Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ҳанӯз равзанаи ман ба боғи гул боз аст,
Ҳанӯз равзанаи ман ба боғи гул боз аст, Ҳанӯз шаршара бо шаршара ҳамовоз аст. Бубин, ки ишқи ману ту азим монеа шуд Ба роҳи омадани дай, ки гулбарандоз аст.
Дар лавҳи чаман чакомаи хуршед аст,
Дар лавҳи чаман чакомаи хуршед аст, Имзои нафиси хомаи хуршед аст. Ин шоҳсавори тундрав - яъне рӯз Дар аспи чаҳоргомаи хуршед аст.
То туро, эй хуҷастамашраб, ёфт,
То туро, эй хуҷастамашраб, ёфт, Ишқи ман оқибат мухотаб ёфт. Аз залолат расид то рифъат Дил, ки бо амри дӯст мансаб ёфт.
Давоми кӯча торик аст, аммо боз бояд рафт,
Давоми кӯча торик аст, аммо боз бояд рафт, Сӯи фарҷом шодон чун сӯи оғоз бояд рафт. Зи пушти нӯҳ фалак меояд овози наҷоти ёр, Дигар бебок сӯи охирин овоз бояд р
Меравам, меравам, эй шаҳр, ба маҷрои сапедат,
Меравам, меравам, эй шаҳр, ба маҷрои сапедат, Нигаҳам мешиканад маҳви таҷаллои сапедат. Ман киям, он ки буридаст зи сарчашмаи дураш Шарҳа - шарҳа, шоха - шоха ҳ
Гарчи ҳар рӯзи Худо рӯзи муборакқадам аст,
Гарчи ҳар рӯзи Худо рӯзи муборакқадам аст, Рӯзи милоди ту, эй ёр, саодатрақам аст, Раҳ ба раҳ боз кунам ҷойнамози коғаз, Ишқ, бархез, ки ҳангоми рукӯи қалам аст
Ақли ҳазортаҳлил, тадбири кор чун аст,
Ақли ҳазортаҳлил, тадбири кор чун аст, Гуфтам, ки доварӣ кун, гуфтӣ: чӣ озмун аст. Дидӣ, ки чархи фосиқ чун кард бо фаришта, Аз ошёни чорум хуршед сарнагун аст.
Имрӯз рӯзи оинадорон аст,
Имрӯз рӯзи оинадорон аст, Фархундаҷашни нуртаборон аст. Ҳар як гулу гиёҳ саодатманд Аз соядасти обии борон аст.
Ба сулуки дароз хоҳам рафт,
Ба сулуки дароз хоҳам рафт, Ба футӯҳи фароз хоҳам рафт. Раҳ ба раҳ то фарози истиғно Аз нишеби ниёз хоҳам рафт.
Эй расида аз фардо, то ту чун тавонам рафт,
Эй расида аз фардо, то ту чун тавонам рафт, Эй ҳанӯз нопайдо, то ту чун тавонам рафт. Рӯди рострав будам, нағмасози нав будам, Ман, ки бохтам маҷро, то ту чун т
Эй дили гултабор, фурсат ҳаст,
Эй дили гултабор, фурсат ҳаст, То гусели баҳор фурсат ҳаст. Гунаҳам кӯҳу тавбаам коҳест, То ба рӯзи шумор фурсат ҳаст?
Нознозон меравад ҷӯбори маст,
Нознозон меравад ҷӯбори маст, Шаб ба шаб домони пуркавкаб ба даст. Сояҳои заврақи заррини маҳ Меравад рӯ-рӯи ҷӯ болову паст.
Падруд, ҳабиби дил, дил мурд зи ҳиҷронат,
Падруд, ҳабиби дил, дил мурд зи ҳиҷронат, Дил мурд, муборак гӯ бо куштани осонат. Дар хотири чашми ман чашмони ту монду бас, Чашмони ту монду бас - савганд ба ч
Ҳама оғози неки ман зи дидори нахустинат,
Ҳама оғози неки ман зи дидори нахустинат, Ба дил чизе намегунҷад ба ғайри ёди ширинат. Сиёҳӣ мезанад чашмам зи дарди дурият ҳар дам, Ба пеши чашм меояд ба ҷавло
Ҳавои рӯҳи маро тоза кун ба омаданат,
Ҳавои рӯҳи маро тоза кун ба омаданат, Биҳиштро ба замин кӯч деҳ ба як суханат. Чаро ба таҳнияти хуфтагон намеояд Паёми субҳфурӯзат, тулӯъи шабшиканат?!
Шаб, эй шаб, эй шаб, шаби лаболаб,
Шаб, эй шаб, эй шаб, шаби лаболаб, Шаби лаболаб зи себи кавкаб. Дилам чун олуст, пур аз талолуст Пур аз талолу чу моҳи Нахшаб.
Парда туӣ, роз туӣ, эй ҳабиб,
Парда туӣ, роз туӣ, эй ҳабиб, Парда фитад, боз туӣ, эй ҳабиб. Номи ту бигрифтаму боло шудам, Матлаъи парвоз туӣ, эй ҳабиб.
Дайро кушад нигоҳи нигаҳбанди офтоб,
Дайро кушад нигоҳи нигаҳбанди офтоб, Мусиқии дирафши зафарманди офтоб. Субҳонаи нигоҳи башоратпазир чист, Қанди сафеди субҳу шакарханди офтоб.
Аз паси хона мерасад шарфаи пои офтоб,
Аз паси хона мерасад шарфаи пои офтоб, Эй дили субҳбохта, хез, шитоб кун, шитоб. Хоби абад, ки дар пай аст, хез ба ҷашни зиндагӣ, Гӯй, ки чист зиндагӣ баъди ҳаз
Ту, эй чароғи ҳидоят, ту, эй фурӯғи савоб,
Ту, эй чароғи ҳидоят, ту, эй фурӯғи савоб, Фитодаем дар ин кӯрараҳ, ба мо бартоб. Ба ҳиҷла рафтию моро дигар намебинӣ, Ки рӯи ҳазрати Ҳақ дидаӣ бидуни ҳиҷоб.
Дилам хун, дилам хун, дилам хун, Худоё,
Дилам хун, дилам хун, дилам хун, Худоё, Худоё, мадад кун, ҳам акнун, Худоё. Магар чашми каҷ дорам, ин ки бидидам Фалакро чу тоқии ворун, Худоё.
Гул ба гул омадӣ, баҳор, биё,
Гул ба гул омадӣ, баҳор, биё, Офтобона худнисор, биё. Лутф кун, то дубора кор ояд Дили соқит зи эътибор, биё.
Боғ омода ба таҷлили баҳор аст, биё,
Боғ омода ба таҷлили баҳор аст, биё, Дар раги барг сабо набзшумор аст, биё. Осмон омаду дар ҷӯ тани урёнро шуст, Ёди ман ёди туро оинадор аст, биё.
Субҳи меъроҷи шабнам аст, биё,
Субҳи меъроҷи шабнам аст, биё, Зиндагӣ як ҳамин дам аст, биё. Омад аз осмону вопас рафт, Қатра-Исии Марям аст, биё!
Эй табиби ғайб, эй хуршеди фарвардин, биё!
Эй табиби ғайб, эй хуршеди фарвардин, биё! Доруи нурам фирист аз сӯзани заррин, биё. Чун сияҳгӯш аз бари доман бияфшон барфро, Растухезе кун, зи мағзи донаи таҳ