Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Субҳдам бар остонаш бедиле хуш мегирист,
Субҳдам бар остонаш бедиле хуш мегирист, Кас нагуфташ, к-аз куҷоӣ, хуни дил аз баҳри чист? Даҳр чун гул менишонад ҳар дамам дар хоку хун, Хоки хорӣ бар сари ман
Девона гаштам бар рухат, девонаро тадбир чист?
Девона гаштам бар рухат, девонаро тадбир чист? Занҷир бар дасташ бинеҳ, ӯро беҳ аз занҷир чист? Гар ман на сармастам, чаро ошуфта мегӯям сухан В-ар ман на лояъқ
На ҷуз ту аҳли дилро дилбаре ҳаст,
На ҷуз ту аҳли дилро дилбаре ҳаст, На аз ту дар ҷаҳон ширинтаре ҳаст. Нисори гарди роҳат гар диле буд, Фидои хоки поят ҳам саре ҳаст.
Масҷиду майкада дар мулки Худо ин ҳама ҳаст,
Масҷиду майкада дар мулки Худо ин ҳама ҳаст, Фисқи пинҳонию зуҳди бариё ин ҳама ҳаст. Аз пайи шоҳиду май сарзанишам чанд кунӣ? Бирав, эй хоҷа, ки дар мазҳаби мо
Сарви равон чу қадди баландат зариф нест,
Сарви равон чу қадди баландат зариф нест, Оби ҳаёт чун лаби лаълат латиф нест. Хат душман аст ҳусни туро, андакаш мабин, Мӯре, ки дасти шер бипечад, заиф нест.
Дод боди субҳдам бо ошиқон пайғоми дӯст,
Дод боди субҳдам бо ошиқон пайғоми дӯст, Бурд оромам ба бӯйи зулфи беороми дӯст. Хок мегуфтам шавам, то дар қадамҳояш равам, Боз мегӯям нашинад гард бар ақдоми
Сари умед ниҳам бар замини ҳазрати дӯст,
Сари умед ниҳам бар замини ҳазрати дӯст, Ба бӯйи он ки мушарраф шавам ба суҳбати дӯст. Наъими ҳар ду ҷаҳон додаам баҳои ғамаш, Кадом давлати шоҳӣ расад ба давла
Пеши он сарви равон оби рухи ман оби ҷӯст,
Пеши он сарви равон оби рухи ман оби ҷӯст, Обхурди сарви мо гӯйӣ магар аз оби рӯст. Қосиди хун аст моро, он ки мегӯем ёр, Душмани ҷон аст моро, он ки медорем дӯ
Ҷонам фидои ҷонон, гар майли ӯ ба ҷон аст,
Ҷонам фидои ҷонон, гар майли ӯ ба ҷон аст, Фармони дилпазираш бар ҷони мо равон аст. Дар пойи сарви қаддаш афтодаам ба хорӣ, Ман хоки остонат, рӯям ба остон аст
Зи чашмам хуни дил ҳар шаб равон аст,
Зи чашмам хуни дил ҳар шаб равон аст, Саришки хуниям аз шабравон аст. Давон як шаб равонам аз Шамохӣ, Ки ҷону дил маро дар Шобирон аст.
Тоқи абрӯи ту манзилгаҳи беморон аст,
Тоқи абрӯи ту манзилгаҳи беморон аст, Доми гесӯи ту маъвои гирифторон аст. Чашми ҷодуи ту шуд пешрави айёрон, Зулфи ҳиндуи ту сарҳалқаи тарророн аст.
Гул аст он, ки зи ҳуснаш ҷаҳон гулистон аст,
Гул аст он, ки зи ҳуснаш ҷаҳон гулистон аст, Аз ӯ ба ҳар чамане сад ҳазор дастон аст. Чу ғунча гар даҳани ӯ ба ханда пайдо шуд, Ҳанӯз зери лабаш хандаҳои пинҳон
Чун мастии он наргиси пурфитна мудом аст,
Чун мастии он наргиси пурфитна мудом аст, Гӯши ману бонги наю дасти ману ҷом аст. Гар ахтари мақсуд ба мо хуш набарояд, Моро рухи зебои ту, эй моҳ, тамом аст.
