Шеърҳо бо теги: ошиқӣ
Шеърҳои марбут ба теги «ошиқӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Дар дилам ҷуз ғами ҳиҷрони ту дигар ғам нест
Дар дилам ҷуз ғами ҳиҷрони ту дигар ғам нест, Дар ғами ишқи ту моро хабар аз олам нест. Хоки Одам, ки сириштанд, ғараз ишқи ту буд, Ҳар кӣ хоки раҳи ишқи ту наш
Гуфтӣ: «Бигӯ, ки дар чӣ хаёлию ҳол чист?
Гуфтӣ: «Бигӯ, ки дар чӣ хаёлию ҳол чист? Моро хаёли туст, туро дар хаёл чист?» Ҷонам ба лаб расид, чӣ пурсӣ зи ҳоли ман? Чун қуввати ҷавоб надорам, суол чист?
Гарчи сад ҷон дар раҳи ҷонон зиён хоҳем кард
Гарчи сад ҷон дар раҳи ҷонон зиён хоҳем кард, Ҳар чӣ хоҳад хотири ӯ, ончунон хоҳем кард. Дар дилаш ҷунбид меҳр аз нолаи мо андаке, Андак-андак бо худ ӯро меҳруб
Ҳеҷ шаб тири ғамат бар дили шайдо нарасад
Ҳеҷ шаб тири ғамат бар дили шайдо нарасад, Ки фиғонам ба маҳ, оҳам ба Сурайё нарасад. Он, ки васли ту з-имрӯз ба фардо андохт, Дорам уммед, к-аз имрӯз ба фардо
Шунидаам, ки ба гул булбули саҳархон гуфт
Шунидаам, ки ба гул булбули саҳархон гуфт, Ки шукри неъмати субҳи висол натвон гуфт. Даруни ғунча чаро хуну ҷайби гул чок аст, Агарна мурғи чаман достони ҳиҷрон
Ё аз забони дӯст шунав достони дӯст
Ё аз забони дӯст шунав достони дӯст, Ё аз забони он, ки шунид аз забони дӯст. Бошад каломи дӯст мубарро зи ҳар луғат, Ҳаст ин луғоти мухталиф аз тарҷумони дӯст.
Он чӣ дар ишқи туам дам ба дам аст
Он чӣ дар ишқи туам дам ба дам аст, Ранҷ бар ранҷу алам бар алам аст. Шод бод аз ту дили пурҳавасон, Гар ман аз ғусса бимирам, чӣ ғам аст!
Маҷлиси пири муғон асту пур аз бода сабӯҳо
Маҷлиси пири муғон асту пур аз бода сабӯҳо, Таййабаллоҳу биҳо вақта киромин шарибуҳо . Ҳар тараф бода ба даст дурдкашонанд нишаста, Аҳсанунноси нуфусан ва қулуб
Дӣ гузаштем бар он дилбару гуфтем дуо
Дӣ гузаштем бар он дилбару гуфтем дуо: Қола: Ман антум? Қулно: Фуқароу ғурабо. Фуқароему аҷаб ки нахоҳем зи ту Ҳеҷ ҳоҷат, ки туӣ дар ду ҷаҳон ҳоҷат мо.
Бо чунин қомату боло, ки туӣ
Бо чунин қомату боло, ки туӣ, Кист сарви чаман он ҷо, ки туӣ?! Ба даме зинда кунӣ сад мурда, Исӣ имрӯз ҳамоно, ки туӣ.
Нозанино, зи ниёзи шабам огоҳ туӣ!
Нозанино, зи ниёзи шабам огоҳ туӣ! Воқифи оҳу дами сарди саҳаргоҳ туӣ! Моҳро ин ҳама ойини шабафрӯзӣ чист, Гар набинбуда рух аз оинаи моҳ туӣ?!
Аллаҳ-аллаҳ, чӣ шӯхдида касӣ
Аллаҳ-аллаҳ, чӣ шӯхдида касӣ, Ки ба фарёди ҳеҷ кас нарасӣ. Ман туро хоҳам аз ду оламу бас, К-аз ду олам ҳамин маро ту басӣ.
Биноз, эй чашми шӯхат фитнаи хубони Туркистон
Биноз, эй чашми шӯхат фитнаи хубони Туркистон, На чашм аст он, ки динғораткуни тоҷику турк аст он. Ба лутфи рӯи гулгунат нарӯяд лола бар саҳро, Ба шакли қадди д
Он кони ҳусн буду набуд аз ҷаҳон нишон
Он кони ҳусн буду набуд аз ҷаҳон нишон, Ва-л-она ан арафта ало мо алайҳи кон. Аъдоди кавну касрати сурат намоиш аст, Ва-л-куллу воҳидин ятаҷаллӣ би кули шон.
Баски дарди сар зи фарёду фиғони худ кашам
Баски дарди сар зи фарёду фиғони худ кашам, Аз даҳон чун нола мехоҳам забони худ кашам. Ҷон баромад, лекин аз дил барнамеояд ҳанӯз, К-аз дилу ҷон новаки абрӯкам
Шабтоб
Дар зери сояравшани маҳтоби хобнок, Дар домани сукути шабе хаставу хамӯш, Оҳистагом, мегузарад шоире ба роҳ: Масту рамидаҳуш.
Дар лабханди ӯ
Дидаму меомад аз муқобили ман дӯш, Хандаи талхе ниҳода бар лаби пурнӯш. Ғамзада чун моҳтоби охири пойиз, Дӯхта бар рӯи ман нигоҳи ғамангез.
Сароб
Умре ба сар давидам дар ҷустуҷӯйи ёр: Ҷуз дастрас ба васли вайям орзу набуд. Додам дар ин ҳавас дили девонаро ба бод, Ин ҷустуҷӯ набуд.
Ману дарё
Ду раҳсозему раҳпаймо – ману дарё, ману дарё, Ду ҳамроҳему ду танҳо – ману дарё, ману дарё. Зи як сарчашма меоем, як сарчашмаи кӯҳӣ, Ба поинҳо аз он боло – ману
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Ай ёр, маҳил моро, бе ёр махусб имшаб
Ай ёр, маҳил моро, бе ёр махусб имшаб, Зинҳор махур бо мо, зинҳор махусб имшаб! Имшаб зи худ афзунем, дар ишқ дигаргунем, Ин бор, бибин, чунем, ин бор махусб им
Гар бинахусбӣ шабе, ай маҳлиқо
Гар бинахусбӣ шабе, ай маҳлиқо, Рӯ ба ту бинмояд ганҷи бақо! Гарм шавӣ шаб ту ба хуршеди ғайб, Чашми туро боз кунад тӯтиё!
Чанд ниҳон дорӣ он хандаро
Чанд ниҳон дорӣ он хандаро, Он маҳи тобондаи фархундаро?! Банда кунад рӯйи ту сад шоҳро, Шоҳ кунад хандаи ту бандаро!
Гӯши ман мунтазир паёми туро
Гӯши ман мунтазир паёми туро, Ҷон ба ҷон ҷуста як саломи туро! Дар дилам хуни шавқ меҷӯшад, Мунтазир бӯйи ҷӯши ҷоми туро!
Сад дуҳул мезананд дар дили мо
Сад дуҳул мезананд дар дили мо, Бонги он бишнавем мо фардо! Пунбадаргӯшу мӯйдарчашм аст Ғами фардову васвасай савдо!