Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ман нагӯям, ки ту сарвӣ, манишин, бозӣ кун,
Ман нагӯям, ки ту сарвӣ, манишин, бозӣ кун, Хоҳ бархоста, хоҳӣ бинишин, бозӣ кун, Чин зи абрӯ бару бе чини ҷабин бозӣ кун, Баҳри дилҳои асирони ҳазин бозӣ кун,
Хез, то ҷомаи андешаву ғам чок занем,
Хез, то ҷомаи андешаву ғам чок занем, Хаймаи ишқу тараб бар сари афлок занем. Сухани аҳли насиҳат ҳама бар бод диҳем, Сӯҳбати халқи замона ҳама бар хок занем.
Дар ҳама олам чу ту чолок нест,
Дар ҳама олам чу ту чолок нест, Дар ҳама гетӣ чу ту бебок нест. Нест чун ман ошиқи шайдо кунун, З-он ки чун ту дилбари чолок нест.
Шукр, к-аз зулмати андеша наҷотам доданд,
Шукр, к-аз зулмати андеша наҷотам доданд, Синае софтар аз оби ҳаётам доданд. Шарбате к-аз ҳавасаш Хизру Сикандар ҷон дод, З-оби лаб нӯш ба вақти сакаротам додан
Ду чашми ёр ки шӯханд дӯстон ҳар ду,
Ду чашми ёр ки шӯханд дӯстон ҳар ду, Рабудаанд дилу ҷон зи мардумон ҳар ду. Чунон ки ғамзаи дидору ханҷари тирам, Ба қасди куштани ҷон гашта якзабон ҳар ду.
Намак дорад сухан пеши узори дилбар, эй тӯтӣ!
Намак дорад сухан пеши узори дилбар, эй тӯтӣ! Такаллум кун дар ин оинаи Искандар, эй тӯтӣ! Сухан аз лаъли ширини кадомин шӯх мегӯӣ, Зи гуфторат шакар мерезаду қ
Ту ин аҳде, ки бо ман баста будӣ,
Ту ин аҳде, ки бо ман баста будӣ, Магар баҳри шикастан баста будӣ? Басе дер омадӣ, гӯё ба ҳар гом Ҳино дар пои тавсан баста будӣ.
Биё гуфтию рафтам сӯят аз тақсири нодонӣ,
Биё гуфтию рафтам сӯят аз тақсири нодонӣ, Кунун даст аз гиребон барнамедорад пушаймонӣ. Намебинам касеро меҳрубону дастгир ин ҷо, Ғариби бекасам, умр аст дар тӯ
Эй ба теғи қазо ҳалок шуда,
Эй ба теғи қазо ҳалок шуда, Ҷомаи давлати ту чок шуда. Ба зарурат гузаштаи мискин, Сокини ҷои саҳмнок шуда.
Мерасад бӯи висолам зи гулистони касе,
Мерасад бӯи висолам зи гулистони касе, Медиҳад ҷайби дилам ғунчаи хандони касе. Зоҳид, аз банд сӯи сабҳа чӣ мехонӣ маро? Бастаам риштаи зуннор ба паймони касе.
Чашму лабат дар куфру дин оварда тарҳи дилбарӣ,
Чашму лабат дар куфру дин оварда тарҳи дилбарӣ, Он як ба эъҷози Масеҳ, в-он як ба сеҳру соҳирӣ. Эй турки тирафган, агар тирам занӣ ҳамвортар, Тарсам, кунад аз м
Гиряам мавҷи шароб аст, ту ҳам медонӣ,
Гиряам мавҷи шароб аст, ту ҳам медонӣ, Ҷигарам лахти кабоб аст, ту ҳам медонӣ. Хусрави ҳусни ту, эй моҳи ман аз холаи хат Ҷилваҳо по ба рикоб аст, ту ҳам медонӣ
Воизон з-он дар нафас фасли зимистон доран-е,
Воизон з-он дар нафас фасли зимистон доран-е, Манъи мастон аз маи гарм аз дилу ҷон доран-е. Хубрӯёнро агар ҷамъияти дил муддаост, Зулфи мушкин аз чӣ рӯ бар рӯ п
Чашме, ки нест боз ба рӯи ту, баста беҳ,
Чашме, ки нест боз ба рӯи ту, баста беҳ, Дасте, ки домани ту нагирад, шикаста беҳ. Дар ҳар диле, ки нест хаёли қадат дар ӯ, Пайваста аз хаданги ҷафоҳот хаста бе
Боз шӯхиҳои чашмат ёфт тасвир оина,
Боз шӯхиҳои чашмат ёфт тасвир оина, Доми даҳшат гашт ҷавлонгоҳи нахчир оина. Бехудон аз ҷилваи дилдор ғофил нестанд, Хоби ҳайрат дошт дар бедор таъбир оина.
