Шеърҳо бо теги: ошиқӣ
Шеърҳои марбут ба теги «ошиқӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Зулф бар бод мадеҳ, то надиҳӣ барбодам
Зулф бар бод мадеҳ, то надиҳӣ барбодам, Ноз бунёд макун, то накани бунёдам. Май махӯр бо ҳама кас, то нахӯрам хуни ҷигар, Сар макаш, то накашад сар ба фалак фар
Дидӣ, ки ёр ҷуз сари ҷавру ситам надошт
Дидӣ, ки ёр ҷуз сари ҷавру ситам надошт, Бишкаст аҳду аз ғами мо ҳеч ғам надошт. Ё Раб, магираш, арчи дили чун кабӯтарам Афканду кушту иззати сайди ҳарам надошт
Булбуле барги гуле хушранг дар минқор дошт
Булбуле барги гуле хушранг дар минқор дошт В-андар он баргу наво хуш нолаҳои зор дошт. Гуфтамаш: «Дар айни васл ин нолаву фарёд чист?» Гуфт: «Моро ҷилваи маъшуқ
Хоби он наргиси фаттони ту бе чизе нест
Хоби он наргиси фаттони ту бе чизе нест, Тоби он зулфи парешони ту бе чизе нест. Аз лабат шир равон буд, ки ман мегуфтам: Ин шакар гирди намакдони ту бе чизе не
Ҳосили коргаҳи кавну макон ин ҳама нест
Ҳосили коргаҳи кавну макон ин ҳама нест, Бода пеш ор, ки асбоби ҷаҳон ин ҳама нест. Аз дилу ҷон шарафи суҳбати ҷонон ғараз аст, Ғараз ин аст, вагарна дилу ҷон и
Роҳест роҳи ишқ, ки ҳечаш канора нест
Роҳест роҳи ишқ, ки ҳечаш канора нест, Он ҷо ҷуз он ки ҷон бисупоранд, чора нест. Ҳар гаҳ ки дил ба ишқ диҳӣ, хуш даме бувад, Дар кори хайр ҳоҷати ҳеч истихора
Кас нест, ки афтодаи он зулфи дуто нест,
Кас нест, ки афтодаи он зулфи дуто нест, Дар раҳгузари кист, ки доме зи бало нест? Чун чашми ту дил мебарад аз гӯшанишинон, «Дунболи ту будан гунаҳ аз ҷониби мо
Бинол, булбул, агар бо манат сари ёрист
Бинол, булбул, агар бо манат сари ёрист, Ки мо ду ошиқи зорему кори мо зорист. Дар он замин, ки насиме вазад зи турраи дӯст, Чӣ ҷойи дам задани нофаҳои тоторист
Агарчи арзи ҳунар пеши ёр беадабист
Агарчи арзи ҳунар пеши ёр беадабист, Забон хамӯш, валекин даҳон пур аз арабист. Парӣ ниҳуфта руху дев дар карашмаи ҳусн, Бисӯхт ақл зи ҳайрат, ки ин чӣ булъаҷаб
Рӯйи ту кас надиду ҳазорат рақиб ҳаст,
Рӯйи ту кас надиду ҳазорат рақиб ҳаст, Дар ғунчаӣ ҳанӯзу садат андалеб ҳаст. Гар омадам ба кӯйи ту, чандон ғариб нест, Чун ман дар ин диёр ҳазорон ғариб ҳаст.
Он пайки номвар, ки расид аз диёри дӯст
Он пайки номвар, ки расид аз диёри дӯст, Овард ҳирзи ҷон зи хати мушкбори дӯст. Хуш медиҳад нишони ҷалолу ҷамоли ёр, Хуш мекунад ҳикояту иззу виқори дӯст.
Дил саропардаи муҳаббати ӯст
Дил саропардаи муҳаббати ӯст, Дида ойинадори талъати ӯст. Ман, ки сар дарнаёварам ба ду кавн, Гарданам зери бори миннати ӯст.
Хами зулфи ту доми куфру дин аст
Хами зулфи ту доми куфру дин аст, Зи користони ӯ як шамма ин аст. Ҷамолат муъҷизи ҳусн аст, лекин Ҳадиси ғамзаат сеҳри мубин аст.
