Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
349. ШИКАСТА ШУДАНИ СИПОҲИ ТУРОНИЁН
Таҳамтан ба гурзи гарон даст бурд, Бузургаш ҳамоно ҳамон буд хурд. Чунон шуд дару дашти овардгоҳ, Ки шуд танг бар мӯру бар пашша роҳ.
348. ГИРИФТОР ШУДАНИ ХОҚОН
Ба дашном букшод хоқон забон, Бад-ӯ гуфт, к-«Эй бадтану бадравон! Ба Эрону он шоҳу он анҷуман Ҳаме зинҳорет бояд чу ман.
347. КУШТАНИ РУСТАМ ГАҲОРИ ГАҲОНИРО
В-аз он ҷойгаҳ шуд сӯи майсара, Ғамӣ гашт лашкар ҳама яксара. Гаҳори Гаҳонӣ бар он ҷойгоҳ, Гави шерфаш бо дурафши сиёҳ,
346. РАЗМИ РУСТАМ БО СОВА
Чунин гуфт Рустам ба эрониён, К-«Аз ин ҷанг моро наёмад зиён. Ҳам акнун ман ин пилу ин хоста, Ҳамон тахти бо тоҷ ороста
345. РАЗМИ ШАНГУЛ БО РУСТАМ ВА ГУРЕХТАНИ ШАНГУЛ
Биғуррид Шангул ба пеши сипоҳ, «Манам, - гуфт, - гурдафкани размхоҳ. Бубинам, ки он марди сагзӣ ба чанг Чӣ дорад зи мардонагӣ сози ҷанг».
344. ОҒОЗИ РАЗМ
Чу баргашт Пирон, зи ҳар ду гурӯҳ Замин шуд ба кирдори рахшанда кӯҳ. Чунин гуфт Рустам ба эрониён, Ки «Ман ҷангро баста дорам миён.
343. САРЗАНИШ КАРДАНИ РУСТАМ БО ПИРОН
Ҳаме рафт Шангул миёни ду саф, Яке теғи ҳиндӣ гирифта ба каф. Яке чатри ҳиндӣ зи сар то ба пой Гирифта ҳама чатр парри ҳумой.
342. ЛАШКАР ОРОСТАНИ ЭРОНИЁН ВА ТУРОНИЁН
Чу бинмуд хуршеди рахшон кулоҳ, Чу симинсипар гашт рухсори моҳ. Битарсид моҳ аз паи гуфтугӯй, Ба хамм андаромад, бипӯшид рӯй.
341. СУХАН ГУФТАНИ РУСТАМ БО ЛАШКАРИ ХЕШ
В-аз ин рӯй Рустам ялонро бихонд, Суханҳои боиста чанде биронд Чу Тусу чу Гударзу Руҳҳому Гев, Фарибурзу Густаҳму Харроди нев.
340. РОЙ ЗАДАНИ ТУРОНИЁН АЗ ҶАНГИ ЭРОНИЁН
В-аз он ҷо биёмад ба лашкар чу бод, Касеро ки буданд висанажод, Яке анҷуман карду букшод роз, Чунин гуфт к-«Омад нишебу фароз.
339. ОМАДАНИ ПИРОН НАЗДИ РУСТАМ
Ҳаме рафт Пирон пур аз дарду бим, Дил аз кори Рустам шуда бар ду ним. Биёмад ба наздики Эронсипоҳ, Хурӯшид, к-«Эй меҳтари размгоҳ!
338. РОЙ ЗАДАНИ ПИРОН БА ҲУМОН ВА ХОҚОН
Бишуд тез Ҳумон ҳам андар замон, Шуда гуна аз рӯю ранг аз рухон. Ба Пирон чунин гуфт, к-«Эй некбахт, Бад афтод моро аз ин кор сахт.
337. ФИРИСТОДАНИ ХОҚОН ҲУМОНРО НАЗДИ РУСТАМ
В-аз он рӯй хоқон ғамӣ гашт сахт, Барошуфт бо гардиши шӯрбахт. Ба Ҳумон чунин гуфт хоқони Чин, Ки «Танг аст бар мо замону замин.
