надонист. Гул магар ин бевафоӣ аз пайи он кард, К-аз дили маҷрӯҳи андалеб надонист?
