Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Он турки сияҳчашм, ки дил бурд ба ғорат,
Он турки сияҳчашм, ки дил бурд ба ғорат, Набвад ба асирон назараш ҷуз ба ҳақорат. Розест миёнаш, ки ишорат натавон кард, Сиррест даҳонаш, ки наёяд ба иборат.
Кофар чӣ гунаҳ карду мусулмон чӣ ибодат,
Кофар чӣ гунаҳ карду мусулмон чӣ ибодат, Дебочаи ишқ аст, касеро чӣ иродат? Чи савмаа, чи майкада, чи дайр, чи кӯҳсор, Чи куфр, чи имон, чи нуҳусат, чи саодат.
Чу соқӣ хоми хум дар ҷоми Ҷам рехт,
Чу соқӣ хоми хум дар ҷоми Ҷам рехт, Ту гуфтӣ об бо оташ даромехт. Кумайти бода чун дар гардиш омад, Саманди ақл ҳамчун бод бигрехт.
Як рӯз дар кӯи муғон зуннор бандам оқибат,
Як рӯз дар кӯи муғон зуннор бандам оқибат, Гӯям аналҳақ, хешро бар дор бандам оқибат. Гирям чунон, к-аз хуни дил мижгонам олуда шавад, Гулдастаҳои сурхро бар хо
Хизри вақтам, ба вафо зиндаву фориғ зи вафот,
Хизри вақтам, ба вафо зиндаву фориғ зи вафот, Дорам аз чашмаи нӯши даҳанат оби ҳаёт. Хатти ту анбатуллоҳу наботан, ҳасано, Ҳаст бар ҳусн чу бар тунги шакар руст
Зи мо ҳар лаҳза ранҷидан чӣ таъриб?
Зи мо ҳар лаҳза ранҷидан чӣ таъриб? Либоси куҳна пӯшидан чӣ таъриб? Ту медонӣ, ки шӯру фитна дар шаҳр Зи дасти кист, пурсидан чӣ таъриб?
Эй ба ҳусн аз олами инсон ғариб,
Эй ба ҳусн аз олами инсон ғариб, Зоти инсонӣ бувад з-ин сон ғариб. Ҳаст дар чоҳи занахдони ту дил, Ҳамчу Юсуф дар чаҳи Канъон ғариб.
Ишқу беморию дарвешию сад таъни рақиб,
Ишқу беморию дарвешию сад таъни рақиб, Ин ҳама ҷамъу мани маҳҷур танҳову ғариб. Аз кӣ хоҳам ёрие, чун дӯст бо ман душман аст В-аз кӣ ҷӯям марҳаме, чун ҳаст дард
Сирри муҳаббат зи дили мо талаб,
Сирри муҳаббат зи дили мо талаб, Ганҷу гуҳар дар дили дарё талаб. Нақши ҷамолаш зи дили мо биҷӯй, Давлати васл аз дари дилҳо талаб.
Зард шуд рӯи ман аз заҳмати бедории шаб,
Зард шуд рӯи ман аз заҳмати бедории шаб, Накашад шамъ чу ман ранҷи гирифтории шаб. Чарх олуда ба хун домани худ ҳар шоме, Ошиқонро кунад огоҳ зи хунхории шаб.
Рафтем аз диёри ту бо дидаи пуроб,
Рафтем аз диёри ту бо дидаи пуроб, Чун зулфи ту мушаввашу чун ҳоли ту хароб. Маҳмил мабанд бар шутур, эй сорбон, ки мо Маҳмил бар оби дида бибастем чун ҳубоб.
