Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
То маро шасти қазо дар ин фазо афкандааст,
То маро шасти қазо дар ин фазо афкандааст, Бенавоӣ роҳату кулфат наво афкандааст. Ҳамчу ман хиҷлаткаше дар олами изҳор нест, Аз тасаллӣ бар кафи сифрам ҳино афк
Рӯят маҳу офтоб бишкаст,
Рӯят маҳу офтоб бишкаст, Мӯят шаби мушки ноб бишкаст. Пайғоми руху шамими зулфат Бозори гулу гулоб бишкаст.
Чун парӣ, эй маҳ, чаро дур аз ҳаё мебинамат,
Чун парӣ, эй маҳ, чаро дур аз ҳаё мебинамат, Бо тағофул хӯгару бемарҳабо мебинамат? Рӯзу шаб мастона дар базми рақибон ҷо кунӣ, Бар сари худ шӯху шанги пурҷафо
Куштаи теғи ду абрӯ манамат,
Куштаи теғи ду абрӯ манамат, Бастаи наргиси ҷоду манамат. Он ки нақди дилу ҷон бурд, туӣ, Дилу ҷон дода бар ҳар мӯ, манамат.
Баҳор омад, ҳанӯзам хотири ношод ҳастастаст,
Баҳор омад, ҳанӯзам хотири ношод ҳастастаст, Мабодо ҳеч бишкаста чу ин мино шикастастаст. Шикоят аз замону шиква натвонам зи гардун кард, Ки ҳар чи мерасад бар
Чу чархам қомат аз рӯзи нахустин соз бишкаста-ст,
Чу чархам қомат аз рӯзи нахустин соз бишкаста-ст, Зи шасти ин камон тирам ба як андоз бишкаста-ст. Ғуборам аз фишурдан сурма шуд чандон ки аз хокаш Найистон гар
Оташи шавқ, ки дар синаи ман пинҳон аст,
Оташи шавқ, ки дар синаи ман пинҳон аст, Чун самандар нафас андар лаби ман сӯзон аст. Гӯшаи танги ватан ҳисни ҳасини хатар аст. Шарар аз санг ҷаҳад, мурдани ӯ о
Зиндагониро мадоро паҳлуи худ хӯрдан аст,
Зиндагониро мадоро паҳлуи худ хӯрдан аст, Шамъ равшан з-устухони соқу мағзи гардан аст. Доғҳо андар ғубори сина пинҳон кардаем, Ҳамчу хокистар чароғи ахгарам да
Сабоҳи мавсими навбаҳор аз он хуб аст,
Сабоҳи мавсими навбаҳор аз он хуб аст, Ки вақти майхӯриву ҷилвагоҳи маҳбуб аст. Нарафта домани сабр аз кафам зи хастадилӣ, Асар ба гӯши ман аз рӯзгори Аюб аст.
Гаштам ба раҳат ғубор, эй дӯст,
Гаштам ба раҳат ғубор, эй дӯст, По бар сари ман гузор, эй дӯст. Ҳарчанд ҳақиру нотавонам, Аз ман накунӣ канор, эй дӯст.
Баҳор бе ту зи гулшан чу доғи лола гузашт,
Баҳор бе ту зи гулшан чу доғи лола гузашт, Сабо ба бӯйи ту аз нофаи ғизола гузашт. Чу офтоби рухат акс дар шароб афканд, Зи шарм чун арақ аз домани пиёла гузашт
Аз баъди вафотам чу намоӣ хами гесу-т,
Аз баъди вафотам чу намоӣ хами гесу-т, То бут биёбам, шиканам тахтаи тобут. Чун ёди сабо боди сабо бар дари хешам, Аз Чин магар оварда зи мушки Хутани мӯ-т.
Гар зи рух барафканӣ, эй маҳ, ниқоб,
Гар зи рух барафканӣ, эй маҳ, ниқоб, Чун чароғи субҳ мирад офтоб. Нусхаҳо дидем, аммо рӯйи ту Нусхае бошад, ки набвад дар китоб.
