Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Осон шавад ба сабр ҳама кор, ғам махӯр,
Осон шавад ба сабр ҳама кор, ғам махӯр, Ту ёр бош, агар набувад ёр, ғам махӯр. Дил бад макун зи рафтаву в-аз н-омада мапурс, Ҳал кардам ин дақиқаи душвор, ғам м
Оташафрӯзӣ кунӣ бар сӯхта удам дигар,
Оташафрӯзӣ кунӣ бар сӯхта удам дигар, Дар ғамат чизе ба ҷуз оташ наяфзудам дигар. Дам задам, дуде баромад, зуд барбастам даҳон, То куҷо сар барзанад ин оташин д
З-он лабу дандони чун лаълу гуҳар
З-он лабу дандони чун лаълу гуҳар Ашки чун симам равад бар рӯйи зар. Гарчи савсан теғ бар сар мекашад, Ман чу гул аз сина месозам сипар.
Ошиқонро, ки бувад бодаи аҳмар дар сар,
Ошиқонро, ки бувад бодаи аҳмар дар сар, Набувад як нафас андешаи Кавсар дар сар. Гаҳ бувад ҷом, ки бо ёр ниҳад лаб бар лаб, Гаҳ бувад шона, ки бо дӯст кунад сар
Соқӣ, сабук он ратли гаронро ба ман овар,
Соқӣ, сабук он ратли гаронро ба ман овар, Қути дилу ёқути равонро ба ман овар. Гар з-он чи ба мо менарасад бодаи софӣ, Дурде ки расад дурдкашонро, ба ман овар.
Маро як дам висоли ӯ зи умри ҷовидон хуштар,
Маро як дам висоли ӯ зи умри ҷовидон хуштар, Ғубори кӯйи ту дар чашмам аз мулки ҷаҳон хуштар. Туӣ дар авҷи ҳусну ман шуда бо хоки раҳ яксон, Замин афтода некӯта
Гар шавад бо ман зи лутф он маҳрухи айёр ёр,
Гар шавад бо ман зи лутф он маҳрухи айёр ёр, Нахли уммеди ман орад дар ҷаҳон ин бор бор. Марди ишқаш то ниҳода пой дар Мисри вуҷуд, Гашта сад ҷони азиз аз дасти
Зулфат маро ба ҳалқаи доми бало кашид,
Зулфат маро ба ҳалқаи доми бало кашид, Бахти сиёҳ бин, ки ба охир куҷо кашид! Будам мисоли қатраи шабнам қарини хок, Меҳри ту рух намуду маро бар ҳаво кашид.
Дил сӯхт дар фироқи ту, навбат ба ҷон расид,
Дил сӯхт дар фироқи ту, навбат ба ҷон расид, Мурдам зи ҳаҷр, кай ба висолат тавон расид? Бар андалеб он чи зи боди хазон расад, Рӯзи ҷудоӣ аз дами сардам ҳамон
Гул андар дидаам бе нақши рӯят хор меояд,
Гул андар дидаам бе нақши рӯят хор меояд, Зи ҳар барги гуле бар дил маро сад бор меояд. Хаёли абруят дар чашми ман пайваста мегардад, Камон аз дидаҳои ростбин т
Хатат ҳирзи илоҳӣ менамояд,
Хатат ҳирзи илоҳӣ менамояд, Мисоли моли шоҳӣ менамояд. Чу лашкар мекашад ҳусни ту бар ҷон, Нахуст аз хат сиёҳӣ менамояд.
Моҳ аст рухи ёр, ба мо хуш набарояд,
Моҳ аст рухи ёр, ба мо хуш набарояд, Сарв аст қади дӯст, ба бар менадарояд. Мо ҳамчу гулаш синаи садпора намудем, Ӯ ғунчасифат рӯй ба мо менанамояд.
