Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Умрам ҳама он буд, ки дар кӯи ту бигзашт,
Умрам ҳама он буд, ки дар кӯи ту бигзашт, Мурдан беҳ аз он умр, ки бе рӯи ту бигзашт! Медод сабо бӯйи ту, дил рафт ба он бӯй, Аз бод дили гумшуда бар бӯи ту биг
Зулфат, ки ба ҳар ҳалқаи мушкин ҳунаре дошт,
Зулфат, ки ба ҳар ҳалқаи мушкин ҳунаре дошт, Монанди шаби қадр муборак саҳаре дошт. Ҳарчанд ки ман соғари андӯҳ кашидам, То чашм задам, соқии даврон дигаре дошт
Чу дид рӯйи ту дида, назар нигоҳ надошт,
Чу дид рӯйи ту дида, назар нигоҳ надошт, Зи раҳ бирафт дили ман, ки рӯ ба роҳ надошт. Бирехт хуни дилам турки чашми ту ба хато, В-агарна дил ба ҷуз аз ошиқӣ гун
Беш аз инам сари ин хотири шайдоӣ нест,
Беш аз инам сари ин хотири шайдоӣ нест, Тоқати ин дили шӯридаи савдоӣ нест. Ҳар замон аз ғами ишқам аламе пеш ояд, Ки аз ӯ фоида ҷуз ҳосили расвоӣ нест.
Маро ба буъди макон аз шумо ҷудоӣ нест,
Маро ба буъди макон аз шумо ҷудоӣ нест, Ки ҳар куҷо равам, аз доми дил раҳоӣ нест. Ҳар он чӣ дар назарам ояд аз шамоили ту, Ба ҷуз вазифаи шӯхию дилрабоӣ нест.
Ҳамчу рухсори ту гулро хати зангорӣ нест,
Ҳамчу рухсори ту гулро хати зангорӣ нест, Норванро чу қадат чеҳраи гулнорӣ нест. Соқиё, чун ҳама ранҷи дилам аз хештан аст, Бидеҳ он бода, ки мастам, сари ҳушёр
Кори ишқ аст агар пеши ту, инкоре нест,
Кори ишқ аст агар пеши ту, инкоре нест, Ошиқи ҳусни бутонему ҷуз ин коре нест. Дӯст набвад, ки ба дил майл надорад бо дӯст, Ёр набвад, ки ба ҷон дар талаби ёре
Ошиқ, ки дур монд зи маъшуқ, зинда нест,
Ошиқ, ки дур монд зи маъшуқ, зинда нест, Бар ман маханд, бахт, ки ин ҷойи ханда нест. То ғойибӣ зи чашми ман, эй подшоҳи ҳусн, Бе ту чӣ меҳнат аст, ки бар ҷони
Дили маҷрӯҳро парвои тан нест,
Дили маҷрӯҳро парвои тан нест, Шаҳиди ишқ муҳтоҷи кафан нест. Ба ғайри ишқ коре нест, в-ар ҳаст Ба ғайри ишқбозӣ кори ман нест.
Ман дигар дам назанам, гарчи дамам ҳамдам нест,
Ман дигар дам назанам, гарчи дамам ҳамдам нест, Худ маро заҳра, ки пеши ту барорам дам, нест. Мардуми дида бурун мекунам аз хонаи чашм, То набинад рухи хуби ту,
Ошиқи саргаштаро парвои нангу ном нест,
Ошиқи саргаштаро парвои нангу ном нест, Дастгири ошиқони хастадил ҷуз ҷом нест. Нест раҳ дар базми риндон зоҳидони хушкро, Маҷлисе, к-он ҷойи хосон аст, бори ом
Ҳамчу рухсори ту маҳ бар гӯшаи афлок нест,
Ҳамчу рухсори ту маҳ бар гӯшаи афлок нест, Ҳамчу болои ту сарве дар чаман чолок нест. Меҳр ҳусне дорад, аммо нест эмин аз завол, Гул туро монад, дареғо, домани
Набвад зи панд фоида онро, ки ҳуш нест,
Набвад зи панд фоида онро, ки ҳуш нест, Бо ман забон машав, ки маро бо ту гӯш нест. Булбул, макун нафир, ки парвонаро зи ишқ Месӯзад андаруну забони хурӯш нест.
