Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Гарчи ба ҳиҷрон синаи ман пур алам омад
Гарчи ба ҳиҷрон синаи ман пур алам омад, Бе ёди ту ҳар лаҳза маро сад ситам омад. Гуфтам, ки зи ишқи ту наҷотам бувад охир, Дидем, ки аз ишқ ба ҷуз дард кам ома
Дил ба ғами ту додаму аз хеш раҳонидам
Дил ба ғами ту додаму аз хеш раҳонидам, Ҷонро ба ҳавои ту ба сад ранҷ ситонидам. Гуфтанд, ки аз ишқ гузар кун, ки хатар дорад, Ман гуфтам, аз ин роҳ магар ҷон н
З-он рух ба Зулайхо фурӯғи тарз гирифта
З-он рух ба Зулайхо фурӯғи тарз гирифта. Гар ҷилва кунад шамъ, зи рӯят шарар ояд, Гар моҳ барояд, зи ту андар назар ояд. Аз оташи ишқат дили ман хокистар аст,
Рӯ ба водӣ чун ниҳодам, ишқи покам беҳтар аст
Рӯ ба водӣ чун ниҳодам, ишқи покам беҳтар аст, Нолаҳои зору оҳи дарднокам беҳтар аст. Дил, ки дар роҳи муҳаббат пешаи Маҷнун гирифт, Дида пурашки надомат, синач
То боди саборо ба гулистон гузаре ҳаст
То боди саборо ба гулистон гузаре ҳаст, Мурғони чаманро ба раҳи гул назаре ҳаст. Навмед набояд шудан аз гардиши айём, Ҳар шом, ки ояд зи паи он саҳаре ҳаст.
Манам, ки меҳнату ғамро зи ман ҷудоӣ нест
Манам, ки меҳнату ғамро зи ман ҷудоӣ нест, Ба базми офиятат ҳеҷ ошноӣ нест. Сабо ба булбули шӯрида гӯ, ки дар раҳи ишқ, Маҷоли дам задану ҷои худнамоӣ нест.
Бе гули рӯи ту як дам зинда будан мушкил аст
Бе гули рӯи ту як дам зинда будан мушкил аст, Пешат эй шӯхи ситамгар, лаб кушудан мушкил аст. Саҳл бошад ашкрезӣ ҳамчу абри навбаҳор, Ханда бар лаб, дидаи хунбо
Эй, ки дар аҳди ҷамолат ишқ бебунёд нест
Эй, ки дар аҳди ҷамолат ишқ бебунёд нест, Дар ҷаҳон як дил зи қайди зулфи ту озод нест. Ҳеҷ кас аз дасти ҷабрат дар ҷаҳон доде нахост, Оре-оре, дар тариқи хубрӯ
Меҳнати дарди ҷудоӣ, ки зи ҳад афзун аст
Меҳнати дарди ҷудоӣ, ки зи ҳад афзун аст, Дида лабрези сиришк асту ҷигар пурхун аст. Хуш фиребанда нигоҳест, ки дар кишвари ишқ Ҳар киро менигарам Кӯҳкану Маҷну
Ҳар, ки бо санги маломат ҳамчу Маҷнун хӯ гирифт
Ҳар, ки бо санги маломат ҳамчу Маҷнун хӯ гирифт, Пеши арбоби назар чун гавҳар оби рӯ гирифт. Бар надорам сар агар сад Хизр ояд бар сарам, Бас ки улфат чашми гир
То шеваи нозат ба дилам рӯз фузун аст
То шеваи нозат ба дилам рӯз фузун аст, Фикрам ҳама расвоию андеша ҷунун аст. Носиҳ раҳи худ гир, ки Маҷнуни ғамашро Дар роҳи талаб ҷайб ба сад пора шугун аст
Зи тоби оташи ишқат шабам бадан месӯхт
Зи тоби оташи ишқат шабам бадан месӯхт, Зи сӯзи шуълаи оҳам дили сухан месӯхт. Агар на оби дами теғи ғамзаат хӯрдӣ, Шаҳиди ишқи ту то ҳашр дар кафан месӯхт.
