Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Он маҳ, ки саҳар ҷилва ба тарфи чаман асташ,
Он маҳ, ки саҳар ҷилва ба тарфи чаман асташ, Хуршед асири нигаҳи пурфатан асташ. Кай ман ба ҳамон турраи таррор асирам, Дар ҳар шиканаш баста диле бе расан аста
Басо умрест, рӯ бар хок мекардам зи дунболаш,
Басо умрест, рӯ бар хок мекардам зи дунболаш, Ки гӯши хешро зевар кунам з-овози халхолаш. Ба чашми нотавони худ чунин ҳар бор мегӯям: Биё бар сози болидан, ки х
Он зуҳраҷабине, ки чу шеъро бадан асташ,
Он зуҳраҷабине, ки чу шеъро бадан асташ, Печида ҳама сунбулаи ёсуман асташ. Хуршеднамо ҷабҳаи ӯ шаъшааи нур, Маҳтобравиш нимшабӣ бар шудан асташ.
Ба ёди як нафасе аз лабам хабар бинвис,
Ба ёди як нафасе аз лабам хабар бинвис, Зи оҳу нолаи ман андаке асар бинвис. Зи тарзи машраби ушшоқ агар хабар дорӣ, Ҳадиси мазҳаби ишон зи чашми тар бинвис.
Ғаматро дили ман макон аст бас,
Ғаматро дили ман макон аст бас, Ба ҷонам мусоҳиб ҳамон аст бас. Туро бо ҳама шӯхиву шахкамонӣ, Ҳадаф синаам бе камон аст бас.
Моҳи дуҳафтсолаам, хубӣ ҳама турост бас,
Моҳи дуҳафтсолаам, хубӣ ҳама турост бас, Дар ҳама ҷамъи хушқадон қадди ту хушнамост бас. Хоҳиши мост ҳар даме ҷилваи бениқобият, Майли дили хароб ҳам як назари
Саҳаргоҳан, ки ба ҳам мерасад навои хурӯс:
Саҳаргоҳан, ки ба ҳам мерасад навои хурӯс: Барои ғафлатиён мезанад кафи афсӯс. Ҳанӯз мартабаат, эй ҳумои улвӣ, ҳаст, Чу чуғд бар сари ин бум гаштаӣ маҳбус.
Умрест, ки аз доғи ту ҳастам ба таби тез,
Умрест, ки аз доғи ту ҳастам ба таби тез, К-оташ шавад аз шуълаи оҳам арақомез. Маҳтоби рухат шаб ба фалак дод мисоле, Ҳар шаб кунад ойина зи анвори ту лабрез.
Чист ҳастӣ? Ҷонканиву чист ин шахси маҷоз?
Чист ҳастӣ? Ҷонканиву чист ин шахси маҷоз? Нусхаи маҳвинтизорӣ? Умр чӣ? Ранҷи дароз. Чист гардун? Домгоҳе. Чист дунё? Донае, Одамӣ чӣ? Мурғакеву дев ӯро домбоз.
Ин қадар омад баландӣ шуҳрат андар номи ноз,
Ин қадар омад баландӣ шуҳрат андар номи ноз, Сабзаи хат медамад аз лаъли ӯ пайғоми ноз. Наргис аз тарзи нигоҳи ӯ хиҷил афтодааст, Аз кадомин шоҳ бошад, ё Раб, и
Биё, ки гулшани умр аст дашти офатхез,
Биё, ки гулшани умр аст дашти офатхез, Самуми ҳодиса дорад зи ҳар тараф маҳмез. Мабош ғарраи ин рӯзгори севу панҷ, Ки ҳаст манзили ҳирмону маҳфили парҳез.
Мебарад ҳуш аз сарам он чеҳраи равшан ҳанӯз,
Мебарад ҳуш аз сарам он чеҳраи равшан ҳанӯз, Чун пари парвона доғам пеши он гулхан ҳанӯз. Ошиқон аз ҳасрати дидори ӯ худ мурдаанд, Он ситамгар нест сер аз шеваи
Биё, ки бе ту дили зор гаштааст ранҷур,
Биё, ки бе ту дили зор гаштааст ранҷур, Зи мижжа гар фиканам ашк, мечакад носур. Магир айби касон, то ба худ наяндешӣ, Гувоҳи туҳмати беҳад, адовати мавфур.
