Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Амири ҳусн, хандон кун ҳашамро
Амири ҳусн, хандон кун ҳашамро, Вуҷуде бахш мар муште адамро! Сиёҳӣ менамояд лашкари ғам, Зафар диҳ шодии соҳибаламро!
Чу ӯ бошад дилу дилсӯз моро
Чу ӯ бошад дилу дилсӯз моро, Чӣ бошад шаб, чӣ бошад рӯз моро?! Ки хуршед ар фурӯ шуд, ар баромад, Бас аст ин ҷони ҷонафрӯз моро!
Хабар кун, ай ситора, ёри моро
Хабар кун, ай ситора, ёри моро, Ки дарёбад дили хунхори мо! Хабар кун он табиби ошиқонро, Ки то шарбат диҳад бемори моро!
Биё, ай ҷони нав дода ҷаҳонро
Биё, ай ҷони нав дода ҷаҳонро, Бибар аз кор ақли кордонро! Чу тирам, то напарронӣ, напаррам, Биё, бори дигар пур кун камонро!
Зиҳӣ ишқ, зиҳӣ ишқ, ки морост, Худоё!
Зиҳӣ ишқ, зиҳӣ ишқ, ки морост, Худоё! Чӣ нағз аст, чӣ хуб аст, чӣ зебост, Худоё! Чӣ гармем, чӣ гармем аз ин ишқ чу хуршед, Чӣ пинҳон, чӣ пинҳони, чӣ пайдост, Ху
Ошиқи дардем, пас баред даворо
Ошиқи дардем, пас баред даворо, Талх месозед коми рағбати моро. Ай сафи аҳли ҳавас, низоъ надорад, Оташи моро, гули биҳишти шуморо.
Ба тан бӯё кунад гулҳои тасвири ниҳолиро
Ба тан бӯё кунад гулҳои тасвири ниҳолиро, Ба по дар ҷунбиш орад хуфтагони нақши қолиро. Ману андешаи бӯсу канори ӯ, муҳол аст ин, Магар бинам ба хоб ин орзуҳои
Ай ишқ, гурез аз дили мо
Ай ишқ, гурез аз дили мо В-ай ғам, гузаре ба манзили мо. Ай ҳаҷр, мурувват аст, мурдем, То чанд шиканҷаи дили мо?
Бигзашт зи мо хандазанон сарвқади мо
Бигзашт зи мо хандазанон сарвқади мо, Ку абр, ки дар гиря намояд мадади мо. Андешаи он ҷилваи мастона фузун сохт, Бар сояи дунболарави ӯ ҷасади мо.
Гирад, ки зи гуфтор забони талаби мо
Гирад, ки зи гуфтор забони талаби мо, Қуфле занад андешаи хоҳиш ба лаби мо. Дар анҷумани лутфу карам фахр намоянд, Ҳиммат ба тунукрӯйии шахси талаби мо.
Шефта шав, дило, яке орази дилфурӯзро
Шефта шав, дило, яке орази дилфурӯзро, Рашки ҳаёти Хизр кун зиндагии дурӯзро. Лаъли карашмасозро чошнии итоб деҳ, Чини ғазаб зиёда кун абруйи кинатӯзро.
Ба нигоҳе чу бисӯзанд бутон пайкари мо
Ба нигоҳе чу бисӯзанд бутон пайкари мо, Сурмаи ноз фурӯшанд зи хокистари мо. Мо мусибатзада мурғони қафасмуштоқем, Гарди парвона бишӯед зи болу пари мо.
Шӯри булбул медиҳад ёд аз қадаҳнӯшӣ маро
Шӯри булбул медиҳад ёд аз қадаҳнӯшӣ маро, Накҳати гул мекунад таклифи беҳушӣ маро. Ҳар замон бар лаб яке дарёи оташ мениҳам, Аз қазо имрӯз меояд қадаҳпӯшӣ маро.