То зи чашми он парирӯ чеҳра пинҳон кард шаб,
То зи чашми он парирӯ чеҳра пинҳон кард шаб, Рӯзи моро, бегумон, аз дарди ҳиҷрон кард шаб. Рӯзҳо аз муждаҳои васл моро шод кард, Ваъда бар мо буд, бо хайли рақи
Мерасад он ҷангҷӯ пойи ситам дар рикеб,
Мерасад он ҷангҷӯ пойи ситам дар рикеб, Ҷавру ҷафо пешрав, зулму ғазаб аз ақиб. Найзаи мижгон нигаҳ баста чу теғи сипаҳ, Нуқтаи холи сияҳ донаи доми фиреб.
Чи мушкил аст дар ин арса ғайр аз ин матлаб,
Чи мушкил аст дар ин арса ғайр аз ин матлаб, Ки обрӯ наравад аз касе ба тарки адаб. Замона чунки ба найрангу ҳила обод аст, Куҷо ки хаз накунад пешкории саълаб.
Маҳо, ба хирмани ҳусни ту хӯшачин маҳтоб,
Маҳо, ба хирмани ҳусни ту хӯшачин маҳтоб, Ки нур медамад аз чарх то замин маҳтоб. Ба даври ҳусни ту хубон тавон ки лоф зананд, Чу шуд зи софии рӯйи ту шармгин м
Зи дасти норасо ҳаргиз насудам домани матлаб,
Зи дасти норасо ҳаргиз насудам домани матлаб, Магар аз ноумедӣ баҳла дорад панҷаам, ё Раб. Надорад сурфае ғайр аз тапидан мурғи оромам, Чу бисмил набзи бетобист
Эй ғофил аз фароғати болои бӯрё,
Эй ғофил аз фароғати болои бӯрё, Махмал фурӯшу гир зи дебои бӯрё. Пастӣ гузин, ки риштаи гарданкашӣ кашид Болои най ба домани саҳрои бӯрё.
Набошад поси номуси вафо қалбошноиро,
Набошад поси номуси вафо қалбошноиро, Баҳори рангу бӯ набвад гули суратнамоиро. Замин муштоқи мушти устухони туст, эй ғофил, Кушода чун ҳумо минқору чанги сахтх
Баски дил афсурда шуд аз хотири ношоди мо,
Баски дил афсурда шуд аз хотири ношоди мо, Ҷуз забони сурмалесӣ нест дар фарёди мо. Аз самуми оҳи мо гардун самандархонаест, Ин қадар оташ, кӣ афкандаст дар бун
Ин қадар мову манӣ гашта ҳувайдо ин ҷо,
Ин қадар мову манӣ гашта ҳувайдо ин ҷо, Дами назъест зи халқе шуда боло ин ҷо. Неъмати моидаи чарх надорад намаке, Луқмаи чарбу ширин, бодаи сафро ин ҷо.
Гар аз ҷамол во кунад моҳам ниқобро,
Гар аз ҷамол во кунад моҳам ниқобро, Резад арақ зи ҷабҳаи ноб офтобро. Эй офтоб, орази гарми ту доғ кард Дар барги лола шабнаму дар гул гулобро.
Муқими хонаро роҳат расад музди нишастанҳо,
Муқими хонаро роҳат расад музди нишастанҳо, Расад дар кулбаи ойина сурат бе давиданҳо. Зи бемағзӣ ҳубобосо дар ин ҷо худнамоёнро Ба зери гунбади дастор нопайдос
Эй номи ту туғрои ҷабин кӯҳи Яманро,
Эй номи ту туғрои ҷабин кӯҳи Яманро, Аз лутфи ту ҳар қатра гуҳар баҳри Аданро. Фахрам, ки қалам рӯзи азал карда мувашшаҳ, Аз номи ту сарномаи бадномии манро.