Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Тавсифи хатат то шуда дар гулшани коғаз,
Тавсифи хатат то шуда дар гулшани коғаз, Чун нофа дамад мушк зи во кардани коғаз. Шояд ки паёми ту бари мо бирасонад, Маҳкам бигирифтем чу хат домани коғаз.
Он маҳ чи ҷафо кард, намекард, накӯ буд,
Он маҳ чи ҷафо кард, намекард, накӯ буд, Ӯ тарки вафо кард, намекард, накӯ буд. Пайванди муҳаббат, ҳама асбоби маишат Бо аҳли дағо кард, намекард, накӯ буд.
Эй, дил ба хами силсилаи зулфи ту дар банд,
Эй, дил ба хами силсилаи зулфи ту дар банд, Бисёр аз ин банд ба ин дилшуда мапсанд. Ҷуз расми ҷафо бар сари мо ҳеч наёвард, Ойини вафо пеша намудем ба ҳарчанд.
Ғуборам, то зи гарди домани дилдор гулчин шуд,
Ғуборам, то зи гарди домани дилдор гулчин шуд, Гулистон шуд, чаман шуд, сабз шуд, товуси рангин шуд. Ба сайри бӯстон он сарви раъно чун хиром овард, Навои хайра
Аз рақибон моҳи ҳуснаш қобили таҳсин нашуд,
Аз рақибон моҳи ҳуснаш қобили таҳсин нашуд, Дар дами дай ҳеч гулзоре баҳороин нашуд. Бо алоиқ хӯ гирифтан ҷуз сияҳкорӣ надошт, Зангро з-ойина то наздуд, оламбин
Бар сари мо сояи чархи ғамин бинҳодаанд,
Бар сари мо сояи чархи ғамин бинҳодаанд, Рӯзгори тирае бар мо аз ин бинҳодаанд. Пайкари ҳастии мо таркиби аздод асту бас, Боду хоку обу оташро қарин бинҳодаанд.
Соқӣ, биёр бода, ки шоми шубоб шуд,
Соқӣ, биёр бода, ки шоми шубоб шуд, Мутриб намой нола, ки пирӣ шитоб шуд. Ҷаври замона то каю ёрон ҳасуд чанд, Маҳшар карона то куҷо, олам хароб шуд.
Биҳамдуллаҳ, ки он дилдор, гарчи рафт, зуд омад,
Биҳамдуллаҳ, ки он дилдор, гарчи рафт, зуд омад, Ба таъзимаш қиёме хостам созам, суҷуд омад. Чу рафт аз пеши чашмам, он чи будам, рафт аз олам, Чу он нозофарин
Бисмиламро болу пар аз хуни худ рангин нашуд.
Бисмиламро болу пар аз хуни худ рангин нашуд. Рангҳо дар теғи қотил буд, аммо ин нашуд. Ҳар куҷо чун соя вазъи саҷда пайдо кардаам, То шавад аз нақши пойе ҷабҳа
Саҳиқаде, ки ба як ҷилва интизорам кард,
Саҳиқаде, ки ба як ҷилва интизорам кард, Асири зулфи сияҳ, чашми сурмадорам кард. Надошт бар сари ман шеваи вафодорӣ, Дилам рабуду ба ғам кушту хору зорам кард.
Турки Хитойи навхате ҷилваи дилбарона кард,
Турки Хитойи навхате ҷилваи дилбарона кард, Дил зи барам гирифту рафт, боз ба ман равона кард. Субҳидамона омад ӯ бо рухи ҳамчу офтоб, Шоми касон сабоҳ кард, су
Осмон шаборӯзӣ бебадал карам дорад,
Осмон шаборӯзӣ бебадал карам дорад, К-аз нуҷуму меҳру маҳ киса пурдирам дорад. Барг-барги ин гулшан нақши ибратэҷод аст, Ранг ҳам чу бӯ ин ҷо ҷилваи адам дорад.