Як нафас аст зиндагӣ, заҳмати ину он мабар,
Як нафас аст зиндагӣ, заҳмати ину он мабар, Мижа фароз то кунӣ, меравӣ олами дигар. Ёди баҳори тифлагӣ дам ба дамам фузуд ғам, Лола зи доғи ғунчагӣ карда кулоҳи
Надошт тоқати сабре дигар дили маҳҷур,
Надошт тоқати сабре дигар дили маҳҷур, Ба нола сарфи нафас мекунад кунун маъзур. Чу нақши по ба замин маҳви ҳайрат афтодам, Зи боли маҳмили Лайливу корвонам дур
Сабре намонд (зи) ғафлати он чашми хобгир,
Сабре намонд (зи) ғафлати он чашми хобгир, Эй дил, биёву рухсати моро ҷавоб гир. Ин маслаҳат чи гунаву ин тунд хӯ чаро? Алтоф кун рақибу маро дар итоб гир.
Бе сиришки дидаи тар нест тоат эътибор,
Бе сиришки дидаи тар нест тоат эътибор, То нагиряд абри найсон, тоза набвад лолазор. Пеши мардум з-эътибори худ хиҷолатмояам, Гарчи хислат кардаме ташҳири худро
Як сӯ фитад зи орази гармаш ниқоб гар,
Як сӯ фитад зи орази гармаш ниқоб гар, Хуршед об мешавад, набвад саҳоб гар. Аз боди васлу лаззати дидор қонеам, Гоҳе шавад назорати рӯяш ба хоб гар.
То куҷо, ё Раб, тақозои сафар дорад баҳор,
То куҷо, ё Раб, тақозои сафар дорад баҳор, Ҳамчу барқ аз тез рафтан як назар дорад баҳор. Рангҳо з-авроқ бурду бӯйро бар бод дод, Нусхаи аҷзои худро мухтасар до
Агар зи доғи дили дардманд кунам таҳрир,
Агар зи доғи дили дардманд кунам таҳрир, Даҳони хома пурахгар шавад чу оташгир. Чу субҳ дида кушодам ба синаи софе, Ба ранги зард гузаштем ҳамчу моҳи мунир.
Мекушоям дар раҳаш аз дидаи бедор дар,
Мекушоям дар раҳаш аз дидаи бедор дар, То занад гоҳе магар он тифли гулрухсор сар. Лутфи ҳар шай шевае дархӯрди истеъдоди ӯст, Аз лабон зебад такаллум, аз сари
Ба кӯйи ёр навиштам дами саҳар коғаз,
Ба кӯйи ёр навиштам дами саҳар коғаз, Чу шамъ гиря намудам, ки гашт тар коғаз. Магар зи дуди дили доғ кардаанд мидод, Ки хома аз асари ҳарф медиҳад шарар коғаз.
Тавсифи хатат то шуда дар гулшани коғаз,
Тавсифи хатат то шуда дар гулшани коғаз, Чун нофа дамад мушк зи во кардани коғаз. Шояд ки паёми ту бари мо бирасонад, Маҳкам бигирифтем чу хат домани коғаз.
Он маҳ чи ҷафо кард, намекард, накӯ буд,
Он маҳ чи ҷафо кард, намекард, накӯ буд, Ӯ тарки вафо кард, намекард, накӯ буд. Пайванди муҳаббат, ҳама асбоби маишат Бо аҳли дағо кард, намекард, накӯ буд.
Эй, дил ба хами силсилаи зулфи ту дар банд,
Эй, дил ба хами силсилаи зулфи ту дар банд, Бисёр аз ин банд ба ин дилшуда мапсанд. Ҷуз расми ҷафо бар сари мо ҳеч наёвард, Ойини вафо пеша намудем ба ҳарчанд.