Хизр ҳиммат талабад аз дили овораи мо
Хизр ҳиммат талабад аз дили овораи мо, Меҳр дарюза кунад нур зи сайёраи мо. Мо, сабӯҳиталабон сӯфии софинафасем, Ҷуръа бар субҳ фишонад лаби майхораи мо.
Хор дар ҷайби гулистон фиканад гулхани мо
Хор дар ҷайби гулистон фиканад гулхани мо, Даста бар нағмаи Довуд занад шевани мо. Мо, маломатзадагон, офати маҳсули худем, Хӯшачин барқ ба доман барад аз хирма
Аз бода барфурӯз рухи шоҳидонаро
Аз бода барфурӯз рухи шоҳидонаро, Юсуфнигор кун дару девори хонаро. Арбоби ваъда гирди рикобат гирифтаанд, Оташинон масоз саманди баҳонаро.
Баски вуболи халқ шуд нолаи дардноки мо
Баски вуболи халқ шуд нолаи дардноки мо, Аксари дӯстон кунанд орзуи ҳалоки мо. Нест таваҷҷуҳаш ба кас, то чӣ адои зишт шуд, Боиси саргаронӣ шуд шӯхи карашманоки
Худоё, бар сари ноз ор бо мо каҷкулоҳонро
Худоё, бар сари ноз ор бо мо каҷкулоҳонро, Ба сеҳри ғамза бар мо фитна кун ҷодунигоронро. Биёбони муҳаббат сар кун, ай дил, к-андар ин водӣ Далели Хизр бинӣ лол
Баски бар бистар гарон шуд ҷисми ғампарварди мо
Баски бар бистар гарон шуд ҷисми ғампарварди мо, Баъди марг аз хок маъшуқона хезад гарди мо. Мо ба анвори нафас бо субҳ тавъамзодаем, Базми дилро шамъи кофурист
Эй Карбало, ба хоки ту ҷонҳо фидо шавад
Эй Карбало, ба хоки ту ҷонҳо фидо шавад, Аз хуни пок лола ба саҳро раво шавад. Он шоҳи ташнаком, ки дар мавҷи хуни худ Бо лаби хушк ёди Худо ошно шавад.
Эй рӯи ту субҳи сафо, чашми ту шабнам
Эй рӯи ту субҳи сафо, чашми ту шабнам, Аз нури ту равшан шуда дилхонаи олам. Аз зулфи ту ҳар шаб ба сарам сояи ғам буд, В-аз лаби ту ҳар дам ба дилам шӯълаи зам
Сӯхтам аз доғи ту, эй моҳи дилоро, сӯхтам
Сӯхтам аз доғи ту, эй моҳи дилоро, сӯхтам, Чун шамъ дар базми ғамат то субҳи фардо сӯхтам. Гуфтӣ, ки сабр ор, ки айёми висол ояд, Аз интизори он даме сад бор та
Аз чашми ту фитна ба ҷаҳон бархостааст
Аз чашми ту фитна ба ҷаҳон бархостааст, В-аз зулфи ту шаб бар сари ман пархостааст. Гуфтӣ, ки диламро зи ту парво набувад ҳеч, Ин дил зи ғами ту ба ҳазор оҳ хос
Дил бурдӣ аз ману ба ҷонам назар накардӣ
Дил бурдӣ аз ману ба ҷонам назар накардӣ, Сӯхтам аз фироқу бар хокам асар накардӣ. Гуфтӣ, ки меравам зи канори ту бе тааллуқ, Аммо ба аҳди худ даме низ вафо нак
Эй сарви равон, қадди ту ороми ҷон аст
Эй сарви равон, қадди ту ороми ҷон аст, В-эй моҳи тамом, рӯйи ту шамъи ҷаҳон аст. Аз зулфи ту шаб тира шуду субҳ напурсид, К-ин пардаи шаб аз чӣ ба рӯйи замон а