Ёр гар аз дида пинҳон аст, пайдо дар дил аст,
Ёр гар аз дида пинҳон аст, пайдо дар дил аст, Гар ба сурат мекунад дурӣ, ба маънӣ восил аст. Ман ба сар оям ба сӯйи ӯ чу об ошуфтавор, Гар наояд сарви мо, шояд
Дасти ман ҳамчу дилу дил чу даҳонат танг аст,
Дасти ман ҳамчу дилу дил чу даҳонат танг аст, Ашки ман бо маю май бо лаби ту ҳамранг аст. Ҳама то боди сабо зулфи ту доранд ба чанг, Ба ҷуз аз ман, ки маро боди
Мо чунин бедилу дилбар натавонем нишаст,
Мо чунин бедилу дилбар натавонем нишаст, Низ бе он маҳи анвар натавонем нишаст. Беҳ аз он нест, ки чун сабза ба пояш афтем, Гар бад-он сарви суманбар натавонем
Сунбули тозаи ту бар гули сероб хуш аст,
Сунбули тозаи ту бар гули сероб хуш аст, Наргиси масти ту дар гӯшаи меҳроб хуш аст. Ҳоҷати шамъи муанбар набувад пеши рухат, Муфлисонро ватан аз партави маҳтоб
Ту дар барию дидаи бадхоҳ бар дар аст,
Ту дар барию дидаи бадхоҳ бар дар аст, Бар дар чӣ боки душман, агар дӯст дар бар аст. Чашмат ба нӯки ғамза маро тирдӯз кард, Зулфи туро ҳанӯз чӣ ошӯб дар сар ас
Маштоб як дам, сорбон, к-аз гиря поям дар гил аст,
Маштоб як дам, сорбон, к-аз гиря поям дар гил аст, Раҳме, ки ин саргаштаро по дар гилу раҳ дар дил аст. Ман худ нахоҳам шуд зи ҷон ҳаргиз ба осонӣ ҷудо, Гар ҷон
Макун маломати дурдикашони бодапараст,
Макун маломати дурдикашони бодапараст, Ки ҷойи ақл набошад димоғи ошиқи маст. Ҳадиси ҳарзаи воиз куҷо ба гӯш орам, Маро, ки бехудам аз ҷуръаи шароби аласт!
Маро, ки нашъаи рӯҳ аз майи муғонаи туст,
Маро, ки нашъаи рӯҳ аз майи муғонаи туст, Димоғи ақл тар аз нағмаи таронаи туст. Наям чу уд, ки аз чанги ёр менолад, Хурӯши ман ҳама аз нолаи чағонаи туст.
Бо руху зулфи ту дилро рӯзи бозор имшаб аст,
Бо руху зулфи ту дилро рӯзи бозор имшаб аст, То дар ин савдо барояд, ҷони ширин бар лаб аст. Дар сари зулфи ту дилҳои парешон ҷамъ шуд, Ҳалқа-ҳалқа ҳар шабе фар
Туро шамоили мавзуну шеваи хуб аст,
Туро шамоили мавзуну шеваи хуб аст, Ки вазъу ҳайати матбӯъу шакли марғуб аст. Шиори шаъри сияҳ бар баёзи орази ту Чу оразест, к-з ӯ офтоб маҳҷуб аст.
Зулфат ба шӯру фитна агар қалби мо шикаст,
Зулфат ба шӯру фитна агар қалби мо шикаст, Умраш дароз бод, ки бишкасту бозбаст. Боди сабо зи фарқи ту бӯе ба Чин расонд, Шуд фарқ дар миёни мусулмону бутпараст
То қавси абруи ӯ дар офтоб пайваст,
То қавси абруи ӯ дар офтоб пайваст, Зулфи каҷаш зи абрӯй тарфе зи моҳ барбаст. Аз по даруфтодам, то дӯст даст гирад, Ёрӣ намекунад по, ёрам намедиҳад даст.