Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Эй хунбаҳои нофаи Чин хоки роҳи ту
Эй хунбаҳои нофаи Чин хоки роҳи ту, Хуршед сояпарвари тарфи кулоҳи ту. Хунам бихур, ки ҳеч малак бо чунон ҷамол Аз дил наёядаш, ки нависад гуноҳи ту.
Зулф бар бод мадеҳ, то надиҳӣ барбодам
Зулф бар бод мадеҳ, то надиҳӣ барбодам, Ноз бунёд макун, то накани бунёдам. Май махӯр бо ҳама кас, то нахӯрам хуни ҷигар, Сар макаш, то накашад сар ба фалак фар
Дидӣ, ки ёр ҷуз сари ҷавру ситам надошт
Дидӣ, ки ёр ҷуз сари ҷавру ситам надошт, Бишкаст аҳду аз ғами мо ҳеч ғам надошт. Ё Раб, магираш, арчи дили чун кабӯтарам Афканду кушту иззати сайди ҳарам надошт
Булбуле барги гуле хушранг дар минқор дошт
Булбуле барги гуле хушранг дар минқор дошт В-андар он баргу наво хуш нолаҳои зор дошт. Гуфтамаш: «Дар айни васл ин нолаву фарёд чист?» Гуфт: «Моро ҷилваи маъшуқ
Ҷуз остони туам дар ҷаҳон паноҳе нест
Ҷуз остони туам дар ҷаҳон паноҳе нест, Сари маро ба ҷуз ин дар ҳаволагоҳе нест. Адӯ чу теғ кашад, ман сипар бияндозам, Ки теғи мо ба ҷуз аз нолаеву оҳе нест.
Хоби он наргиси фаттони ту бе чизе нест
Хоби он наргиси фаттони ту бе чизе нест, Тоби он зулфи парешони ту бе чизе нест. Аз лабат шир равон буд, ки ман мегуфтам: Ин шакар гирди намакдони ту бе чизе не
Ҳосили коргаҳи кавну макон ин ҳама нест
Ҳосили коргаҳи кавну макон ин ҳама нест, Бода пеш ор, ки асбоби ҷаҳон ин ҳама нест. Аз дилу ҷон шарафи суҳбати ҷонон ғараз аст, Ғараз ин аст, вагарна дилу ҷон и
Равшан аз партави рӯят назаре нест, ки нест
Равшан аз партави рӯят назаре нест, ки нест, Миннати хоки дарат бар басаре нест, ки нест. Нозири рӯйи ту соҳибназаронанд, оре, Сирри гесӯи ту дар ҳеч саре нест,
Роҳест роҳи ишқ, ки ҳечаш канора нест
Роҳест роҳи ишқ, ки ҳечаш канора нест, Он ҷо ҷуз он ки ҷон бисупоранд, чора нест. Ҳар гаҳ ки дил ба ишқ диҳӣ, хуш даме бувад, Дар кори хайр ҳоҷати ҳеч истихора
Зоҳиди зоҳирпараст аз ҳоли мо огоҳ нест
Зоҳиди зоҳирпараст аз ҳоли мо огоҳ нест, Дар ҳақи мо ҳар чӣ гӯяд, ҷойи ҳеч икроҳ нест. Дар тариқат ҳар чӣ пеши солик ояд, хайри ӯст, Бар сироти мустақим, эй дил
Мардуми дидаи мо ҷуз ба рухат нозир нест
Мардуми дидаи мо ҷуз ба рухат нозир нест, Дили саргаштаи мо ғайри туро зокир нест. Ашкам эҳроми тавофи ҳарамат мебандад, Гарчи аз хуни дили реш даме тоҳир нест.
Кас нест, ки афтодаи он зулфи дуто нест,
Кас нест, ки афтодаи он зулфи дуто нест, Дар раҳгузари кист, ки доме зи бало нест? Чун чашми ту дил мебарад аз гӯшанишинон, «Дунболи ту будан гунаҳ аз ҷониби мо
Моҳам ин ҳафта шуд аз шаҳру ба чашмам солест
Моҳам ин ҳафта шуд аз шаҳру ба чашмам солест, Ҳоли ҳиҷрон ту чӣ донӣ, ки чӣ мушкил ҳолест. Мардуми дида зи лутфи рухи ӯ дар рухи ӯ Акси худ дид, гумон бурд, ки
Ё Раб, ин шамъи дилафрӯз зи кошонаи кист?
