Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
ГУФТОР АНДАР СИФАТИ АФЛОК ВА АНҶУМ
Хунук Зовушу хуш Баҳрому Ноҳид, Ки эшон бар фалак ҳастанд ҷовид. Ҳуҷаста Моҳу Меҳру Тиру Кайвон, Ки доим бар фалак ҳастанд гардон.
ДАР НАКӮҲИШИ ҶОҲУ МОЛ
Набояд шуд ба молу ҷоҳ мағрур, Чу марг ояд, чи дарбону чи фағфур. Макун такя бар иқболи замона, Ки ӯ бар кас намонад ҷовидона.
ГУФТОР АНДАР ХОМӮШӢ ВА НИГАҲ ДОШТАНИ СИРР
Нигаҳбони сарат гаштаст асрор, Агар сар боядат, сирро нигаҳ дор! Забон барбаста бояд, сир ниҳуфта, Намонад сар, чу шуд асрор гуфта.
ДАР МАЗАММАТИ СУФАҲО ВА ҶУҲҲОЛ
Зиҳӣ ҷоҳил, ки олим ном дорӣ, Ту ин илм аз барои дом дорӣ. Шунидӣ илм, кардӣ ном солус, Хирад бар илми ту медорад афсӯс.
ДАР НАКӮҲИШИ ТАҚЛИД
Чӣ гӯӣ, к-ин ривоят мекунад з-он, Зубайр аз Холиду Холид зи Усмон. Даре бар ту нахоҳад з-ин кушудан, Ба маънӣ хоҳадат з-ин рух намудан.
ДАР МАЗАММАТИ ҒАММОЗОН
Машав ғаммози кас наздики шоҳон, Битарс охир зи оҳи бегуноҳон. Магӯ бӯҳтон, битарс аз рӯзи маҳшар, Ки фардо бозпурсанд аз ту яксар.
ДАР МАЗАММАТИ ДӮСТОНИ РИЁӢ
Рафиқе ман дар ин манзил надидам, Ҳақиқат дӯсте якдил надидам. Аз ин муште рафиқони риёӣ, Буридан беҳтар аст аз ошноӣ.
АНДАР НАСИҲАТ ВА МАВЪИЗАТ
Чи хуш зад достон он мӯъбади пир, Суханҳои варо дар гӯши ҷон гир. Ҳар он касро, ки бошад роҳбар бум, Набинад ҷуз, ки вайроний бару бум.
ГУФТОР АНДАР СИФАТИ АХЛОҚИ ҲАМИДА ВА ЗАМИМА
Дар ин зиндон ҳарифе чанд бо туст, К-аз ин ёрон ҷудоӣ боядат ҷуст. Яке бухлу дувум ҳирсу севум оз, Чаҳорум макру панҷум шаҳвату ноз.
ГУФТОР АНДАР УЗЛАТ ГИРИФТАН
Ту узлат ҷӯю дур аз анҷуман бош, Рафиқи хештан, ҳам хештан бош. Зи узлат шоҳи мурғон гашт симурғ, Яке мурғ аст, хонандаш ба сӣ мурғ.
ДАР ШИНОХТАНИ НАФС
Бидон худро, ки гар х(в)адро бидонӣ, Зи худ ҳам неку ҳам бадро бидонӣ. Шиносои вуҷуди хештан шав, Пас он гаҳ сарфарози анҷуман шав.
ДАР СИФАТИ АНВОЪИ МАРДУМ
Банӣ Одам гурӯҳе бас латифанд, Ҳақиқат ҳам хасису ҳам шарифанд. Тан аз хоканду ҷон аз ҷавҳари пок, Шараф доранд бар хосони афлок.
ГУФТОР АНДАР СИФАТИ КАМОЛИ ИНСОН
Дарахт аст ин ҷаҳону мева моем, Ки хуррам бар дарахти ӯ бароем. Дигар ҳастанд баргу мо ҳама бар, Туфайли мо шуданд инҳо саросар.
ДАР БАЁНИ ҲАВОСИ ЗОҲИР ВА БОТИН
Туро ин хони шашсӯ раҳгузар шуд, Аз ин хон хонаи ту панҷдар шуд. Кушода ҳар даре дар бӯстоне, Зи ҳар дар медарояд корвоне.
ДАР БАЁНИ АЪРОЗ ВА ҶАВОҲИР
Ҳар он чи ҳаст з-аъло то ба асфал, Ду чиз омад зи охир то ба аввал: Яке аърозу он дигар ҷавоҳир, Чунин гуфтанд устодони моҳир.
ДАР БОЗГАШТАН
Дигарбора аз ин вайрона гулхан, Гар ояд сӯи он обод гулшан, Бад-он раҳ, к-омадаст, ӯ боз гардад, Вале бояд, ки некӯсоз гардад,
ДАР ШАРАФИ ИНСОН
Чу ту худ менадонӣ кистӣ ту, Бигӯ, то дар ҷаҳон бар чистӣ ту? Туӣ ту, худ бигӯ то худ кадом аст? Танӣ ё ҷон, туро охир чӣ ном аст?
АНДАР ФИТРАТИ ИНСОН
Чӣ гуфтанд он ҳакимони сухангӯй, Ки бурданд аз малоик дар сухан гӯй. Ки хуни мо, ки он асли ҳаёт аст, Яке фарзанди ҳайвону набот аст.
ДАР АНОСИР ВА МАВОЛИД
Аз эшон гашт пайдо чор унсур, Зи ман бишнав ту ин маънии чун дур. Асир, он гаҳ ҳаво, пас обу пас хок, Ки зодастанд ин ҳар чор з-афлок.
ГУФТОР АНДАР ОФАРИДА ШУДАНИ АФЛОК ВА КАВОКИБ
Чу пайвастанд Ақлу Нафс бо ҳам, К-аз эшон зод аҷроми муҷассам. Мар-ӯро ҷунбиши авло бувад ном, К-аз он ҷунбиш замин меёбад ором.
ГУФТОР ДАР СИФАТИ АҚЛИ КУЛЛ ВА НАФСИ КУЛЛ
Аз аввал Ақли куллро кард пайдо, Варо Арши илоҳӣ гуфт доно. Гурӯҳе иллати авло-ш гуфтанд, Гурӯҳе Одами маъно-ш гуфтанд.
ДАР ТАВҲИДИ БОРӢ, СУБҲОНАҲУ ВА ТАЪОЛО
Ба номи кирдгори фарди довар, Ки ҳаст аз ваҳму ақлу фикр бартар. Ҳам ӯ аввал, ҳам ӯ охир зи мабдо, На аввал будаву не охир ӯро.
ФАСЛУН ФӢ-Н-НАСИҲАТИ
Даме аз Ҳақ машав ғофил дар ин роҳ, Чу медонӣ, ки ояд марг ногоҳ. Аз ӯ хоҳ истионат дар ҳама кор, Ки чун ӯ кас набошад мар-туро ёр.
РӮШНОИНОМА
Ба номи он, ки дорои ҷаҳон аст, Худованди тану ақлу равон аст. Хирад з-идроки ӯ ҳайрон бимонда, Дилу ҷон дар раҳаш беҷон бимонда.
Нашнидаӣ, ки зери чаноре кадубуне
Нашнидаӣ, ки зери чаноре кадубуне Баррусту бардавид бар ӯ бар ба рӯз бист. Пурсид аз он чанор, ки ту чандсолаӣ? Гуфто: Дивист бошаду акнун зиёдатест.