Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ман агар хок шудам, оби шумо равшан бод,
Ман агар хок шудам, оби шумо равшан бод, Сар агар аз ту кашам, теғи ту бар гардан бод! Ҳаққи суҳбат, ки миёни ману ту муҳкам шуд, Гар фаромӯш кунам, лаънати Ҳақ
Як нафас, эй боди сабо, ҳамчу бод
Як нафас, эй боди сабо, ҳамчу бод Азми ту то куйи дилором бод! Гар ба дари дӯст қабулат бувад, Рост бувад ин, ки қабул аст ёд.
Пой берун зи ҳадди хеш ниҳод
Пой берун зи ҳадди хеш ниҳод Зулфи ту, сар аз он диҳад бар бод. Бандаи туст, ҳар куҷо сарвест, Банда бисёр кардаӣ озод.
Медиҳад бод аз ту бӯе, офарин бар бод бод!
Медиҳад бод аз ту бӯе, офарин бар бод бод! Ман ба бӯят медиҳам умри гиромиро ба бод. Бар дилам бедоди чашми масти ту аз ҳад гузашт, Доди худ гуфтам ситонам аз л
Ман уфтодаву анфоси рӯҳпарвари бод,
Ман уфтодаву анфоси рӯҳпарвари бод, Чу бод бар ту гузар мекунад, ҳаромаш бод! Шаби фироқу ғарибиву ишқу танҳоӣ, Чӣ шуд, ки бар мани бечора ҳар чаҳор афтод?
Дилам, ки чун сари зулфи ту меравад бар бод,
Дилам, ки чун сари зулфи ту меравад бар бод, Ба доми ишқ дарафтод, ҳар чӣ бодо, бод! Маро, ки сояи худ маҳрам асту он ҳам ҳеч, Маро, ки боди сабо ҳамдам асту он
Ҷон ҷавҳари пок асту тан ар сарви равонат,
Ҷон ҷавҳари пок асту тан ар сарви равонат, Тан пеши танат резаму ҷон бар сари ҷонат. Ту дар дили ман сокину ман дар талаби ту, Ҷӯён шуда фарёдзанон гирди ҷаҳона
Пистаро лаб шиканад он даҳани хандонат,
Пистаро лаб шиканад он даҳани хандонат, Мағзи бодом кашад чашми хуши фаттонат. Гарчи шуд равшании хони фалак аз хуршед, Қурси хуршед надорад намаке аз хонат.
Шамъи Эрон гӯямат ё моҳи Тӯрон хонамат,
Шамъи Эрон гӯямат ё моҳи Тӯрон хонамат, Қиблаи дил донамат ё Каъбаи ҷон хонамат. Халқ дар осоишанд аз ҳусни рӯят, лоҷарам, Раҳмати Парвардгору лутфи Яздон хонам
Чӣ аҷаб лутфу мизоҷ аст дар обу хокат,
Чӣ аҷаб лутфу мизоҷ аст дар обу хокат, Ки хирад менатавонад, ки кунад идрокат. Варақи лола бар андоми гулу шамшод аст, Ё қабо бар тани гулгуну тани чолокат.
Хабари ёр ба ағёр намеёрам гуфт,
Хабари ёр ба ағёр намеёрам гуфт, Ганҷҳо дораму бо мор намеёрам гуфт. Дарди ёре ба дили хастаи мо афтодаст, Дарди ёре, ки ба дайёр намеёрам гуфт.
Бо гул сухани ҷамоли ӯ рафт,
Бо гул сухани ҷамоли ӯ рафт, Гулро ҳама лофи рангу бӯ рафт Сарваш чу бидид бар лаби ҷӯй, Оби рухи ӯ чу оби ҷӯ рафт.
Дилам воқиф набуд он дам, ки ҷон рафт,
Дилам воқиф набуд он дам, ки ҷон рафт, Тан ин ҷо рафту ҷон бо корвон рафт. Фитодам хаставу марҳам ҷудо шуд, Бимондам ташнаву оби равон рафт.