Ба доми зулфи ту дил мубталои хештан аст
Ба доми зулфи ту дил мубталои хештан аст, Бикуш ба ғамза, ки инаш сазои хештан аст. Гарат зи даст барояд муроди хотири мо, Ба даст бош, ки хайре ба ҷойи хештан
Сӯфӣ аз партави май рози ниҳонӣ донист
Сӯфӣ аз партави май рози ниҳонӣ донист, Гавҳари ҳар кас аз ин лаъл тавонӣ донист. Қадри маҷмӯаи гул мурғи саҳар донаду бас, Ки на ҳар к-ӯ варақе хонд, маонӣ дон
Гул дар бару май дар кафу маъшуқ ба ком аст
Гул дар бару май дар кафу маъшуқ ба ком аст, Султони ҷаҳонам ба чунин рӯз ғулом аст. Гӯ, шамъ маёред дар ин ҷамъ, ки имшаб Дар маҷлиси мо моҳи рухи дӯст тамом а
Саҳни бустон завқбахшу суҳбати ёрон хуш аст
Саҳни бустон завқбахшу суҳбати ёрон хуш аст, Вақти гул хуш бод, к-аз вай вақти майхорон хуш аст. Аз сабо ҳар дам машоми ҷони мо хуш мешавад, Оре, оре, тиби анфо
Бирав ба кори худ, эй воиз, ин чӣ фарёд аст?
Бирав ба кори худ, эй воиз, ин чӣ фарёд аст? Маро фитод дил аз раҳ, туро чӣ афтодаст? Миёни ӯ, ки Худо офаридааст аз ҳеч, Дақиқаест, ки ҳеч офарида накшодаст.
Равоқи манзари чашми ман остонаи туст
Равоқи манзари чашми ман остонаи туст, Карам намову фуруд о, ки хона хонаи туст. Ба лутфи холу хат аз орифон рабудӣ дил, Латифаҳои аҷаб зери дому донаи туст.
Хилватгузидаро ба тамошо чӣ ҳоҷат аст?
Хилватгузидаро ба тамошо чӣ ҳоҷат аст? Чун кӯи дӯст ҳаст, ба саҳро чӣ ҳоҷат аст? Ҷоно, ба ҳоҷате, ки туро ҳаст, бо Худой, К-охир, даме бипурс, ки моро чӣ ҳоҷат
Зулфат ҳазор дил ба яке тори мӯ бибаст
Зулфат ҳазор дил ба яке тори мӯ бибаст, Роҳи ҳазор чорагар аз чор сӯ бибаст. То ошиқон ба бӯйи насимаш диҳанд ҷон, Бикшуд нофаеву дари орзу бибаст.
Моро зи хаёли ту чӣ парвои шароб аст?
Моро зи хаёли ту чӣ парвои шароб аст? Хум, гӯ, сари худ гир, ки хумхона хароб аст. Гар хамри биҳишт аст, бирезед, ки бе дӯст Ҳар шарбати азбам, ки диҳӣ, айни аз
Ба ҷони хоҷаву ҳаққи қадиму аҳди дуруст
Ба ҷони хоҷаву ҳаққи қадиму аҳди дуруст, Ки мӯниси дами субҳам дуои давлати туст. Сиришки ман, ки зи тӯфони Нӯҳ даст бибурд, Зи лавҳи сина наёрист нақши меҳри т
Зулфошуфтаву хайкардаву хандолабу маст
Зулфошуфтаву хайкардаву хандолабу маст, Пираҳанчоку ғазалхону суроҳӣ дар даст, Наргисаш арбадаҷӯю лабаш афсӯскунон, Ними шаб дӯш ба болини ман омад, бинишаст.
Маталаб тоату паймону салоҳ аз мани маст
Маталаб тоату паймону салоҳ аз мани маст, Ки ба паймонакашӣ шуҳра шудам рӯзи аласт. Ман ҳамон дам, ки вузӯ сохтам аз чашмаи ишқ, Чор такбир задам яксара бар ҳар