Гар кушоӣ абри бурқаъ аз ҳаё гардад гул об
Гар кушоӣ абри бурқаъ аз ҳаё гардад гул об В-аз ҳаводорӣ фишонад бар гули рӯят гулоб. Бурқаъе даркаш, ки рӯятро бисӯзад дил зи меҳр, Аз латофат з-офтоб, оре, па
Чашми ӯ маст асту дар мастӣ шуда махмури хоб,
Чашми ӯ маст асту дар мастӣ шуда махмури хоб, Дида гар бар ҳам занад, бунёди ҷон гардад хароб. Бо лабаш гуфтам ҳадиси бӯса, шуд сурх аз ҳаё, Ин сухан омад гарон
Чашми ту сар барнамедорад зи хоб,
Чашми ту сар барнамедорад зи хоб, Маст дар меҳроб менӯшад шароб. Аз даҳонаш кас намеёбад нишон, Зарра нопайдо бувад дар офтоб.
Бар оби кор беҳ, ки бисозем кори об,
Бар оби кор беҳ, ки бисозем кори об, К-ин баҳри сарнигуни фалак нест ҷуз сароб. Ман масту ринду он гаҳе даъвии ақлу илм, Бунёди кори ақл зи мастӣ шавад хароб.
Дӯш медидам дили гумгаштаи худро ба хоб,
Дӯш медидам дили гумгаштаи худро ба хоб, Аксараш хун буд ҷое оташу ҷое кабоб. Ман ба худ мегуфтам, ин шакли дили реши ман аст, Ё маи лаъл аст, ҷояш карда аз ёқу
Биё, ки шоҳнишин аст садри синаи мо,
Биё, ки шоҳнишин аст садри синаи мо, Бибин ҷавоҳири манзума дар хазинаи мо. Бар оби дида гузар доштам ба рӯзи видоъ, Ба мавҷи хуни ҷигар ғарқ шуд сафинаи мо.
Оқибат раҳме кунад бар дарди мо дармони мо,
Оқибат раҳме кунад бар дарди мо дармони мо, Бандагони хешро ёд оварад султони мо. Гар нахоҳад буд васли ёри мо андар биҳишт, Лоҷарам боғи ҷинон хоҳад шудан зинд
То ҷаста барқи рӯят аз акси ҳусни зебо,
То ҷаста барқи рӯят аз акси ҳусни зебо, Афтода шуълаи ӯ дар хирмани дили мо. Тоби таҷаллии ҳусн ҷуз ишқи мо надорад, Муҳкамтар аст бо ту аҳдам зи санги хоро.
Эй хиҷил гул зи рангу бӯйи шумо,
Эй хиҷил гул зи рангу бӯйи шумо, Сурх гашта зи шарм рӯйи шумо. Сарви ман, то ту бар лаби ҷӯӣ, Обрӯест оби ҷӯйи шумо.
Гирифт мулки дилам ҳусни дилситони шумо,
Гирифт мулки дилам ҳусни дилситони шумо, Ба ҷойи ҷони манӣ, ҷони мову ҷони шумо. Ба тангнои даҳони ту ҷойи лутф набуд, Дақиқ шуд сухан аз тангии даҳони шумо.
Моили ишқи харобот аст ақли пири мо,
Моили ишқи харобот аст ақли пири мо, То чӣ орад бар сари мо пири бетадбири мо. Ман ба ҷуз тақдир тадбире надонам ишқро, Инчунин рафта-ст гӯӣ дар азал тақдири мо
Ҳама бар қадди баланди ту бувад ҳиммати мо,
Ҳама бар қадди баланди ту бувад ҳиммати мо, Гар диҳад даст, зиҳӣ ҳиммати бо рифъати мо. Шаби ҳиҷрон бигузашту саҳари васл расид, Панҷ навбат бизан, эй бахт, ки
Дар майкада май дар хуме мегуфту мезад ҷӯшҳо,
Дар майкада май дар хуме мегуфту мезад ҷӯшҳо, То ман зи дурдӣ нагзарам, наншинам он гаҳ босафо. То ман нагардам лаългун, н-оям зи иллатҳо бурун, Гирди даҳони но
Дареғ охир зи рӯйи ман чӣ медорӣ нигоҳеро,
Дареғ охир зи рӯйи ман чӣ медорӣ нигоҳеро, Расад хуршед бар девору бинад рӯйи коҳеро. Бисӯзад бар сари оташ чу анбар зулфи мушкинаш, Агар дар кори маҳрӯён кунам