Шоирон
🔍
Ворид шудан
ОғозаШеърҳоШоирон

Шеърҳо

Пурхонандатарин шоирони муосир

Пурхонандатарин шеърҳо

Дониш андар дил чароғи равшан аст

👁 2758

То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.

Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ
Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ

Забони модарӣ

👁 1844

Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.

Бозор Собир
Бозор Собир

Таджикистан — мой родной край

👁 1565

Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.

Собирова Нигора
Собирова Нигора

Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо

👁 1467

Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.

Мирзо Турсунзода
Мирзо Турсунзода

Шикоят аз пирӣ

👁 1283

Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!

Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ
Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ

Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд

👁 1116

Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.

Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ
Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ

Ҳар касеро баҳри коре сохтанд

👁 1097

Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.

Мавлоно Ҷалолиддини Румӣ
Мавлоно Ҷалолиддини Румӣ

Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест

👁 909

Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи

Мирзо Турсунзода
Мирзо Турсунзода

Муаллим

👁 880

Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.

Боқӣ Раҳимзода
Боқӣ Раҳимзода

Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун

👁 853

Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!

Мавлоно Ҷалолиддини Румӣ
Мавлоно Ҷалолиддини Румӣ

Ватан сар мешавад аз гоҳвора

👁 837

Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.

Лоиқ Шералӣ
Лоиқ Шералӣ

Забон гумкарда

👁 833

Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.

Лоиқ Шералӣ
Лоиқ Шералӣ

Одамият

👁 796

Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!

Саъдии Шерозӣ
Саъдии Шерозӣ

Ҷони ширин (қисми 1)

👁 780

Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,

Мирзо Турсунзода
Мирзо Турсунзода

Биёед эй рафиқон дарс хонем

👁 735

Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.

Садриддин Айнӣ
Садриддин Айнӣ

Найнома

👁 723

Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.

Мавлоно Ҷалолиддини Румӣ
Мавлоно Ҷалолиддини Румӣ

Ватан

👁 713

Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.

Садриддин Айнӣ
Садриддин Айнӣ

Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ

👁 706

Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!

Мавлоно Ҷалолиддини Румӣ
Мавлоно Ҷалолиддини Румӣ

Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст

👁 700

Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.

Шамси Табрезӣ
Шамси Табрезӣ

ГУЛИ СУРХ

👁 695

Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа

Садриддин Айнӣ
Садриддин Айнӣ

Бӯи ҷӯи Мӯлиён

👁 694

Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.

Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ
Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ

Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед

👁 684

Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.

Мавлоно Ҷалолиддини Румӣ
Мавлоно Ҷалолиддини Румӣ

Ҳаққи устод аз падар беш аст

👁 659

Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.

К
Камолиддин Биноӣ

Хандаи лола

👁 650

Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.

Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ
Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ

Ватан

👁 624

Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта

Мирзо Турсунзода
Мирзо Турсунзода

Ҳамаи шеърҳо

Утерянная духовность

👁 32

Как трудно стало в мире жить, Где тьма пытается царить. Исчезла теплота сердец, Человек — лишь силуэт.

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Чаша любви

👁 29

Мы выпьем из чаши любви до дна, Не ведая — свет ли в ней, или тьма. То сладкий нектар, то горький яд, Но сердце не в силах сказать «назад».

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Огонь и лёд

👁 24

Ты — жизнь моя, Ты — боль моя. То лёд, то огонь. Ты — мой лекарь,

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Выбор во благо

👁 15

Выбор — не просто шаг, а путь, Что может спасти… или утянуть. Не бойся быть одна в тиши — Хуже быть в клетке без души.

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Сладкая ложь

👁 15

Сладкая ложь одурманила тебя, Заблудился ты в тенях тишины. Не лги себе — не прячься во тьме, Ты тонешь во лжи, как в тяжёлой волне.

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Ледяное сияние

👁 13

Блеск твоих глаз — ледяная заря, Холод ладоней пронзает до сна. Ты лунным сияньем наполнил мой мир, И в ту же секунду — в бездну пустил.