Рӯят ба гулу баҳор монад,
Рӯят ба гулу баҳор монад, Зулфат ба хати ғубор монад. Бахти баду толеи сиёҳам Бо кокули мушкбор монад.
Медиҳад сози дамиданҳои субҳам ин навид;
Медиҳад сози дамиданҳои субҳам ин навид; Ҳосили ин базм мазмунест натвонаш шунид. Ҳамчу пире ҳам ҷавоне сарфадори мурдан аст, Мева барҳам мехурад гоҳе расад, га
То он бути танноз ба ман дар сухан омад,
То он бути танноз ба ман дар сухан омад, Сад бор равон аз тану ҷон аз бадан омад. Мо маҳви хаёли санами ҳурмисолем, К-Озар зи рухаш бутшикану бутфикан омад.
Рӯят зи шукуфта хуррам омад,
Рӯят зи шукуфта хуррам омад, Зулфат чу каманди пурхам омад. Овозаи чашми рӯҳбахшат Чун сурати тифли Марям омад.
То руқуми имконе хомаи азал во кард,
То руқуми имконе хомаи азал во кард, Нақшаи ғуборе рехт, оламаш мусаммо кард. Ибрате айён ҷӯшид, навбаҳор иншо шуд, Ранги орзу хун гашт, лолазор пайдо кард,
Намедонам кадомин соат он дилдор меояд,
Намедонам кадомин соат он дилдор меояд, Ки ҷони хаста ҳар дам бар лабам сад бор меояд. Ҳазар, эй муҳтасиб, аз оҳи оташбори муштоқон, Чӣ оташ бар хасу хошок бе з
Ишқам ба ту иштибоҳ бошад,
Ишқам ба ту иштибоҳ бошад, Селоби рухам гувоҳ бошад. Мурдему ба дил раҳе набурдем, Ин роҳ чи гуна роҳ бошад?
Ба ҷилва о, санамо, ки баҳор мегузарад,
Ба ҷилва о, санамо, ки баҳор мегузарад, Бунафша мераваду лолазор мегузарад. Ба ғайри нуқраи дил нест, то нисор кунам, Дар он раҳе, ки шаҳсавор мегузарад.
Ҳар ҷо, ки шарҳи хотири моро навиштаанд,
Ҳар ҷо, ки шарҳи хотири моро навиштаанд, Дуди диле ба дафтари савдо навиштаанд. Ҳоҷат ба нола нест дигар, булбулон ба боғ Афғони мо ба рутбаи аъло навиштаанд.
Маҳтоби рухат пардакушо шуд, чи баҷо шуд,
Маҳтоби рухат пардакушо шуд, чи баҷо шуд, Чун кавкаби толеъ бари мо шуд, чи баҷо шуд. Дар пардаи кӯрӣ нигаҳи мардумакам буд, Ҳангоми тамошои ту во шуд, чи баҷо
Боз ёди он парирӯ хотирам ранҷур кард,
Боз ёди он парирӯ хотирам ранҷур кард, Бар сари дил буд захме, таҳ ба таҳ носур кард. Ҳар қадар кардам талоши васл, аммо рӯзгор Луъбате ангехт аз роҳаш, ғуборам
Он қадар дил ба шаби ҳаҷри ту табҳо мекард,
Он қадар дил ба шаби ҳаҷри ту табҳо мекард, Ки нафас шуъла ба гардуни Масеҳо мекард. Мешудам маҳрами хилваткадаи маҳфили роз, Агарам дил ба ғами ишқ шикебо мека
Субҳро вақти ҷавонӣ гашт мӯйи сар сафед,
Субҳро вақти ҷавонӣ гашт мӯйи сар сафед, Ваҳшати ин бум кард ин чуғдро пайкар сафед. Як қалам гар аз баёни ҳоли дил имло кунам, Нуқтаи холӣ намонад аз ҳама дафт