Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Гар он маҳро вафо будӣ, чӣ будӣ?
Гар он маҳро вафо будӣ, чӣ будӣ? В-араш тарс аз Худо будӣ, чӣ будӣ? Даме хоҳам, ки бо ӯ хуш бароям, Агар ӯро ризо будӣ, чӣ будӣ?
Азми куҷо кардаӣ боз, ки бархостӣ?
Азми куҷо кардаӣ боз, ки бархостӣ? Мӯй ба шона задӣ, зулф биёростӣ. Моҳ чу рӯйи ту дид, гуфт: Зиҳӣ некуӣ! Сарв, ки қадди ту дид, гуфт: Зиҳӣ ростӣ!
Зулфат ба парешонӣ дил бурд ба пешонӣ,
Зулфат ба парешонӣ дил бурд ба пешонӣ, Дил бурд ба пешонӣ зулфат ба парешонӣ. Гар зулф бияфшонӣ, сад ҷон-ш фурӯ резад, Сад ҷон-ш фурӯ резад, гар зулф бияфшонӣ.
Дорад ба сӯйи ёре мискин дилам ҳавое
Дорад ба сӯйи ёре мискин дилам ҳавое З-ин шӯхи ҷонфиребе, з-ин шанги ҷонфазое. З-ин сарви хушхироме гул пеши ӯ ғуломе, Маҳ пеши ӯ асире, шаҳ пеши ӯ гадое.
Зиҳӣ, лаъли лабат дурҷи лаолӣ,
Зиҳӣ, лаъли лабат дурҷи лаолӣ, Маҳи рӯйи туро шаб дар ҳаволӣ. Чу чашмат гаштам аз беморшаклӣ, Чу зулфат гаштам аз ошуфтаҳолӣ…
Афтода бозам дар сар ҳавое,
Афтода бозам дар сар ҳавое, Дил боз дорад майле ба ҷое. Ӯ шаҳрёре, ман хоксоре, Ӯ подшоҳе, ман бенавое.
Хуш бувад, гар ту ёри мо бошӣ,
Хуш бувад, гар ту ёри мо бошӣ, Мӯниси рӯзгори мо бошӣ. Рӯзаке ҳамнишини мо гардӣ, Шабаке дар канори мо бошӣ.
Бад-ин сифат сару чашмею қадду болое
Бад-ин сифат сару чашмею қадду болое Касе надиду нишон кас намедиҳад ҷое. Чунин шукуфа нахандад ба ҳеч бустоне, Чунин баҳор наёяд ба ҳеч саҳрое.
Муборак аст назар бар ту бомдоди пагоҳ,
Муборак аст назар бар ту бомдоди пагоҳ, Чи некбахт касе, к-аш ба рӯйи туст нигоҳ… Ба зулфи пуршиканат риштаи умед дароз, Зи сарви нози қадат дасти орзу кӯтоҳ.
Маро дилест раҳи офият раҳо карда,
Маро дилест раҳи офият раҳо карда, Вуҷуди худ ҳадафи новаки бало карда. Зи даври чарх ситам дидаву ризо дода, Зи хӯи ёр ҷафо дидаву вафо карда.
Боз фиканд дар чаман булбули маст ғулғула,
Боз фиканд дар чаман булбули маст ғулғула, Гашт зи ҷунбиши сабо духтари шох ҳомила. Атрфурӯши боғро лаҳза ба лаҳза мерасад Аз раҳи субҳ корвон, аз дари ғайб қоф
Эй ошиқони рӯят бар меҳр дил ниҳода,
Эй ошиқони рӯят бар меҳр дил ниҳода, Занҷириёни мӯят сарҳо ба бод дода. Ҷонро ба кӯи ҷонон чашми хушат кашида В-аз банди ғусса дилро абрӯйи ту кушода.
Мангар ба ҳадиси ҳирқапӯшон
Мангар ба ҳадиси ҳирқапӯшон Он сахтдилони сусткӯшон. Овехта субҳашон ба гардан Ҳамчун ҷарас аз дарозгӯшон.
Дило, боз ошуфтакорӣ макун,
Дило, боз ошуфтакорӣ макун, Чу девонагон беқарорӣ макун. Гарат нест дарде, ғанимат шумор, В-арат ҳаст, фарёду зорӣ макун.
Беш аз ин бадаҳдупаймонӣ макун,
Беш аз ин бадаҳдупаймонӣ макун, Бо сабукрӯҳон гаронҷонӣ макун. Зулфи кофаркешро барҳам мазан, Қасди бунёди мусалмонӣ макун.
Рафтам аз хиттаи Шерозу ба ҷон дар хатарам,
Рафтам аз хиттаи Шерозу ба ҷон дар хатарам, Ваҳ, к-аз ин рафтани ночор чӣ хунинҷигарам. Меравам дастзанон бар сару пой андар гил З-ин сафар, то чӣ шавад ҳолу чӣ
Мо, гадоён, баъд аз ин аз кору бор осудаем,
Мо, гадоён, баъд аз ин аз кору бор осудаем, Чун ба рӯзӣ қониъем, аз рӯзгор осудаем. Ҳар касе бар қадри ҳиммат эътиборе кардаанд, Мо таваккул кардаем, аз эътибор
Мо, ки риндони қиссапардозем,
Мо, ки риндони қиссапардозем, Куштаи шоҳидони Шерозем. Ёри дурдикашони шангулем, Ҳамдами ҷумриёни таннозем.
Аз ҳад гузашт дарду ба дармон намерасем,
Аз ҳад гузашт дарду ба дармон намерасем, Бар лаб расид ҷону ба ҷонон намерасем. Гар раҳравон ба Каъбаи мақсуд мерасанд, Мо ҷуз ба хорҳои мағелон намерасем.
Ҳар гаҳ ки шабе худро дар майкада андозем,
Ҳар гаҳ ки шабе худро дар майкада андозем, Сад фитна барангезем, сад киса бипардозем. Он сир, ки бувад дар май в-он роз, ки гӯяд най, Мо мӯниси он сиррем, мо ма
Қасди он зулфайни саркаш кардаам,
Қасди он зулфайни саркаш кардаам, Хотир аз савдо мушавваш кардаам. Дар раҳи ишқаш миёни ҷону дил Манзил андар обу оташ кардаам…
Боз дар майкада сарҳалқаи риндон шудаам,
Боз дар майкада сарҳалқаи риндон шудаам, Боз дар кӯи муғон бесару сомон шудаам. На ба масҷид бувадам роҳу на дар майкада ҷой, Мани саргашта дар ин воқиа ҳайрон
Манам асиру парешон, зи ёри худ маҳрум,
Манам асиру парешон, зи ёри худ маҳрум, Ғариби шаҳри касон в-аз диёри худ маҳрум. Ба дарду ранҷ фурӯ монда в-аз даво навмед, Нишаста дар ғаму аз ғамгусори худ м
Мо сарири салтанат дар бенавоӣ ёфтем,
Мо сарири салтанат дар бенавоӣ ёфтем, Лаззати риндӣ зи тарки порсоӣ ёфтем. Солҳо дарюза кардем аз дари соҳибдилон, Мояи ин подшоҳӣ з-он гадоӣ ёфтем.
Ҳоли худ бас табоҳ мебинам,
Ҳоли худ бас табоҳ мебинам, Номаи дил сиёҳ мебинам. Юсуфи рӯҳро зи шумии нафс Монда дар қаъри чоҳ мебинам.