Ҷони мо бе шарафи суҳбати ҷонон хуш нест,
Ҷони мо бе шарафи суҳбати ҷонон хуш нест, Ҳукми султони висол аст, ки ҳиҷрон хуш нест. Бе лабу орази ӯ дида надорад нуре, Бе вуҷуди гулу мул тарфи гулистон хуш
Нола ёдат медиҳад, к-аз бедилонат ёд нест,
Нола ёдат медиҳад, к-аз бедилонат ёд нест, Лек ӯ бод асту аз вай ҳосиле ҷуз бод нест. Дар раҳат аз нотавонӣ оби чашмам мебарад, Дигарам ҷуз ашки гулгун ҳеч исте
Ишқ падидор ҳаст, ёр падидор нест,
Ишқ падидор ҳаст, ёр падидор нест, Партави дидор ҳаст, ёрии гуфтор нест. Дар раҳи ӯ солҳо рафтаму суде надошт, Бар дари ӯ борҳо омадаму бор нест.
Дар шаҳри ёр пухтаи мо ҷуз кабоб нест,
Дар шаҳри ёр пухтаи мо ҷуз кабоб нест, В-аз ҳамдамони куҳна касе ҷуз шароб нест. Ҳамсуҳбате, ки бо ҳама кас хушсухан бувад, Бисёр ҷустаему ба ғайр аз рубоб нест
Зи куфри зулфи ту ислом дар парешонист,
Зи куфри зулфи ту ислом дар парешонист, Зи чашми кофари ту фитна дар мусулмонист, Ҳазор кони латофат нуҳуфта дар лаби туст, Ки он ақиқи гуҳарпӯш ҷавҳари конист.
Хонаи дидаи ман раҳгузари дарёест,
Хонаи дидаи ман раҳгузари дарёест, Ки шабу рӯз дар ӯ ҳиндуи мардумзоест. Рӯйи мо оби равону гули зарде дорад, Ба тафарруҷ гузар, эй дӯст, ки хуш маъвоест.
Маро эй моҳ, рӯзе бе ту солест,
Маро эй моҳ, рӯзе бе ту солест, Туро ҳар дам зи муштоқон малолест. Агарчи аз фироқат дар ваболам, Мудомам бо хаёли ту висолест.
Ё Раб, он авҷнишин кавкаби сайёраи кист?
Ё Раб, он авҷнишин кавкаби сайёраи кист? Назари он маҳи бемеҳр ба истораи кист? Ашки сурху рухи зарду дили гарму дами сард, Шамъи дилсӯхтаро з-оташи рухсораи ки
Чашмам ба ёди лаъли ту дӯшина хун гирист,
Чашмам ба ёди лаъли ту дӯшина хун гирист, Бе сунбули ту наргиси ман лолагун гирист. Дарёб, эй фузуншуда аз ҳадди дилбарӣ, К-ин чашми ашкбори ман аз ҳад фузун ги
Ҳар чӣ на ишқ аст, ҳама кофирист,
Ҳар чӣ на ишқ аст, ҳама кофирист, Саҷда, ки бе сидқ бувад, бутгарист. Ин сар агар дар қадами ӯ равад, Салтанати инсарию онсарист.
Бода дар ишқ ёри ғамхорест,
Бода дар ишқ ёри ғамхорест, Босафо бод, ҳар куҷо ёрест! Зоҳиду зуҳду мову қаллошӣ, Майли ҳар кас ба ҷониби корест.
Шеваи лаъли шакарбори ту ширинкорист,
Шеваи лаъли шакарбори ту ширинкорист, Одати наргиси ошуфтаи ту хунхорист. Лозими ҷаъди парешони ту саргардонист, Ҳамдами ғамзаи ханҷаркаши ту беморист.