Бода дар гулзор хӯрдан кай ҳавас бошад маро
Бода дар гулзор хӯрдан кай ҳавас бошад маро, Нашъаи бӯи гулистони ту бас бошад маро. Майкашон маъзур гар дар базм май камтар кашам, Бӯи май пайваста ҷосӯси асас
Чу булбул дар фиғон оям, чу бинам бӯстонашро
Чу булбул дар фиғон оям, чу бинам бӯстонашро, Чу гул хандон шавам ҳар ҷо, ки бинам боғбонашро. Сабо аз бӯи пироҳан нагардад чашми мо равшан, Нахезам аз сари ин
Медиҳам об аз сиришки дида боғи хешро
Медиҳам об аз сиришки дида боғи хешро, Тоза медорам ба бӯи гул димоғи хешро. Бода чун бар лаб ниҳам, соқӣ чӣ сон соғар кашам? Пур зи хуноби ҷигар дорам аёғи хеш
Қатъи ҷафо намекунад дилбари шӯху масти мо
Қатъи ҷафо намекунад дилбари шӯху масти мо, Тарки вафо намедиҳад ин дили худпарасти мо. Мо ба хилофи орзу шишаи дил шикастаем, Ранҷи абас барад фалак ин ҳама да
Не шамъи бахт хоҳам, не меҳри ҳамгинонро
Не шамъи бахт хоҳам, не меҳри ҳамгинонро, Хоҳам кашам ба як сӯ аз мурдумон инонро. То чашм боз гардад, сӯҳбат вуҷуди ишқ аст, Фурсат шумур ғанимат дидори дӯстон
Резад ба ҷоми моҳ чу соқӣ шаробро
Резад ба ҷоми моҳ чу соқӣ шаробро, Орад зи абри шиша бурун офтобро. Лахти ҷигар зи гиря барояд зи дидаам, Мастон ба пухтагӣ нагузоранд кабобро.
Адое ҳаст пинҳонӣ нигоҳи нозанинонро
Адое ҳаст пинҳонӣ нигоҳи нозанинонро, Ки аз завқаш гирифторӣ ба миннат медиҳад ҷонро. Парешон шуд зи ғайрат лашкари аҷзои ҷамъият, Парешон карда то чини сари зу
Кӯи ишқ аст ба номус салом аст ин ҷо
Кӯи ишқ аст ба номус салом аст ин ҷо, Сад чу Маҳмуд ба ҳар гӯша ғулом аст ин ҷо. Толиби дона дар ин дом дарафтод мудом, Дона аз хол бувад донаву дом аст ин ҷо.
Ба ғорат додам аз ғафлат матои хонаи худро
Ба ғорат додам аз ғафлат матои хонаи худро, Ба дасти худ задам оташ ман оташхонаи худро. Зи сӯзи дил фитод оташ чу фонусам ба пироҳан, Бар оташ мезанам имшаб ди
Абр бар равнақи чаман гиряд
Абр бар равнақи чаман гиряд, Гул бар айёми зистан гиряд. Дил зи дасти фироқ нола кунад, Дида бар ҳоли хештан гиряд.
Пири ману муроди ман
Пири ману муроди ман, Дарди ману давои ман, Рост бигӯям ин сухан: Шамси ману худои ман!
Ошиқон нақши хаёли ту чу бинанд ба хоб,
Ошиқон нақши хаёли ту чу бинанд ба хоб, Эй басо сел, ки аз дидаи гирён оранд. Хунук он рӯзу хуш он вақт, ки дар
Ман ғуломи қамарам, ғайри қамар ҳеҷ магӯ
Ман ғуломи қамарам, ғайри қамар ҳеҷ магӯ, Пеши ман ҷуз сухани шамъу шакар ҳеҷ магӯ.