Ё Раб, ин шамъи дилафрӯз зи кошонаи кист? Ҷони мо сӯхт, бипурсед, ки ҷононаи кист? Ҳолиё хонабарандози дилу дини ман аст, То дар оғӯши кӣ мехуспаду ҳамхонаи кис
Бинол, булбул, агар бо манат сари ёрист
Бинол, булбул, агар бо манат сари ёрист, Ки мо ду ошиқи зорему кори мо зорист. Дар он замин, ки насиме вазад зи турраи дӯст, Чӣ ҷойи дам задани нофаҳои тоторист
Хуштар зи айшу суҳбати боғу баҳор чист
Хуштар зи айшу суҳбати боғу баҳор чист, Соқӣ куҷост, гӯ сабаби интизор чист? Ҳар вақти хуш, ки даст диҳад, муғтанам шумор, Касро вуқуф нест, ки анҷоми кор чист.
Агарчи арзи ҳунар пеши ёр беадабист
Агарчи арзи ҳунар пеши ёр беадабист, Забон хамӯш, валекин даҳон пур аз арабист. Парӣ ниҳуфта руху дев дар карашмаи ҳусн, Бисӯхт ақл зи ҳайрат, ки ин чӣ булъаҷаб
Рӯйи ту кас надиду ҳазорат рақиб ҳаст,
Рӯйи ту кас надиду ҳазорат рақиб ҳаст, Дар ғунчаӣ ҳанӯзу садат андалеб ҳаст. Гар омадам ба кӯйи ту, чандон ғариб нест, Чун ман дар ин диёр ҳазорон ғариб ҳаст.
Марҳабо, эй пайки муштоқон, бидеҳ пайғоми дӯст
Марҳабо, эй пайки муштоқон, бидеҳ пайғоми дӯст, То кунам ҷон аз сари рағбат фидои номи дӯст. Волаву шайдост доим ҳамчу булбул дар қафас Тӯтии табъам зи ишқи шак
Сабо, агар гузаре афтадат ба кишвари дӯст
Сабо, агар гузаре афтадат ба кишвари дӯст, Биёр нафҳае аз гесуйи муанбари дӯст. Ба ҷони ӯ, ки ба шукрона ҷон барафшонам, Агар ба сӯи ман орӣ паёме аз бари дӯст.
Он пайки номвар, ки расид аз диёри дӯст
Он пайки номвар, ки расид аз диёри дӯст, Овард ҳирзи ҷон зи хати мушкбори дӯст. Хуш медиҳад нишони ҷалолу ҷамоли ёр, Хуш мекунад ҳикояту иззу виқори дӯст.
Дорам умеди отифате аз ҷаноби дӯст
Дорам умеди отифате аз ҷаноби дӯст, Кардам ҷиноятею умедам ба афви ӯст. Донам, ки бигзарад зи сари ҷурми ман, ки ӯ Гарчи париваш аст, валекин фариштахӯст.
Сари иродати мо в-остони ҳазрати дӯст
Сари иродати мо в-остони ҳазрати дӯст, Ки ҳар чӣ бар сари мо меравад, иродати ӯст. Назири дӯст надидам, агарчи аз маҳу меҳр Ниҳодам ойинаҳо дар муқобили рухи дӯ
Он сиёҳчарда, ки ширинии олам бо ӯст
Он сиёҳчарда, ки ширинии олам бо ӯст, Чашми майгун, лаби хандон, дили хуррам бо ӯст. Гарчи шириндаҳанон подшаҳонанд, вале Ӯ Сулаймони замон аст, ки хотам бо ӯст
Дил саропардаи муҳаббати ӯст
Дил саропардаи муҳаббати ӯст, Дида ойинадори талъати ӯст. Ман, ки сар дарнаёварам ба ду кавн, Гарданам зери бори миннати ӯст.