Чу бод гар зи сари кӯйи ёр хоҳам рафт,
Чу бод гар зи сари кӯйи ёр хоҳам рафт, Ба сӯйи равзаи Ризвон чӣ кор хоҳам рафт? Маро зи рӯзи шумор, эй фақеҳ, кам тарсон, Ки ман ба дайри муғон бешумор хоҳам ра
Чашми ту аз мо хатое диду абрӯ чин гирифт,
Чашми ту аз мо хатое диду абрӯ чин гирифт, Ҳоҷибат овард аз туркон сипоҳу Чин гирифт. Зулфи ту чун ҳиндувон оташпарастӣ пеша кард, Хоби хуш бодат, к-аз оташ бис
Як қадам ёр аз сари ҷавру ҷафо ҳаргиз нарафт,
Як қадам ёр аз сари ҷавру ҷафо ҳаргиз нарафт, Ҷон зи дардаш рафту дард аз ҷони мо ҳаргиз нарафт. Дар ҳариму васлаш, эй дил, кай нузул афтад туро, К-андар он ман
То дилам дилбар гирифт аз ҷону дил дил баргирифт,
То дилам дилбар гирифт аз ҷону дил дил баргирифт, Остин аз ҷон фишонду домани дилбар гирифт. Дид чашматро, ки дорад аз мижа чатри сиёҳ, Наргис аз хиҷлат бихоҳад
Анвори ваҷҳи туст, ки арзу само гирифт,
Анвори ваҷҳи туст, ки арзу само гирифт, Кулли вуҷуд ҷуди вуҷуди шумо гирифт. Дар нури меҳр зарраи саргашта маҳв шуд, Лоҳутие зи ҳои ҳавоят ҳаво гирифт.
Саломе бурд, чун субҳи сабо рафт,
Саломе бурд, чун субҳи сабо рафт, Расули раҳнаварди бодпо рафт. Зи хуни дил навиштам моҷарое, Ки дар ҳиҷрони ту бар мо чиҳо рафт.
Агар дӯстонро тавон боз ёфт,
Агар дӯстонро тавон боз ёфт, Тавон аз паси марг ҷон боз ёфт. Касе к-аз фироқе ба васле расид, Дубора ҳаёти ҷаҳон боз ёфт.
Ҳуснат ҳама ошӯбу ҷамолат ҳама офат,
Ҳуснат ҳама ошӯбу ҷамолат ҳама офат, Шӯхӣ ба ту мансубу ҷафо бо ту изофат. Эй боди саборо зи насими ту равоне В-эй оби равонро зи хаёли ту латофат.
Ман ошиқам, ки Каъба намедонам аз куништ,
Ман ошиқам, ки Каъба намедонам аз куништ, Парвонаро дар оташи дӯзах бувад биҳишт. Зоҳид, ту дар ҳимояти кирдори хеш бош, Нашнидаӣ, ки гул даравад, ҳар кӣ хор ки
То диле дорам, ман аз дилдор натвонам гузашт,
То диле дорам, ман аз дилдор натвонам гузашт, Бигзарам аз ҷон, вале аз ёр натвонам гузашт. Ҳар сари мӯе ҳиҷоби роҳи ман гардад, вале Аз сари мӯе қаландарвор нат
Чун сабо дар кӯйи ту ошуфта бархоҳам гузашт,
Чун сабо дар кӯйи ту ошуфта бархоҳам гузашт, Бар дарат бемор хоҳам рафту хоҳам даргузашт. Хоки раҳ хоҳам шудан, то даҳр бар бодам диҳад, Бар сари кӯйи шумо з-ин
Шамъвор аз сар гузаштам, бишнав аз ман саргузашт,
Шамъвор аз сар гузаштам, бишнав аз ман саргузашт, Оташам сар то ба по бигрифту об аз сар гузашт. Рафт дил, чун меҳри лаъли ӯ ба ҷон пинҳон надошт, Айни лутф аст