Баҳри ғами ту карон надорад,
Баҳри ғами ту карон надорад, Ишқат сари ину он надорад. Он кас, ки аз он ҷаҳон хабар ёфт, Дигар сари ин ҷаҳон надорад.
Гар аз даҳани танги ту мақсуд барояд,
Гар аз даҳани танги ту мақсуд барояд, Аз нақши адам сурати мавҷуд барояд. Гуфтем, ки гирем каноре зи миёнат, Ин буд муроде, ки зи нобуд барояд.
Бо партави рухсори ту маҳ тоб надорад,
Бо партави рухсори ту маҳ тоб надорад, Бо лутфи буногӯши ту гул об надорад. Ширинии шаҳди ту зи шаккар натвон ёфт, Таъми лаби ширини ту унноб надорад.
Агар он сарви гуландом ба рафтор ояд,
Агар он сарви гуландом ба рафтор ояд, Ба ҳавояш дили ошуфта гирифтор ояд. Зоҳиди шаҳр зи чашми хуши ӯ масту хароб, Равад аз савмаа, дар гӯшаи хаммор ояд.
Дилбар агар ба коми дили ман намешавад,
Дилбар агар ба коми дили ман намешавад, Ман розиям зи дӯст, ки душман намешавад. Ҳар кас, ки хамчу пири фалак хӯшачин нашуд, Чун меҳру моҳ соҳиби хирман намешав
Гар чу писта даҳани танги ту дар ханда шавад,
Гар чу писта даҳани танги ту дар ханда шавад, Пистаро пӯст зи тан пеши ту барканда шавад. Чун бибинад қади болои туро, нест аҷаб, Сарви озод ба ҷону дил агар ба
Дили ман хун шуду то хун нашавад, дил нашавад,
Дили ман хун шуду то хун нашавад, дил нашавад, Ҷон ба лаб омаду коме зи ту ҳосил нашавад. Ёсамин дид қадат дар чаману моил шуд, Кист, к-ӯ қадди туро бинаду моил
Гар подшаҳ ба кӯи ту ояд, гадо шавад,
Гар подшаҳ ба кӯи ту ояд, гадо шавад, Дар кӯи ту гадо биравад, подшо шавад. Махром ҳар тараф, ки зи қадди ту кори ҳусн Боло гирифтаасту мабодо бало шавад.
Рӯй дар масҷиду дил сокини хаммор чӣ суд?
Рӯй дар масҷиду дил сокини хаммор чӣ суд? Хирқа бар дӯшу миён баста ба зуннор чӣ суд? Ҳар кӣ дар пеши бутон саҷда кунад дар хилват, Лофи имон заданаш бар сари б
Ҳаргизам нақши ту аз лавҳи дилу ҷон наравад,
Ҳаргизам нақши ту аз лавҳи дилу ҷон наравад, Ҳаргиз аз ёди ман он зулфи парешон наравад. Аз димоғи мани савдозада акси рухи ту Ба ҷафои фалаку ғуссаи даврон нар
Ёр танҳо шуду он беҳ, ки ба танҳо наравад,
Ёр танҳо шуду он беҳ, ки ба танҳо наравад, Ҷони ман рафт бад–ӯ, то тани танҳо наравад. Ӯ ҳамерафт чу боду зи тани хокии ман Гард овехта дар домани ӯ, то наравад
Дӯш дар маҷлис кабоби мо зи сӯзи сина буд,
Дӯш дар маҷлис кабоби мо зи сӯзи сина буд, Бедилонро ашки рангин бодаи дӯшина буд. Дар дилу чашмам хаёли ӯ ҳама шаб то ба рӯз Ҳамчу маҳ дар чашмаву хуршед дар о
Даҷларо имсол рафторе аҷаб мастона буд,
Даҷларо имсол рафторе аҷаб мастона буд, Пой дар занҷиру каф бар лаб, магар девона буд? Чарх мезад обу бармегашт дар гирди ҳисор, Гӯиё Бағдод шамъу Даҷла чун пар