Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Чу ашк он кас, ки мечинад гули айш аз тапиданҳо
Чу ашк он кас, ки мечинад гули айш аз тапиданҳо, Бувад дилтанг, агар гавҳар шавад аз орамиданҳо. Зи бас ом аст дар ваҳшатсарои даҳр бетобӣ, Дили ҳар зарра дорад
Чандин димоғ дорад иқболи чоҳи мино
Чандин димоғ дорад иқболи чоҳи мино, Бар арш метавон чид аз дастгоҳи мино. Растан зи ҷаври гардун бе майкашӣ муҳол аст, Дуздидаам зи мино сар дар паноҳи мино.
То ба кай дар парда дорам оҳи бетаъсирро?
То ба кай дар парда дорам оҳи бетаъсирро? Аз видоъи орзу пар медиҳам ин тирро. Кулбаи Маҷнун, чу саҳро аз иморат фориғ аст, Бому дар ҳоҷат набошад хонаи занҷирр
Пеши тавонгар манишон паҳлӯи лоғар макушо
Пеши тавонгар манишон паҳлӯи лоғар макушо, Даст ба ҳар даст мадеҳ, чашм ба ҳар дар макушо. То зи яқинат ба гумон чашм напӯшанд хасон, Банди ниқоби саҳарат дар с
Пеши он чашми сухангӯ мавҷи май дар ҷомҳо
Пеши он чашми сухангӯ мавҷи май дар ҷомҳо Чун забони хомушон печида сар дар комҳо. Ранги хубиро зи чашми ӯ саботе дигар аст, Равғани тасвир дорад ҳусн аз ин бод
Поси кори худ набошад соҳиби тадбирро
Поси кори худ набошад соҳиби тадбирро, Даст бар қайди садо мушкил бувад занҷирро. Нафъ з-ин бозор натвон бурд бе ҷинси фиреб, Эй ки судандешаӣ, сармоя кун тазви
Биё, ки ҷоми мурувват диҳем ҳавсаларо
Биё, ки ҷоми мурувват диҳем ҳавсаларо, Ба сояи кафи по парварем обиларо. Ба водие, ки тааллуқ далели кӯшишҳост, Зи бори дил ба замин хуфта гир қофиларо.
Биё, хуршеди маъниро бибин аз равзани мино
Биё, хуршеди маъниро бибин аз равзани мино, Ки ёди субҳи содиқ медиҳад хандидани мино. Зи зуҳди хушки зоҳид нест боке сайри мастонро, Ки эмин аз хазон бошад баҳ
Бувад сармашқи дарси хомушӣ борикбиниҳо
Бувад сармашқи дарси хомушӣ борикбиниҳо, Зи мӯ ангушти ҳайронӣ ба лаб доранд чиниҳо. Маро аз заъфи парвоз аст қайди ошён, варна, Нафас гирам чу бӯйи ғунча аз хи
Буд бемағз сари тундхурӯши мино,
Буд бемағз сари тундхурӯши мино, Имшаб аз бода ба ҷо омада ҳуши мино. Вақти он шуд, ки ба дарюза шавад сархуши ноз Косаи доғи ман аз пунбаи гӯши мино.
Ба шабнаме субҳи ин гулистон нишонд ҷӯши ғубори худро
Ба шабнаме субҳи ин гулистон нишонд ҷӯши ғубори худро, Арақ чу селоб аз ҷабин рафту мо накардем кори худро. Зи поси номуси нотавонӣ чу сояам ногузири тоқат, Ки
Ба даъват ҳам касеро кас намегӯяд: биё ин ҷо
Ба даъват ҳам касеро кас намегӯяд: биё ин ҷо, Салои нон шикастан гашт бонги осиё ин ҷо. Агар бо ин нигуниҳост хони ҷуд сарпӯшаш, Зи вазъи тоҷ бар кашкӯл мегиряд
Бар тоқ неҳ табахтури ҷоҳу ҷалолро
Бар тоқ неҳ табахтури ҷоҳу ҷалолро, Чинӣ салом кард ба як мӯ сафолро. Олам зи дастгоҳи бақо туъмаи фаност, Чун шамъ реша мехурад ин ҷо ниҳолро.
Призрак твоей жизни
Я призрак в твоей жизни, я шёпот за спиной, Я рядом, незаметно, дыханьем за тобой. В темноте стою, чтоб свет твой не погас, Чтоб боль не прикоснулась к тебе хот
Любить это трудно, до боли внутри
Любить это трудно, до боли внутри, Когда без защиты стоишь на краю Земли. Сложно любить, но сложнее потом Остаться навеки с холодной душой.
"Не прикасайся"
Прочь — грязные руки с тела моего! Не подпущу я к себе никого, Кто смотрит с вожделением и без души Тот пуст, мёртв, изнутри.
В сердцах таится боль и страх
У каждого в сердце — невидимый крик, Что рвётся наружу, но замирает на миг. Мы в страхе живём, как в тесных стенах, И боль нам — приют, и проклятье в снах.
Ночь темнее без тебя
Ветер в ночи о тебе мне тихо поёт, Мир застыл, твоих шагов он ждёт. В каждом вдохе ты, в тенях, где мрак живёт, Свеча гаснет, как сердце, что без тебя умрёт.
Крылья любви
Любить — не значит в клетке заточить. Не душить, не сковывать цепями. Любить — раскрыть крылья дать летать, Доверять пути, что выбрали сами.
Источник счастья
Не ищи счастья в вещах и людях, Оно живёт в сердце, там его лучи. Сердце шепчет тихо и нежно: «Ты сама — ключ к свету внутри».
Внутренняя борьба
В груди два огня разрывают меня: Один шепчет: «Стой, не рискуй, замолчи», Другой кричит: «Забудь страх и оковы, Живи, как душа велит — ярко, сурово!»
Зов Души
Услышь биение моего сердца в ночи, Услышь зов души — он к тебе летит. Тоскую по тебе — в сердце пустота, Ты нужен мне, ты — моя мечта.
Опора
Впусти меня в глубины души, Дай укрыться в сердце твоём, как в тиши. В мыслях твоих позволь мне остаться, В них, как в волнах, навечно затеряться.
Я хочу тебя забыть...
Я хочу тебя забыть... Каждый день себе кричу. Чтобы больше не любить, Я в молитвах утону.
Потерянное время
Не жди ни людей, ни чудесных вестей, Ожидание — клетка без дверей. Время течёт, как река меж камней, Не трать жизнь на призрак теней.