Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Эй саҳар, рух кушо, ҳиҷоб мабанд,
Эй саҳар, рух кушо, ҳиҷоб мабанд, Рӯсарие ҷуз офтоб мабанд. Дари ин меҳмонсароятро Лутф кун, бо чунин шитоб мабанд.
Аввали баҳор омад, фасли яъс поён шуд,
Аввали баҳор омад, фасли яъс поён шуд, Яъсро гузор, эй дил, ёс атргардон шуд. Офтоби зардуштӣ берун омад аз ғоре, Чиллашини дарбаста дар миёни майдон шуд.
Булбули фархунданафир
Булбули фархунданафир Ба устод Ҷӯрабеки Мурод То садои ту дар ин шаҳр шакарафшон шуд, Тӯтиёнро хабар омад, ки шакар арзон шуд.
Ғуруб омаду хуршед сактаи дил шуд,
Ғуруб омаду хуршед сактаи дил шуд, Зи ҳамнишинии Исо варо чӣ ҳосил шуд. На офтоб бувад, он чӣ шаш ҷиҳат афрӯхт, Диле чу себ зи боғи биҳишт нозил шуд.
Дил номаи чаҳорқади нокушода монд
Дил номаи чаҳорқади нокушода монд Бар номи он касе, ки зи модар назода монд. Дар раста - растаи мижаам хуфт таҳ ба таҳ Он баста - баста меҳр, ки беистифода монд
Он сӯи баҳор ғунчае танҳо монд,
Он сӯи баҳор ғунчае танҳо монд, Дар соиди ҷӯ шамимаи наъно монд. Дар ҳошияи баҳорҳо, эй гули сурх, Ҳастии ману ту сахт бемаъно монд.
Раву баргард, дилу ҷон, баргард,
Раву баргард, дилу ҷон, баргард, Ба ҳарамхонаи пинҳон баргард. Чандпарда-ст намоишгаҳи умр, Эй зи сад парда намоён, баргард.
Осмон дар чашми ман чун мармари гӯр аст сард,
Осмон дар чашми ман чун мармари гӯр аст сард, Як кабӯтар мекунад қум-қум зи боми лоҷвард. Бе ту рафтам, бе ту рафтан чист, тафсире биёр В-ин давоми роҳро ҳам бе
Ту амон медиҳӣ, вале то чанд,
Ту амон медиҳӣ, вале то чанд, Хуш замон медиҳӣ, вале то чанд. Ба шаболудагони субҳсуроғ Раҳ нишон медиҳӣ, вале то чанд.
Ёдаш ба хайр он, ки маро ёд мекунад,
Ёдаш ба хайр он, ки маро ёд мекунад, Чашмаш чакомаҳои тар эҷод мекунад. Дил фол мезанад, ки касе дӯстдори ӯст, Худро ба ин дурӯғи абас шод мекунад.
Ҳолиё офоқ аз будат тағофул мекунад,
Ҳолиё офоқ аз будат тағофул мекунад, Бе ту буданро чӣ сон фардо таҳаммул мекунад?! Лолаи дилро ба ман бахшо, ки чун менозамаш, Лолаи хуршед мегардад, таҷаммул м
Саҳми дуои кист, ки дил кор мекунад,
Саҳми дуои кист, ки дил кор мекунад, Бо ҳар тапиш ба ишқи кӣ иқрор мекунад. Тифл аст, тифлу хаставу пирона метапад, Пир аст, пиру шӯхии бисёр мекунад.
Гул ба шабнам ҷомашӯӣ мекунад,
Гул ба шабнам ҷомашӯӣ мекунад, Ҷилд-ҷилдаш нозбӯӣ мекунад. Бори дигар баъди барфобарфи дай Осмон хуршедрӯӣ мекунад.
Ғам ҳар чӣ хост, бо мани таслим мекунад,
Ғам ҳар чӣ хост, бо мани таслим мекунад, Аз шери мурда зоғ куҷо бим мекунад. Себе, ки зери шонаи чап кардаам ниҳон, Бо теғи нонамой ду тақсим мекунад.
Ишқи ту бо ҳамин агар қисса тамом мекунад,
Ишқи ту бо ҳамин агар қисса тамом мекунад, Зиндагии бадеи ман боз давом мекунад. Боз давом мекунад дар паси панҷара баҳор, Шаъшааи сиришти ман фатҳи зулом мекун
Дер шуд, дил дигар чӣ мегӯяд,
Дер шуд, дил дигар чӣ мегӯяд, Роҳ тай шуд, дигар чӣ мепӯяд. Гум шуду ёб шуд таманнояш, Боз гум шуд, дигар чӣ меҷӯяд.
Навбаҳори атласпӯш рафту барнамегардад,
Навбаҳори атласпӯш рафту барнамегардад, Субҳу шоми шабнамнӯш рафту барнамегардад. Нағмаи баҳоринат, ларзаҳои поринат, Эй дил, эй дили хомӯш, рафту барнамегардад
Барои устод ва бародари бузургам Ориёнфар
Барои устод ва бародари бузургам Ориёнфар Ҷарас лабрези афғон шуд, Аҷам бедор мегардад, Зи ҳар лаб бонги исён шуд, Аҷам бедор мегардад. Дар ин хомӯшии мурда паё
Охир чаро бимирам, мурдан намегурезад,
Охир чаро бимирам, мурдан намегурезад, Бо он ки сахт пирам, мурдан намегурезад. Бо он ки кӯҳна гаштам, ман одами пагоҳам В-ар одами парерам, мурдан намегурезад.
Чӣ нагзашт бар ман, ки ин нагзарад,
Чӣ нагзашт бар ман, ки ин нагзарад, Ба як гашти чархи барин нагзарад. Макун лутфи козиб, ки ин сохта Ба ҷои гули коғазин нагзарад.
Бори дигар гул ба гул кобин шавад,
Бори дигар гул ба гул кобин шавад, Осмон минқори шабнамчин шавад. Субҳи боодоб ҳам шобошгӯ Дам ба дам бар атсаи насрин шавад.
Сини саломи кист, ки дайсӯз мешавад,
Сини саломи кист, ки дайсӯз мешавад, Шини шуъои кӣ шафақафрӯз мешавад. Эй мояи ҷавонии дунё, бидуни ту Нӯҳ пушти гандапири фалак кӯз мешавад.
Саро, эй нағмасози дил, ки дил дил буданаш донад
Саро, эй нағмасози дил, ки дил дил буданаш донад Нафас дар гармии овози ту осуданаш донад. Биё, дар парда нохун зан, ки мо дар пардаи хобем, Саҳар бо чашми нилу
Шаб аз сиёҳии андӯҳи ман ба танг омад,
Шаб аз сиёҳии андӯҳи ман ба танг омад, Баҳорро зи мани бебаҳор нанг омад. На як манам, ки ниҳон андаруни зангорам, Гулӯи ток буриданду оби занг омад.
Чаман гулҷӯш шуд, Наврӯз омад,
Чаман гулҷӯш шуд, Наврӯз омад, Саҳар намнӯш шуд, Наврӯз омад. Бад - ин алмоси шабнам бонуйи гул Нигин дар гӯш шуд, Наврӯз омад.