Софшасте, ки ба сайди дили мо рӯ карда,
Софшасте, ки ба сайди дили мо рӯ карда, Аз мижа тиру камон, аз хами абрӯ карда. Аз рами ҳар мижа он чашми сиёҳи танноз Захмҳо дар ҷигару дидаи оҳу карда.
Дилороме, ки аз лаъли лабаш хат сар бароварда,
Дилороме, ки аз лаъли лабаш хат сар бароварда, Ба ошӯби қиёмат фитнае дигар бароварда. Вуболе нест, бозам ой, эй сарви равон, дар бар, Ту будӣ ҷони ман, хаҷр аз
Бо сад ҳузури ёр талабгор омадем,
Бо сад ҳузури ёр талабгор омадем, Дасти ҳама гирифта ба гулзор омадем. Ҷамъияте далели ҷаҳони умед буд, Хобидае ба сояи девор омадем.
На ҳамин захм зи мижгони ҷафоҷӯ рафта,
На ҳамин захм зи мижгони ҷафоҷӯ рафта, Фитнаҳо дар дил аз он наргиси ҷоду рафта. Ҳеҷ кас рамзи муаммои даҳонаш нашикофт, Бо вуҷуде, ки суханҳо ба сари мӯ рафта.
На сарв пеши қади ту нишаста истода,
На сарв пеши қади ту нишаста истода, Лаб аз ҳаёи лабат ғунча баста истода. Ба чини зулфи ту нозам, ҳазор чинии дил Шикаста баставу баста шикаста истода.
Миён аз мӯй, лаб аз барги гул нозуктар афтода,
Миён аз мӯй, лаб аз барги гул нозуктар афтода, Туро ҳар узв нозуктар зи узви дигар афтода. Ҳаё шуд аз арақ равшангари оинаи рӯят, Аз ин равған чароғи оразат рав
Се чиз карда муҳайё ба қатлам он бадхӯ:
Се чиз карда муҳайё ба қатлам он бадхӯ: Карашма – теғу мижа – новаку камон абрӯ. Туро, ки ҳаст се чиз аз се чиз нозуктар: Даҳон зи ғунча, лаб аз барги гул, миён
Чу мижгон дурам аз қурби нигоҳат аз нигоҳи ӯ,
Чу мижгон дурам аз қурби нигоҳат аз нигоҳи ӯ, Тағофул кош дурӣ бахшад аз чашми сиёҳи ӯ. Сафои ҷилва дорӣ, аз сафои дил машав ғофил, Биҷӯш, эй ашк, аз хат ҳола п
Танҳо на нигоҳи ту кунад машқи рамидан,
Танҳо на нигоҳи ту кунад машқи рамидан, Чашми ту кашад сурмаи ушшоқ надидан. Бар чарх расонида ҳилол аз раҳи таслим, В-аз абруи мушкини ту меъроҷи хамидан.
Ин гулписари шӯх аҷаб гулписар аст ин,
Ин гулписари шӯх аҷаб гулписар аст ин, Аз боғи таҷаллӣ гули ҳусни дигар аст ин. Хат нест ба даври лаби лаъли намакинаш, Часфида сари мӯр ба тунги шакар аст ин.