336. РАФТАНИ ЧИНГИШ БА (ҶАНГИ) РУСТАМ
Саворе тануманди хусравпараст Биёмад, ба бар зад дар ин кор даст, Ки Чингиш будаш ному ҷӯянда буд, Далеру ба ҳар ҷой пӯянда буд.
335. ДОСТОНИ РУСТАМ БО ХОҚОНИ ЧИН ХАБАР ЁФТАНИ ХОҚОН АЗ КУШТА ШУДАНИ КОМУС
Кунун, эй хирадманди равшанравон, Ба ҷуз номи Яздон магардон забон, Ки ӯяст бар некуӣ раҳнамой, Аз ӯяст гардуни гардон ба ҷой.
334. КУШТА ШУДАНИ КОМУС БА ДАСТИ РУСТАМ
Таҳамтан зи Алво бишуд дардманд, Зи фитрок букшод печон каманд. Чу оҳанги ҷанги ялон доштӣ, Камандеву гурзе гарон доштӣ.
333. КУШТА ШУДАНИ АЛВО БА ДАСТИ КОМУС
Баромад зи ҳарду сипаҳ бӯқу кӯс, Намонд эч роҳи фусуну фусӯс. Ҳаме ларз-ларзон шуда дашту кӯҳ, Замин шуд зи наъли сутурон сутӯҳ.
332. ЛАШКАР ОРОСТАНИ ТУРОНИЁН ВА ЭРОНИЁН
Зи хуршед чун шуд ҳаво лаълфом, Шаби тира бар чарх бугзорд гом. Далерони лашкар шуданд анҷуман, Ки буданд донову шамшерзан.
331. ПУРСИДАНИ ПИРОН АЗ ОМАДАНИ РУСТАМ
Биёмад пурандешаву рӯйзард, Бипурсид аз он номдорони мард. Ба Пирон чунин гуфт Ҳумони гурд, Ки «Душман надорад хирадманд хурд.
330. РАЗМИ РУСТАМ БО АШКБӮС
Далере, ки буд номи ӯ Ашкбӯс, Ҳаме бархурӯшид бар сони кӯс. Биёмад, ки ҷӯяд аз Эрон набард, Сари ҳамнабард андарорад ба гард.
329. ЛАШКАР ОРОСТАНИ ТУРОНИЁН ВА ЭРОНИЁН
Чу аз кӯҳ бифрӯхт гетифурӯз, Ду зулфи шаби тира бигрифт рӯз. Аз он чодари қир берун кашид, Ба дандон лаби моҳ дар хун кашид.
328. РАСИДАНИ РУСТАМ НАЗДИ ЭРОНИЁН
Чу гардун тиҳӣ шуд зи хуршеду моҳ, Талоя баромад зи ҳарду сипоҳ. Аз он дидагаҳ дида букшод лаб, Ки шуд дашт пургарду торик шаб.
327. РАЗМ КАРДАНИ ГЕВ ВА ТУС БО КОМУС
Чу хуршед зад панҷа бар пушти гов, Зи ҳомун баромад хурӯши чаков. Зи даргоҳи Комус бархост ғав, Ки ӯ буд мардафкану пешрав.
326. РОЙ ЗАДАНИ ПИРОН БО ХОҚОНИ ЧИН
Чу лашкар падид омад аз дидагоҳ, Бишуд дидабон назди туронсипоҳ. Ба Пирон чунин гуфт пас дидабон, Ки «Бар ҷанг бандед яксар миён,
325. РАСИДАНИ ФАРИБУРЗ БА КӮҲИ ҲАМОВАН
Чу хуршед бар кишвари лоҷвард Саропардае зад зи дебои зард. Хурӯше баланд омад аз дидагоҳ Ба Гударз, к-«Эй паҳлавони сипоҳ!