Шеърҳо бо теги: ошиқӣ
Шеърҳои марбут ба теги «ошиқӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Корам чу зулфи ёр парешону дарҳам аст
Корам чу зулфи ёр парешону дарҳам аст, Пуштам ба сони абруи дилдор пурхам аст. Ғам шарбате зи хуни дилам нӯш карду гуфт: Ин шодии касе, ки дар ин давр хуррам ас
Шароб аз дасти хубон Салсабил аст
Шароб аз дасти хубон Салсабил аст, В-агар худ хуни майхорон, сабил аст. Намедонам, рутабро чошнӣ чист, Ҳамебинам, ки хурмо бар нахил аст.
Пои сарви бӯстонӣ дар гил аст
Пои сарви бӯстонӣ дар гил аст, Сарви моро пои маънӣ дар дил аст. Ҳар кӣ чашмаш бар чунон рӯй уфтод, Толиъаш маймуну фолаш муқбил аст.
Диле ки ошиқу собир бувад, магар санг аст?
Диле ки ошиқу собир бувад, магар санг аст? Зи ишқ то ба сабурӣ ҳазор фарсанг аст. Бародарони тариқат, насиҳатам макунед, Ки тавба дар раҳи ишқ обгина бар санг а
Фарёди ман аз фироқи ёр аст
Фарёди ман аз фироқи ёр аст, В-афғони ман аз ғами нигор аст. Бе рӯи чу моҳи он нигорин Рухсораи ман ба хун нигор аст.
Ҳар касеро натавон гуфт, ки соҳибназар аст
Ҳар касеро натавон гуфт, ки соҳибназар аст, Ишқбозӣ дигару нафспарастӣ дигар аст. Ба ҳар он чашм ки бинанд, сиёҳ асту сапед, Ё сапедӣ зи сиёҳӣ бишиносад, басар
Айби ёрону дӯстон ҳунар аст
Айби ёрону дӯстон ҳунар аст, Сухани душманон на муътабар аст. Муҳри меҳр аз даруни мо наравад, Эй бародар, ки нақш бар ҳаҷар аст.
Ин бӯи рӯҳпарвар аз он хӯи дилбар аст
Ин бӯи рӯҳпарвар аз он хӯи дилбар аст, В-ин оби зиндагонӣ аз он ҳавзи Кавсар аст. Эй боди бӯстон, магарат нофа дар миён, В-эй мурғи ошно, магарат нома дар пар а
Аз ҳар чӣ меравад, сухани дӯст хуштар аст
Аз ҳар чӣ меравад, сухани дӯст хуштар аст, Пайғоми ошно нафаси рӯҳпарвар аст. Ҳаргиз вуҷуди ҳозири ғоиб шунидаӣ? Ман дар миёни ҷамъу дилам ҷои дигар аст.
Шаби фироқ кӣ донад, ки то саҳар чанд аст?
Шаби фироқ кӣ донад, ки то саҳар чанд аст? Магар касе, ки ба зиндони ишқ дар банд аст. Гирифтам, аз ғами дил роҳи бӯстон гирам, Кадом сарв ба болои дӯст монанд
Ин туӣ ё сарви бустонӣ ба рафтор омадаст?
Ин туӣ ё сарви бустонӣ ба рафтор омадаст? Ё малак дар сурати мардум ба гуфтор омадаст? Он парӣ, к-аз халқ пинҳон буд чандин рӯзгор, Боз мебинам, ки дар олам пад
Маҷнуни ишқро дигар имрӯз ҳолат аст
Маҷнуни ишқро дигар имрӯз ҳолат аст, К-ислом дини Лайлию дигар залолат аст. Фарҳодро аз он чӣ, ки Ширин туруш кунад? Инро шикеб нест, гар онро малолат аст.
Шамъи фалак бо ҳазор машъали анҷум
Сарви чаман пеши эътидоли ту паст аст, Рӯи ту бозори офтоб шикастаст. Шамъи фалак бо ҳазор машъали анҷум, Пеши вуҷудат чароғи бознишастаст.
Дидори ту ҳалли мушкилот аст
Дидори ту ҳалли мушкилот аст, Сабр аз ту хилофи мумкинот аст. Дебочаи сурати бадеъат Унвони камоли ҳусни зот аст.
Он на зулф асту буногӯш, ки рӯз асту шаб аст
Он на зулф асту буногӯш, ки рӯз асту шаб аст, В-он на болои санавбар, ки дарахти рутаб аст. На даҳонест, ки дар ваҳми сухандон ояд, Магар андар сухан оию бидона
Ишқ варзидаму ақлам ба маломат бархост
Ишқ варзидаму ақлам ба маломат бархост, К-он ки ошиқ шуд, аз ӯ ҳукми саломат бархост. Ҳар кӣ бо шоҳиди гулрӯй ба хилват бинишаст, Натавонад зи сари роҳи маломат
Хуррам он буқъа, ки оромгаҳи ёр он ҷост
Хуррам он буқъа, ки оромгаҳи ёр он ҷост, Роҳати ҷону шифои дили бемор он ҷост. Ман дар ин ҷой ҳамин сурати беҷонаму бас, Дилам он ҷост, ки он дилбари айёр он ҷо
Сабр кун, эй дил, ки сабр сирати аҳли сафост
Сабр кун, эй дил, ки сабр сирати аҳли сафост, Чораи ишқ эҳтимол, шарти муҳаббат вафост. Молики радду қабул ҳар чӣ кунад, подшост, Гар бизанад, ҳоким аст, в-ар б
Силсилаи мӯи дӯст ҳалқаи доми балост
Силсилаи мӯи дӯст ҳалқаи доми балост, Ҳар кӣ дар ин ҳалқа нест, фориғ аз ин моҷарост. Гар бизанандам ба теғ дар назараш бе дареғ, Дидани ӯ як назар сад чу манаш
Хуш меравад ин писар, ки бархост
Хуш меравад ин писар, ки бархост, Сарвест, чунин ки меравад рост. Абрӯш камони қатли ошиқ, Гесӯш каманди ақли доност.
Агар муроди ту, эй дӯст, бемуродии мост
Агар муроди ту, эй дӯст, бемуродии мост, Муроди хеш дигарбора ман нахоҳам хост. Агар қабул кунӣ в-ар биронӣ аз бари хеш, Хилофи рои ту кардан хилофи мазҳаби мос
Бе ту ҳаром аст ба хилват нишаст
Бе ту ҳаром аст ба хилват нишаст, Ҳайф бувад дар ба чунин рӯй баст. Домани давлат чу ба даст уфтод, Гар биҳилӣ, боз наёяд ба даст.
Дили ҳар кӣ сайд кардӣ, накашад сар аз камандат
Дили ҳар кӣ сайд кардӣ, накашад сар аз камандат, На дигар умед дорад, ки раҳо шавад зи бандат. Ба Худо, ки парда аз рӯи чу оташат барафкан, Ки ба иттифоқ бинӣ д
Муаллимат ҳама шӯхию дилбарӣ омӯхт
Муаллимат ҳама шӯхию дилбарӣ омӯхт, Ҷафову нозу итобу ситамгарӣ омӯхт. Ғуломи он лаби заҳҳоку чашми фаттонам, Ки кайду сеҳр ба Заҳҳоку Сомирӣ андохт.
Ҳар кӣ хасм андар ӯ каманд андохт
Ҳар кӣ хасм андар ӯ каманд андохт, Ба муроди ваяш бибояд сохт. Ҳар кӣ ошиқ набуд, мард нашуд, Нуқра фоиқ нагашт, то нагудохт.