Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
224. ГИРИФТОР ШУДАНИ СИЁВУШ БА ДАСТИ АФРОСИЁБ
Чу ин карда шуд, сози рафтан гирифт, Зи бахти бади хеш монда шигифт. Худу саркашон сӯи Эрон кашид, Рух аз хуни дида шуда нопадид.
223. АНДАРЗ КАРДАНИ СИЁВУШ ФАРАНГИСРО
Сиёвуш бад-ӯ гуфт, к -«Он хоби ман Ба ҷой омаду тира шуд оби ман. Маро зиндагонӣ сар омад ҳаме, Ғами рӯзи талх андаромад ҳаме.
222. ХОБ ДИДАНИ СИЁВУШ
Се рӯз андар ин кор бигрист зор Аз он бевафо гардиши рӯзгор. Чаҳорум шаб андар бари моҳрӯй Ба хоб-андарун буд дайҳимҷӯй.
221. ОМАДАНИ АФРОСИЁБ БА ҶАНГИ СИЁВУШ
Чу бишнид Афросиёб ин сухан, Бар ӯ тоза шуд рӯзгори куҳан. Дилаш гашт пуроташу сар зи бод, Ба Гарсеваз аз хашм посух надод.
220. НОМАИ СИЁВУШ БА АФРОСИЁБ
Дабири пижӯҳандаро пеш хонд, Суханҳои огандаро барфишонд. Нахуст офаринандаро ёд кард, Ки ӯ бандаро аз ғам озод кард.
219. БОЗ ОМАДАНИ ГАРСЕВАЗ БА НАЗДИ СИЁВУШ
Баророст Гарсевази домсоз, Дили пур зи кина, сари пур зи роз. Чу наздики шаҳри Сиёвуш расид, Зи лашкар забоноваре баргузид.
218. БОЗГАШТАНИ ГАРСЕВАЗ ВА БАДГӮӢ КАРДАН ПЕШИ АФРОСИЁБ
Чунин то ба даргоҳи Афросиёб Бирафту накард эч орому хоб. Чу наздики солори туронсипоҳ Расиду бипурсид ҳар гуна шоҳ.
217. ГУФТОР АНДАР ГӮЙ ЗАДАНИ СИЁВУШ
Чу хуршеди тобанда бикшод роз, Ба ҳар ҷой бинмуд чеҳр аз фароз, Сиёвуш аз айвон ба майдон гузашт, Ба бозӣ ҳаме гирди майдон бигашт.
216. ЗОДАНИ ФУРУД - ПИСАРИ СИЁВУШ
Ҳамон гаҳ ба назди Сиёвуш чу бод Биёмад саворе, варо мужда дод, Ки аз духтари паҳлавони сипоҳ Яке кӯдак омад чу тобанда моҳ.
215. ФИРИСТОДАНИ АФРОСИЁБ ГАРСЕВАЗРО НАЗДИ СИЁВУШ
Ба Гарсеваз он достонҳо бигуфт, Нуҳуфта бурун оварид аз нуҳуфт: «Бирав шодмон то Сиёвахшгирд, Бубин, то чӣ ҷой аст, баргард гирд.
214. ОМАДАНИ ПИРОН БА СИЁВУШГИРД
Чу Пирон биёмад зи Ҳинду зи Чин, Сухан рафта з-он шаҳри боофарин. Ханида ба Турон Сиёвахшгирд, К-аз ахтар чунин карда шуд рӯзи ирд.
213. БИНО КАРДАНИ СИЁВУШ СИЁВУШГИРДРО
Ҳаюне зи наздики Афросиёб Чу оташ биёмад ба ҳангоми хоб. Яке нома назди Сиёвуш ба меҳр Навишта ба кирдори равшансипеҳр,
212. ФИРИСТОДАНИ АФРОСИЁБ ПИРОНРО ДАР КИШВАРҲО
Бибуданд аз ин гуна як ҳафта шод, Зи шоҳони гетӣ гирифтанд ёд. Ба ҳаштум яке нома омад зи шоҳ Ба наздики солори туронсипоҳ.
211. СУХАН ГУФТАНИ СИЁВУШ БО ПИРОН АЗ БУДАНИҲО
Аз он ҷои хуррам чу гаштанд боз, Сиёвуш ҳаме буд бо дил ба роз. Аз ахтаршиносон бипурсид шоҳ, Ки эдар яке сохтам ҷойгоҳ.
210. СОХТАНИ СИЁВУШ ГАНГДИЖРО
Кунун баркушоям дари достон, Суханҳои шоистаи бостон. Зи Ганги Сиёвахш гӯям сухан В-аз он шаҳру он достони куҳан.
209. КИШВАРЕ ДОДАНИ АФРОСИЁБ СИЁВУШРО
Бар ин кор бигзашт як ҳафта низ Сипаҳбад биёрост бисёр чиз: Зи аспони тозиву аз гӯсфанд, Ҳам аз ҷавшану хӯду гурзу каманд,
208. АРӮСИИ ФАРАНГИС БО СИЁВУШ
Чу хуршед аз чархи гарданда сар Баровард бар сони заррин сипар, Сипаҳдор Пирон миёнро бубаст, Яке бораи тезтак-бар нишаст.
207. СУХАН ГУФТАНИ ПИРОН БО АФРОСИЁБ
Бигуфт ину бархост аз пеши ӯй, Чу огоҳ шуд аз каму беши ӯй. Ба шодӣ биёмад ба даргоҳи шоҳ, Фуруд омаду баркушоданд роҳ.
206. СУХАН ГУФТАНИ ПИРОН БО СИЁВУШ АЗ ФАРАНГИС
Яке рӯз Пирони парҳезкор Сиёвахшро гуфт, к-«Эй шаҳрёр, Ту донӣ, ки солори туронсипоҳ Зи авҷи фалак барфарозад кулоҳ.
Модар
Модар Эй модар, фидои меҳру эҳсонат шавам, Хоки қадам ба дидаи гирёнат шавам. Аз меҳри ту шукуфт гули умри ман,
Ай гардуни айём
Ай гардуни айём Ай гардуни айём, макун дил зи вафо дур, К-ин ишқ бувад шамъи шабу рӯзи пурнур. Лайлим ба вафо зиндаву Маҷнун ба муҳаббат,
Ҷавоб ба Саъдиву Лоиқ
Саъди Шерозӣ Бани одам аъзои якдигаранд, Ки дар офариниш зи як гавҳаранд. Чу узве ба дард оварад рӯзгор,
Ҳоли бад
Ҳоли бад Ҳоли ман бад, дидаам аз дарди дил хунбор шуд, Осмони зиндагӣ бар синаам чун ғамбор шуд. Ханда аз лаб рафт, аммо гиря ҳам ором нест,
Надонистам қадри умр
Надонистам қадри умр Шудам Маҷнун ба саҳроҳо, Надонистам қадри умр, Задам сад гом дар дунё,
Даргоҳи раҳмат
Даргоҳи раҳмат Бингар, одам чу лағжид Аз тариқи росткор, Монд ҳайрон, ашкрезон,