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Рассвет любви

👁 23

С зари до рассвета лишь я и ты, Два тела, два сердца, две души. Ты проник, как шёпот в тишине, Глубоко, в самую суть — во мне.

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Искра

👁 23

В глубине тьмы — едва мерцает свет, Там, где чувства прятались навек. Искра надежды нежно бьётся в груди, Шепчет, что всё можно начать заново, всё впереди.

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Осень в ритме любви

👁 15

В облаках горят закатные огни, Сердце трепещет в ритме любви. Осень шепчет: «Любовь не знает границ, Она живёт в дыханье времён и жизни страниц».

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Узник страстей

👁 15

Человек — узник страстей, что зовут изнутри, Где гордыня, зависть и жадность — цари. Он строит миры из иллюзий и лжи, И сам в этих стенах теряет ключи.

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Стать светом

👁 22

Мы пришли не искать лучей рассвета, Не вечно бродить по тропам теней — Мы рождены, чтоб дарить планете Огонь души для других огней.

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Глубина души моей

👁 19

Я не бегу от мира — просто стою в тени, Слушая, как вечность шепчет мне: «Ты — есть. Живи.» Мой дом — тишина, мой спутник — свет луны, Я странница вечности, дит

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Дуэль эмоций

👁 22

Сегодня люблю я тебя, А завтра буду ненавидеть. Сегодня я хочу тебя обнять, А завтра даже не буду вспоминать.

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Покой

👁 26

Покой не ищи — найди в себе, Он не живёт в земной борьбе, Не в злате, славе, не в мечтах — Он — в дыханье, в простых вещах.

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Сила прощения

👁 24

Простить человека — как снять с души груз, В прощении сила, что гасит искус. Обиды, как цепи, нас держат в плену, Но сердце, прощая, стремится к добру.

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Путь жизни

👁 21

Как бы жизнь ни терзала в суровом пути, Мы за неё цепляемся, чтоб дальше идти. В невзгодах и бурях, в потоке забот, Сердце стучит, избегая невзгод.

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Сложный роман

👁 31

Сложный роман — как запутанный сон, Где страсть и сомнения сплелись в унисон. Любовь, как огонь, то пылает, то гаснет, Но сердце в разлуке томится и страстно.

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Странник любви

👁 32

Он женщин менял, как страницы в романе, Искал в их глазах, что манило в тумане. Любовь, как мираж, ускользала из рук, И сердце терзал одиночества звук.

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Мужчина мечты

👁 23

Мужчина мечты — как скала в бурю, Надёжен, твёрд, не сломить его волю. Заботливый взгляд, как тёплый восход, Искренность в сердце всегда он несёт.

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Таджикистан: Вечный зов

👁 18

Средь гор и рек сияет страна, Где солнце касается снегов. Здесь в небе песня всегда слышна — О вере, о силе, о любви без слов.

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Быть человеком

👁 22

Сберечь в душе живое тепло, Всегда быть собой, нести лишь добро, Не забывать: там, в сердце — свет, Прожить сто лет, как человек.

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Призраки прошлого

👁 19

Призраки прошлого, как тени, идут, Ошибки былые мне сердце грызут. Покой ускользает в их смутном следе, Тревожат, мешая шагать к новой звезде.

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Истина рядом

👁 18

Жить в мире загадок, где тайны сплетены, Все нити связаны, но нам не видны. Скрывают от нас, что в тенях хранится, Лишь то нам известно, что в разум вложили.

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Гордость – стена

👁 28

Гордость твоя — как стена на пути, К великой любви не даёт подойти. Легче тебе нас в разлуке терять, Чем сердце открыть, чтоб любовью дышать.

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Лайливу Маҷнун агар мебуд дар даврони ту

👁 62

Лайливу Маҷнун агар мебуд дар даврони ту, Ин яке ҳайрони ман мегашту он ҳайрони ту. Домани худро бикаш имрӯз аз дасти рақиб, В-арна чун фардо шавад, дасти ману

Бадриддин Ҳилолӣ
Бадриддин Ҳилолӣ
Саҳифаи 418 аз 1003